اشعار امام زمان (عج) ... ذره

غریب آل علی ای شهنشه تنها حبیب خیمه نشینم غریب صحرا ها مبار اشک ز دیده چنین غریبانه فدای اشک روانت تمامی دنیا مسافر دل صحرا سفر دگر بس کن بیا ز کوه و بیابان بیا دگر جانا چسان گذشته شب و روزت ای عزیز من بگو تو درد دلت را به جای چَه با ما به یاد ماتم‌ زینب دلت بود محزون به یاد شام غریبان دو دیده ات دریا چه خوش بود که صدایت رسد ز بیت حق بخوان تو روضه جدت ، غریب عطشان را

به اسم رب حیدر رب یکتا مدد خواهم سرایم مدح مولا اگر چه مدح حیدر کار کس نیست خدای او فقط داند که او کیست اگر در کوزه نتوان کرد دریا نمی زان یم چِشَم با عشق مولا علی آقا ، علی والا ، علی شاه علی حق و علی محبوبِ الله علی عشق و علی ایمان و آیین علی نور و علی راه و علی دین علی معنای رحمان و رحیم است علیم است و قدیم است و حکیم است علی سر خدای لم یزال است که درک قدر و فضل او محال است یل مرحب کش بی واهمه اوست همه بود …

سلام ای نور ذات حیِّ سبحان سلام ای معنی آیات قرآن سراپایت شهنشاها سلام است سلام ای بر همه آلام درمان ...... دو چشمت جام صهبای محبت نموده قامتت بر پا قیامت شمیم دلکشت داده صفا بر گل و گلزار و بر فردوس و جنت .... اگر بر دل رسد عطری ز بویت نصیب من شود دیدار رویت اگر روزی فتد چشمم به چشمت شوم دیوانه وار عبد کویت ...... چه خوش باشد نظر بر روی ماهت فتد یک دم نگاهم بر نگاهت چه خوش باشد فشارم دست مهرت بگیری عبد خود را در…

الا ای خال مشکین بر رخ یار که دلها برده ای بسیار بسیار ملاحت از تو و شهد و شکر هم نمک آورده ای بر ماه اقمار هوای بوسه بر تو کعبه عشق شده سودای این عبد گنه کار ببوسم کعبه و صحن و سرایش بنوشم می از آن لعل گوهر بار می از لعلش چشیدم یا ز چشمش که حیران کرده مستم یا که هوشیار خورد غبطه چَهِ زمزم شب و روز بر آن چاه زنخدانش دو صد بار الا ای کوکب دُرّی ، سیه فام تویی همرنگ زلف و چشم دلدار الا ای مرکز حسن و محبت الا ای …

جلال حق هویدا از جمالت نباشد در جهان مثل و مثالت جمال کبریا رویش عیان کرد ز زیر طاق ابروی هلالت ..... اگر مه خوانمت زیباتری تو چو سرو گویمت رعناتری تو کریمی مهربانی پادشاهی از آنچه گویمت بالاتری تو ...... دو چشمت چشمه صهباست یارا جمالت فوق رؤیاهاست یارا لبت میگون و خالت عنبرافشان تمام حسن در یکجاست یارا

بُوَد بر اهل حق قبله جمال حضرت مهدی ندارد خالق یکتا بسان طلعت مهدی زمین خورده همه عالم به پیش هیبت مهدی تمامی رسل مشتاقِ روز دولت مهدی بود عالم همه مهمان به خوان نعمت مهدی ربوده دل جمال حضرت مهدی ز هر زیبا چه زیبایی که زیبایان همه مدهوش آن سیما چه سیمایی که سیمایش فروغ عالم بالا تمام عالم بالا به طوف آن شه والا فدای پا به سر نور جلال و عزت مهدی شهنشاه زمین و آسمان و کهکشان مهدی نگار دلکش کروبیان ، لاهوتیان مهدی تما…

نگارم ، هستی ام ، عشقم ، رفیق آشنا با من بنازم چشم نازش را که کرده او چه ها با من منم غافل ولی دل خوش ، که یارم غافل از من نیست هر آنچه بی وفا هستم ، بُوَد او با وفا با من تمام عمر طی شد با خیال وصل شیرینش نمی دانم نماید وعده ای آخر کجا با من چو دیدم خار بنشسته کنار گل به او گفتم شود یک دم نشینی ای عزیز کبریا با من سراپا حسن و آقایی ، ملاحت ، نور و زیبایی حبیب مهربان من ، نمی‌شیند چرا با من به زلفونش دخیل دل به…

ای بسته به زلف تو دخیل این دل زارم ای نور جبینت شده مه بر شب تارم ای قوس دو ابروی تو محراب عبادت رخصت که نمازی ز سر عشق گزارم چشمان تو سرچشمه صهبای محبت دل را به همان نرگس مستانه سپارم آن دانه ی مشکین که نشسته به رخ ماه بی خود ز خودم کرده و بُردست قرارم از لعل تو می مست و شکر مست و دلم مست رونق نَفَست میبرد از فصل بهارم ای سینه ی تو معدن اسرار الهی بگذار بر آن سینه دمی سر بگذارم ای شاهِ سراپا همه آقایی و خوبی و…

هزاران بوسه کردم نذر پایت گر دمی آیی به بالینم ، فتد چشمم به آن وجه تماشایی هزاران چشم خواهم از خدا تا سیر دل بینم تمام عشق و مستی را بر آن رخسار رؤیایی چه میگردد شهنشاها به احسانِ قدیمِ خود عیان سازی جمالت را ز دل صد عقده بگشایی کریمان لطفشان باشد عمیم و کرده این بنده طمع بر لطف سلطانی سراپا جود و آقایی تویی شهزاده ی والا تویی بالاترین بالا تویی کز روی زیبایت بُوَد شرمنده زیبایی نباشد این توان کس را که مدحی قاب…

File, posted without a caption

نوحه امیرالمؤمنین علیه السلام .... چشم من ببار به یاد مرد عالم گریه کن به غربت وصی خاتم حیف مرتضی میان خلق دنیا حیف قلب او شود قرین ماتم شیر یزدان حیدر شاه شاهان حیدر نور ذات یکتا نفس ایمان حیدر یا حیدر ... ندیده چشم دوران همچو حیدر غریبی را چنین تنها و مضطر علی علت خلق این جهان است شکستن حرمتش بعد از پیمبر ...... بعد مصطفی شکست رکنی ز حیدر بعد فاطمه شکست آن رکن دیگر استخوانی در گلو و خار در چشم عجبا ز صبر او …

آمدم دنیا برای خدمت صاحب زمان تا کنم جان را فدای این امام مهربان چشم سکان سما و جمله ی کروبیان بر ره تشریف فرمایی سلطان جهان صاحب شمشیر کج آن قائم آل نبی هاشمیٌ حیدریٌ فاطمیٌ زینبی گوشه ی چشمی کند عالم گلستان می‌شود لعل لب گر وا کند خرسند یزدان میشود مهدی آل محمد آخرین سردار دین حضرت ختم الحجج ، حبل المتین ، ماء المَعین سِرِّ اللهُ الصمد نور خدایی تا ابد جلوه ی اسماء یکتا یا اباصالح مدد مرتضی را نور عین و مصطفی…