مرگِ آسان

و همه این تناقض آروم آروم نابودت می‌کنه اگه بلد نباشی باهاشون مثل الاکلنگ رفتار کنی، صفر و صدشون رو بپذیری، میانه افکارت رو بپذیری، تغییر ذهنت رو بپذیری، کلا وجودت رو بپذیری.

اما همین اضطراب ایجاد می‌کنه و یادت می‌ره که تو انسانی و انسان باید زندگی بدون معنا و زندگی بدون دلیل و زندگی بدون پاسخ و پر از سوال رو یادبگیره تا دوووم بیاره.

خیلی مهمه که بدونی از جهان چی می‌خوای. چون دنیا بزرگه و باید بدونی دقیقا چه چیزی در این جهان بی انتها اغنات می‌کنه تا بری دنبال همون و عمر ناچیزتو صرف مسائل دیگه نکنی.

خیلی خودم رو آزار می‌دم و این واقعا به مسئله مهمه در روزمرگی‌هام تبدیل شده.

مدت‌هاست بیشتر از اونچه باعث می‌شد گاهی بنویسم اذیت شدم و این کاری میکنه لال بشم.

کلا اینجارو یادم رفته بود.

مادرم رو خیلی دوست دارم ولی نمی‌خوام برای دخترم شبیه اون باشم. چون نتونست از من محافظت کنه. تقصیری نداره چون مادر خودش هم نتونست ازش محافظت کنه. اما من این چرخه رو می‌شکنم. خیلی اذیت شدم و می‌شم ولی نمی‌خوام بعدا بچه من احساس کنه رها شده یا حس کنه هیچکس نیست که مراقب اون باشه. میدونم آخرش، بخششی که من نسبت به مادرم داشتم رو دخترم برای من نخواهد داشت. چون همیشه همینطوره و زندگی یکی رو قربانی میکنه. قربانی درک کردن و د…

وقتی ازم میپرسن که توی چه کاری خوب هستم نمی‌دونم چی بگم. من نمی‌دونم توی چی خوبم. راستش یه چیزایی که فکر میکردم توشون بدم یهو فهمیدم اونقدراهم درشون افتضاح نبودم. هیچوقت نبودم.

قبلا ها خیلی می‌نوشتم و خیلی دستم روان بود ولی الان نه.

من واقعا به فکر بقیه هستم. نه که فقط اینطوری تصور کنم، واقعا انجامش میدم. حاضرم بی چون و چرا خودمو بخاطر کسانی که دوست دارم زیر پا بذارم. و اینکار رو تا ابد هم ادامه می‌دم، اما تا کجا فقط من این کار رو می‌کنم؟ نمی‌دونم راستش. چندتا سوال دارم راجب زندگی و یکیش همینه. کی بالاخره کسی رو پیدا می‌کنم که اون هم همونقدر حاضر باشه خودش رو بخاطرم زیر پا بذاره. و قسمت دردناک ماجرا برای من اینه که اگر جواب این سوال "هیچوقت" باش…

راستی اینجارو فراموش کرده بودم

مامان راست می‌گفت. امروز دیدمش. ما موهامون رو بدون اینکه بدونیم دقیقا مثل هم کوتاه کردیم.