مرهمانه|فصل چهارم

یک سال بعد:) اون روز چون کشیک بودم بعد از آزمون برگشتم بیمارستان و وقتی دفترچه رو تصحیح کردم و مطمئن شدم که پاس میشم، دفترچه رو گرفتم رو به سقف بیمارستان و عکس گرفتم و فرستادم اینجا. خوشحال بودم که دارم سال دو میشم:) اما عجب سال دویی بود رئیس! پوستمون کنده شد تا یاد گرفتیم و فهمیدیم و جاافتادیم... من حیث‌المجوع، شُکر که می‌چینی و می‌بُری و می‌دوزی و می‌سازی و عقب و جلو می‌اندزای و برنامه‌هامون رو بهم می‌ریزی و گاهی …

هزار جَهد بکردم که سِرِّ عشق بپوشم نبود بر سر آتش مُیَسَرم که نجوشم

موضوعی که طی چند وقت اخیر متوجهش شدم اینه که محتوایی که دنبال میکنم، خوشبختانه یا متاسفانه، تاثیر ملموسی روی رابطه عاطفی‌م میذاره؛ اینجور که هروقت محتواهای سازنده و در جهت رشد رابطه رو دنبال می‌کنم، ناخودآگاه نسبت به یارم* همدل‌تر و باگذشت‌تر و در خصوص مهرورزی بهش، خلاق‌تر میشم. ولی هروقت محتواهایی رو دنبال میکنم که دکمه‌ی مقایسه رو توی ذهنم روشن می‌کنه، ناخودآگاه کم‌طاقت‌تر، غرغروتر و لجبازتر و ایرادگیرتر میشم:)) و …

ولی واقعا خودشناسی و توجه به شخصیت و میزان انطباق و تحمل آدم در مواجهه با سختی‌ها، چالش‌ها و استرس‌ها باید یکی از فاکتورهای مهمش در انتخاب رشته‌ش باشه! اینجور که من به عنوان رزیدنت رادیولوژی از سونوگرافی و ریپورت مثلا مریض دکولمان دستم و دلم میلرزه و بهم استرسی وارد میشه که جنسش رو دوست ندارم و عملکردم رو میاره پایین و کشیکی که دکولمان داشته باشم برام فاجعه است، اون‌وقت می‌بینم رزیدنتهای زنان در مواجه با همین مریض …

سلام، ظهر جمعه همگی به خیر باشه:) چون این مدت یکسری پیام داشتم درمورد نحوه خوندن دروس مختلف و منابعی که استفاده کردم، خواستم یادآوری کنم که بنده دو تا کانال دارم، یکی بُعد احساسیِ پزشکی که در اینجا مشاهده می‌فرمایید:) و یکی هم بُعد منطقیِ پزشکی که در اینجا https://t.me/medlights مشاهده خواهید کرد:) اگرچه خیلی وقته که داره خاک میخوره، ولی خب یه سری کهنه‌راهکارهایی توش وجود دارن:) ضمن اینکه اگر چیزی به نظرم کاربردی بو…

و من اگه یه روزی خدا بهم لطف کرد و بچه‌دار شدم، به محض اینکه حس کردم اونقدری به این عقل و درک رسیده که بشه باهاش درمورد سنت‌های جهان حرف زد، جلوی چشم‌های گیلاسی پرسوالش، از این چرخ گردون فضل و جزا و حکمت و تاوان حرف میزنم و بهش حسابی توضیح میدم، تا دیگه هیچوقت دخترک/ پسرکم، شبی با این غصه و فکر نخوابه که چرا برای من نشد؟ چرا خواستم و نشد؟ چرا واسه دوستم که کمتر تلاش کرد شد و برای من نشد؟ تا هیچوقت ذهن سفید قشنگ کوچول…

