𝕱𝖆𝖚𝖘𝖙 𝕳𝖎𝖒𝖘𝖊𝖑𝖋

دانی ز جهان چه طرف بربستم هیچ وز حاصل ایام چه در دستم هیچ شمع طربم ولی چو بنشستم هیچ آن جام جمم ولی چو بشکستم هیچ - خاقانی

من بیش از یک دهه است که به طور حرفه ای درگیر فلسفه ام. اگر بخوام یک درس‌اموخته، یک نکته رو به عنوان مهمترین نکته ی این سالها به کسی که بیرون فلسفه است بگم اینه: هر چیزی رو، تاکید میکنم هر چیزی رو، در نظر، در تئوری، روی کاغذ، میشه اثبات یا رد کرد! هیچ مبنایی برای هیچ ادعایی وجود ندارد. فقط باید به اندازه کافی خلاق. و ریزبین باشی. در نهایت چیزی که تعیین کننده است، عمل و کنش‌ورزی است و تمام!

خدا را شکر می‌کنم که چنلی پیدا شد و این مناظره‌ی حیاتی را، که بسیار در زندگی من تاثیر دارد و من هم در نتیجه‌ی آن تاثیرگذار هستم، در چنلش گذاشت. قطعاً بدون اطلاع داشتن از وقوع چنین رویدادی زندگی من از هم می‌پاشید و در نتیجه، دیگر قادر به پرداختن به ابتدایی‌ترین اعمال روزانه‌ام نبودم. عاه خداوندا! نعمتت را شکر!

از انتقام‌جویان تا توت‌فرنگی‌های وحشی عموماً دیده می‌شود که طرفدارهای سینمای کلاسیک، یا به قول خودشان سینمای «جدی» و «مهم»، خیلی از فیلم‌ها را مسخره می‌کنند یا دست‌کم چندان جدی‌شان نمی‌گیرند. یکی از آن دسته‌ها هم فیلم‌های فانتزی و علمی‌تخیلی، مخصوصاً فیلم‌های ابرقهرمانی مارول و دی‌سی، هستند. من هیچ‌وقت دقیقاً نفهمیدم چرا این‌ها را فیلم حساب نمی‌کنند. البته قرار نیست اینجا دفاعی از مارول و دی‌سی بکنم؛ صرفاً برایم جال…

این هم از امروز و فتح IPM.

و جایزه‌ی بهترین ارائه می‌رسه به آقای یارندی!

#LOL

خب... ارائه‌ی آقای شیرازی که بسیار ضعیف بود؛ بیان بد، تسلط ناکافی بر موضوع و ناتوانی در قبض و بسطِ مطالب ارائه شده.

دردی است مرا به دل دوایم بکنید گرد سر آن شوخ فدایم بکنید دیوانه‌ام و روی به صحرا دارم زنجیر بیارید و به پایم بکنید - خاقانی

فلسفه، تلگرام و چند خط حرف مفت امروز خیلی یکهو به ذهنم رسید که منی که به‌قولی یک تریبون، هرچند کوچک، دارم و در آن یادداشت می‌نویسم و می‌گذارم و بالاخره عده‌ای می‌بینند، بعضی می‌خوانند، بعضی نمی‌خوانند و بعضی هم لابد همان اول رد می‌شوند، آیا نباید به‌عنوان دانشجوی فلسفه مطالب فلسفی جدی‌تر و تخصصی‌تری بنویسم؟ یا همین کاری که الان می‌کنم را ادامه بدهم؛ همین یادداشت‌ها و ضدیادداشت‌های کوتاه و همه‌فهمی که اغلب ایده‌شان ن…

سه ساعت دیگه باید برای رفتن به این دوره/مدرسه‌ی IPM بیدار شم و راه بیفتم برم. که البته هنوز خوابم نبرده. داشتم با خودم فکر می‌کردم که برای چی اصلاً ثبت‌نام کردم، در حالی که نه در موضوعی که قراره راجع بهش صحبت بشه تخصصی دارم و نه علاقه‌ای. که حالا بخوام مجبور هم شم که برم. وضعیت طوریه که فقط برای زمان استراحت و ناهارش کنجکاوم و انگیزه دارم. این هم گویا کارِ روزگاره که باعث می‌شه آدم از این مدل کارها بکنه با وقت و زمان…

چقدر خوشبختیم که می‌می‌ریم! تازگی می‌بینم بعضی‌ها، احتمالاً تحت تأثیر «همه می‌میرند» سیمون دوبووار، به این باور رسیده‌اند که مرگ نعمت است و اگر قرار بود تا ابد زنده باشیم، چه فاجعه‌ای می‌شد؛ قدر زندگی را نمی‌دانستیم، همه‌چیز را به تعویق می‌انداختیم، عزیزانمان را از دست می‌دادیم و هزار و یک مصیبت دیگر. راستش را بخواهید من اساساً این حرف‌ها را چندان جدی نمی‌گیرم. اول اینکه این حرف‌ها کمی مصداق همان حکایت معروف «گربه د…