31 Jul 2026, 17:03 UTC32 views5 reactionsread 8 August 2026 Forwarded from @ISA_Tabriz
در گفتههای مصاحبهشوندگان، استادیوم بیش از آنکه فقط جایگاه تماشاگران فوتبال باشد، به فضایی برای سنجش نسبت مردم با قدرت، شهر و هویت تبدیل میشود. هر کدام از آنان از زاویهای متفاوت به این فضا نگاه میکنند، اما در میان روایتها یک خط مشترک دیده میشود: ورزشگاه جایی است که در آن مردم میخواهند صدای خود را، مرز خود را و تعلق خود را بازشناسند.
یکی از مصاحبهشوندگان با استعارهای روشن، ورزشگاه و استادیوم را «مثل ریههای…
❤3👍2
29 Jun 2026, 20:27 UTC350 views13 reactionsread 8 August 2026 Photo
♦️چرا تمیز کردن خانه حس کنترل میدهد؟
وقتی خانه را تمیز میکنیم، فقط گردگیری نمیکنیم؛ داریم دوباره به جهان کوچک اطرافمان نظم میدهیم. در لحظههایی که زندگی بیرون از کنترل به نظر میرسد، مرتبکردن میز، شستن ظرفها یا جمعکردن لباسها میتواند یک حس محدود اما واقعی از عاملیت به ما بدهد: «حداقل این گوشه از جهان را میتوانم سامان بدهم.»
این محتوا درباره رابطه میان تمیزی، نظم، بدن، اضطراب، کار خانگی و احساس کنترل است؛ ا…
❤10👍2👏1
18 Jun 2026, 19:13 UTC89 views11 reactionsread 8 August 2026 Forwarded from @ISA_TabrizPhoto
🔺پرتقال فروش وانتی؛ اقتصاد عاطفی فقر و مفهوم شبهخرید
این مشاهده که مستخرج از کتاب نویسنده متن است، درباره بساط پرتقالفروش جوانی در محلهای کمبضاعت است که با قیمت ظاهراً پایین، پرتقالهای پرشاخهوبرگ و بساطی پرحجم، مشتریان بیشتری از دیگر فروشندگان جذب میکند. مسئله اصلی این است که چرا مردم، با وجود اینکه قیمت واقعی ممکن است به دلیل وزن شاخه و برگها چندان ارزان نباشد، همچنان با اشتیاق خرید میکنند. این یادداشت مید…
❤7👍4
12 Jun 2026, 17:00 UTC121 views10 reactionsread 8 August 2026 Photo
♦️یخچال؛ جایی برای غذا یا فرار کوتاه از ملال؟ وقتی یخچال تبدیل به مکث روزمره میشود.
عصر یک روز ملال آور است. خانه نه کاملاً ساکت است، نه واقعاً زنده. صفحه لپتاپ باز مانده، گوشی چند بار بیهدف چک شده، کار نیمهتمامی گوشه ذهن فشار میآورد. ناگهان بلند میشویم و به آشپزخانه میرویم. در یخچال را باز میکنیم. نور سرد روی صورت میافتد. چند ثانیه نگاه میکنیم؛ به ظرف غذای دیروز، بطری آب، میوهها، بسته پنیر، چیزی شیرین، چی…
❤8👍2
9 Jun 2026, 18:49 UTC256 views11 reactionsread 8 August 2026 Photo
♦️میدان کارگری به مثابه برزخ؛ وقتی بدن، آخرین سرمایه است.
این مشاهده درباره میدانهای کارگری تبریز است؛ جاهایی که کارگران روزمزد هر صبح در سرما جمع میشوند تا شاید برای کاری موقت انتخاب شوند. مسئله اصلی فقط بیکاری نیست، بلکه تجربه بدنی، روانی و اجتماعی انتظار است: ایستادن در میدان، بازگشت با دست خالی، شرم نانآور نبودن، داوری خانواده و جامعه، و برچسبهایی که کارگران را موقت، مصرفشدنی یا شکستخورده نشان میدهد...
…
❤10🔥1
7 Jun 2026, 18:40 UTC101 views11 reactionsread 8 August 2026 ♦️چرا موفقیت دوستان، گاهی ته دل ما را میلرزاند؟ حسادت یا مقایسه اجتماعی؟!
گوشی را باز میکنی و با یک خبر خوب روبهرو میشوی. دوستی که سالهاست میشناسی، عکس قبولیاش را گذاشته، یا از چاپ کتابش نوشته، یا خبر داده که نمایشگاهش افتتاح شده، یا خانهای خریده، یا مهاجرت کرده، یا وارد رابطهای شده که برایش مهم بوده. اول لبخند میزنی. شاید حتی از ته دل خوشحال میشوی. او را دوست داری. میدانی زحمت کشیده. شاید سختیهایش را…
❤8👍3
5 Jun 2026, 19:01 UTC124 views9 reactionsread 8 August 2026 Photo
♦️گَجیل؛ روایتی مردمنگارانه از یک حاشیه خاص در قلب کلانشهر تبریز
گجیل در مرکز تبریز، چسبیده به بازار بزرگ و سرپوشیده شهر، فقط یک محله نیست؛ یکی از نقاطی است که شهر در آن لایهلایه دیده میشود. در تبریز قدیم، جایی که شهر
با باروها و دروازهها از خود محافظت میکرد، دروازهها هم مرز دفاعی بودند و هم محل سنجش و کنترل رفتوآمد کالا، مسافر و کاروان. در میان دروازههایی چون باغمیشه، خیابان، نوبر، سرخاب، دوهچی، میارمیار، …
❤7👍2
4 Jun 2026, 15:07 UTC85 views7 reactionsread 8 August 2026 File
File, posted without a caption
❤6👍1
Showing the 8 most recent of 8 posts we hold for @AdelMohabatian. View and reaction counts are the latest single reading for each post, not a live figure, and a recent post is still accumulating both. A view count marked ≈ was rounded by Telegram before we ever saw it — t.me prints views in full below 1,000 and to three significant figures above, so ≈1,200,000 means somewhere between 1,150,000 and 1,249,999. Unmarked counts are exact. Text is reproduced from the public post preview and truncated for length.