می‌حآء

اما تو میای، روشن می‌کنی، حساب پس می‌دن، حق می‌گیری، آخرشم می‌بَری، همه بازی‌هارو.

🖤.

ولی خودمونیم ها، چجوری مُردن واقعا مهمه پسر. فکر کن بدونی که این سرزمین رو بالاخره ترک می‌کنی، هرکی باشی! والاتبار و دکتر و حاجی و مُلا و اصیل‌زاده باشی یا دگوری و اوباش و سفله و دنائت‌پیشه. فرقی نداره بابا، می‌ری. میز وسط خونه رو محکم و دودستی بچسبی هم می‌برنت. حالا زورِ نرفتنو نزن، غصه‌ی رفتنم نخور. چجوری قراره بریم اونور؟ همین‌جوری یه‌روز بخوابیم و صبح بیدار نشیم خیلی بی‌کیفیته، منم نمی‌پسندم. هرچی دردش بیشتر باشه…

این آدم‌هایی که توی خیابون می‌بینیم و نمی‌دونیم دست‌های کدومشون خونیه، سر چه سفره‌ای بزرگ شدن؟ چی توی فکرشون می‌گذره که جوون مردم رو می‌دزدن و اون‌جوری شکنجه می‌کنن و به قتلِ صبر می‌کُشن و تیکه‌تیکه می‌کنن و دوهفته بعد فیلمش رو برای مامان ‌باباش می‌فرستن؟ اینا از کدوم سیاره میان بابا؟ اون ستاره‌هایی که توی بچگی بهم نشون می‌دادی و می‌گفتی آدم‌فضایی‌ها اون‌جا زندگی می‌کنن، هیچ‌کدوم انقدر تاریک نبود. هیچ‌کدومش بوی دنائت…

هووف، چه قلب سوخته‌ی نازکی سهم تو شد دختر.

کلمه‌ها. کلمه‌ها کلمه‌ها کلمه‌ها. دردم میاد واقعا. امروز حتی کم‌تر از دیروز موبایلم رو چک کردم، انگار ریتم زندگی حتی قسمت‌های خسته‌کننده و ذوب‌آورش رو، از فلاکت و غم‌بادِ این دنیای مجازی بیشتر دوست دارم. شب‌ها قبل از خواب به عکس شهید مخفی‌ای که توی اتاقم دارم نگاه می‌کنم و ازش می‌پرسم که گوشت با منه رفیق؟ می‌بینی این اوضاعو؟ منم می‌دونم چاره چیه، اما چاره ناز داره، چاره مارو آدم حساب نمی‌کنه، چاره خیلی از ما بهترون ب…

بچه‌ها، اگه قدتون بلنده و دستتون می‌رسه، از بالای کابینت یه کمک برسونید به این مامانِ بنده‌خدا که نونِ زحمتش رو می‌خوره (: 🤍

همیشه یک داستانی برای گفتن در من هست؛ صبح که از خواب بیدار می‌شم تا آخرشب انقدر اتفاقات عجیب برای تعریف‌کردن دارم که به خودم میام می‌بینم شب شده و اونی که داشتم براش حرف می‌زدم هم بیهوش شده و فرداش دوباره وقایع جدیدی برای گفتن دارم و اون یا نفربعدی باید انرژیش به اندازه‌ی کوله‌باری از اشتیاق خیلی زیاد برای شنیدن به‌ میزان چندین کتاب نخونده با صدای من باشه.

قبل از این‌که بری گوگل؛ ستاره‌نامه⭐️: کوازار: یک جرم خیلی دور و خیلی روشن در فضا که انرژی زیادی از مواد اطراف یک سیاهچاله می‌گیره. دیسک برافزایشی: حلقه‌ای از گاز و مواد داغ که دور سیاهچاله می‌چرخه و کم‌کم به‌سمتش کشیده می‌شه. افق رویداد: مرز دور سیاهچاله که اگر چیزی ازش رد بشه، دیگه راه برگشت نداره. حتی نور! انتقال به سرخ (ردشیفت): وقتی نور یک جرم آسمانی به سمت رنگ قرمزترِ طیف جابه‌جا می‌شه؛ معمولاً یعنی اون جرم از م…

تا چندسال پیش توی جلسات کیهانی فکر می‌کردیم S5 0014+81 بزرگ‌ترین سیاهچاله‌ایه که پیدا کردیم. مدتی گذشت و TON 618 ورق رو برگردوند. یه کوزار فوق‌العاده درخشان! حدود ۱۰ میلیارد سال نوری دورتر از زمین، با یک سیاهچاله که جرمش نزدیک به ۶۶ میلیارد برابر خورشیده. برای مقایسه بخوام بگم، سیاهچاله‌ی مرکز راه شیری، یعنی Sagittarius A، حدود ۴ میلیون جرم خورشیدی داره؛ یعنی TON 618 تقریباً ۱۶ هزار برابر سنگین‌تر از سیاهچاله‌ی کهکشا…

TON 618 The brightest monster we know.

پسرکوچولوی خواهرم چندسال پیش، یک‌بار خواب امام‌زمان رو دیده بود. بدون‌اینکه ما بهش چیزی گفته باشیم یا جهت‌دهی خاصی کرده باشیم از بابت این‌که همچین خواب‌هایی یه‌جور معجزه به‌حساب میان، یه‌روز صبح بیدار شد و حیرت‌زده با اون حرف‌زدنِ نوک‌زبونیش، برامون تعریف کرد که امام‌زمان توی خونمون اومده و حتی روی یکی از مبل‌هامونم نشسته. خواب بامزه و پرمحبتی بود، همون‌طور که از قائم آل‌محمد انتظار می‌رفت، معلوم بود این‌جارو خونه خو…