ما چهارتا مفهوم داریم توی زندگی، اگه تلاش کنیم و خدا جواب تلاش‌مون رو بهمون بده، بهش میگن جزا اگه تلاش کنیم ولی خدا بیشتر از تلاش‌ و لیاقت‌مون بهمون بده، بهش میگن فضل اگه تلاش کنیم ولی به حد تلاش‌مون نتیجه نگیریم، بهش میگن حکمت و اگه تلاش نکنیم و نتیجه هم نگیریم، بهش میگن تاوان و یکی از سنت‌های الهی اینه که، توی زندگی همه‌مون "جزا و فضل و حکمت و تاوان" دارن چرخ می‌خورن و نوبتی نصیب‌ موقعیت‌های مختلف‌مون میشن، به خاط…

چند وقتیه که علاوه بر کشیک‌های بیمارستان، بعضی عصرها توی کلینیک سونوگرافی کار میکنم و مریض می‌بینم. درآمدش راستش خیلی شیرینه، هم از این جهت که بالاخره از سواد و درس و سختی‌هایی که کشیدی می‌تونی درآمدی داشته باشی و هم یه حالی به خودت بدی و هم یه جبران لطفی برای خانواده‌ات انجام بدی. ولی هرسری مستقل کار کردنم بهم یادآوری میکنه که چقدر باوجدان و منصف بودن و کم‌فروشی نکردن در طول زمان و مقید بودن بهش یک هنره! یک هنر یا ی…

دلم میخواست الان برم سفر. البته نه اینکه الان مرداد باشه، مثلا اواسط مهرماه باشه و برم سفر. هوا خنک شده باشه، مدارس باز شده باشه و از شلوغی شهرهای گردشگری به خاطر تعطیلات تابستونی کم شده باشه. دلم میخواست با قطار بریم و منظره‌ی پشت پنجره، گاهی دشت بود و گاهی باغ و گاهی هم خونه‌های روستایی که پسربچه‌ها و دختربچه‌هاش کنار ریل راه آهن، قبل از غروب خورشید در حال بازی بودن. دلم می‌خواست تو هم باشی. من کنار پنجره نشسته باش…

ولی من، باز هم به این روزها برگشتم:) به روزهایی که در انکوباتور رو باز کنم، پتو رو از روی نینی بردارم و این سری، پروب دستم بگیرم و مغز کوچولوش رو سونو کنم که سالم باشه. و از دوران جنینی تا یک لحظه مانده به مرگ مریض داشته باشم، از سیبیلوهای راننده کامیونی با سرفه و خلط مزمن، تا یک ساله‌های تپلیِ کبد چربی:) و بتونم انگشتم رو توی لپ‌های سفید بچه‌ها هل بدم و از دیدن برق چشم‌هاشون موقع سونوگرافی، لبخند بزنم:)

میگما؛ من یه روز استاد میشم.. مگه نه؟ و همه‌ی این کیس‌هایی که الان و تو اوج خستگی، باز با دقت می‌بینم و می‌خونم‌شون، دستم رو می‌‌گیرن برای اینکه فردا روز لیبل "باسواد" کنار اسمم و پشت سرم باشه، مگه نه؟ و همه‌ی این مطالبی که الان به سختی خودم حفظ میکنم رو، فردا برای شاگردهام مثل بلبل میگم تا کیف کنن مگه نه؟ تو گفتی یه روزی همه‌ی این قدم‌های کوچیک کوچیک جواب میدن... مگه نه؟

امروز یکی از بچه‌های سال یکی گفت که برم یه سونوگرافی رو باهاش چک کنم، بیمار یه خانم جوان بود با درد شکم. پرسیدم آزمایش بارداری دادی؟ گفت آره، مشکوک بود! یه دفعه رنگ سال یک پرید گفت خانم دکتر به خدا من چند بار پرسیدم نگفت آزمایش داده! نگران بود که من دعواش کنم چرا شرح حال مریض رو کامل نگرفتی یا نکته به این مهمی رو بهم نگفتی! منم خندیدم گفتم عیب نداره یاد راندهای داخلی افتادم و همه خندیدیم. از شش صبح می‌رفتیم بالاسر م…