ساناز محب-شعر سپید

ساناز محب عزیز

ساناز محب نازنین

چهار صبح ساعتی بین شب و روز ساعتی بین شیر یا خط ساعتی پر از سی سا لگی ساعتی که خودش را برای صدای خروسها می سابد ساعتی که زمین خودش را در آغوش می کشد ساعتی به وقت خاموشی ستارگان و خنکای نسیم ساعتی که از ما م یپرسد آیا بدون اثر ناپدید می شویم؟ ساعت خالی حفره ی خالی متواضع ترین ساعتها هیچ کس در ساعت چهار صبح حس خوبی ندارد شاید تنها مورچه ها ساعت چهار صبح خوب باشند ما برای مورچه ها خوشحال می شویم پس به ساعت پنج صبح خوش …

🔹️فیلم کوتاه: Paper_Memories 🔹️کارگردان: Theo_Putzu 🔹️محصولِ سال ۲۰۱۰، اسپانیا 🔹️این فیلم کوتاه، روایت نوستالوژیک پیرمردی خسته و افتاده حال است که در دلِ خاطراتش، به دنبال معشوقه خود می‌گردد... کلمات

دندانش که گیر می کند به اولین گره ی مو می دانم دیگر تکه تکه جدا می شود باید جارو کنم تمام دلایل را از روی فرش و بعد فرش که باید لوله شود روی شانه ام اردیبهشت که همیشه شیراز دیدنیست از راه برسد و من التماس کنم کمی دیگر می شودبمانم؟! شاید این بار بتوانم این هجمه ی غریب را منظومه کنم در ذهن ناتمامت شاید آن روز یادت بیاید تمام آبشارها و جنکل ها و غارهای ایران سرهاشان بالاتر بود ما مدت کوتاهتری به هم نگاه کردیم مثل فیلم…

Video, posted without a caption

فقط باید به انتهای مسیری رسیده باشی تا متوجه شوی انتهایی وجود ندارد. باید سال‌های زیادی تلاش کرده باشی تا چیزی را به دست آوری که آرام بگیری تا متوجه شوی دوباره از همان لحظه همه چیز آغاز خواهد شد. تو به دست می‌آوری، آرام میگیری، و دوباره جریانی از دل همان آرامش جوانه میزند و تو به سمت موج دیگری به پیش می‌روی. باید سالها تلاش کرده باشی که مسیری را تمام کنی تا متوجه شوی به انتها که برسی، انتها به یک مسیر دیگر ختم می‌شود…

خواستم بگویم.... لولای در... روغن پیچ طبقه ی کتابخانه.... خواستم بگویم گونی ها ی سنگین برنج... چهار طبقه خواستم نه؟ هیچی نخواستم، تنها با زانو هایم انقدر با قاب عکسم کوبیدم تا درد نگیرد بعد با کرم زیر چشمم را نقاشی کردم، قاب کج نگاهم کرد و به پنجره اشاره کرد، خواستم؟ نه می دانستم چیزی به دست نیامده که از دست برود فقط بارهای دیگر... و مرگها ی دیگر و زندگی های دیگر محکم تر میان قاب خواهم ایستاد #ساناز_محب بهمن ۱۴۰۲

گاهی نمی دانیم گاهی نمی دانستیم اما از یک جایی باید طناب ها را زودتر قیچی می کردیم تا گرازها با آن نگاه مستقیمشان تمام ستاره ها ی آسمانمان را غارت نکنند، چند بار از جنگل نور عبور کرده ام، چند بار از کافه ی کوچک و قدیمی خیابان فرح جنوبی، اصلن از کریم خان و چشمه وثالثش و کلیسای ویلااز کجا عبور کنم که تهران بلای جانمان نشود، این جانها وساختمان های سوخته همه جا راه می روند و من کنارشان نفس می کشم، آن گرازها که گذشته اند …

@gusann

‍ 〇🍂 🍂 در حالِ خواندنِ جهان‌ام در نسخه‌یی اصلاح‌شده و پیش‌رفته پر از مطالبِ سرگرم‌ کننده برای احمق‌ها پر از غم‌هایی که متفکران را پر از شانه‌هایی برای سرهای طاس پر از ترفند برای سگ‌های پیر فصلی از آنِ سخن گفتن است از زبانِ حیوانات و گیاهان از هرگونه با زبانِ مخصوصِ خودش هر چقدر ساده مثلِ یک سلام، زمانی که با ماهی مبادله کنی شبیه او خواهی شد با حسی فوق‌العاده معانی عمیق و مبهم خش‌خشِ و غژغژ و غرولند نمایی از جنگلِ …

--مامان صبحانه آماده ست .امروز دیگه باید یه چیزی بخوری-بابا بازم تا صبح روی مبل خوابیده بود و فیلم می دید.صبح زود رفت.من رفتم مدرسه . با شنیدن صدای در هاله رفت کنار پنجره دستش و برد بیرون تا هوای ملس بهار و لمس کنه. بوی نان سنگک پیچیده بود توی خونه.هستی با اینکه فقط دوازده سالش بود مثل سایه دورش می چرخید .تنها چیزی که باعث می شد باز در کشو رو باز کنه و دارو ها برداره هستی بود.شش ماه گذشته بود و صبح و شبش در میان ها…