Tasahar_group

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه شور شیرین جوانی پای ماتم خرج شد بهترین ساعات عمر من در این غم خرج شد هیچ کالایی گران‌تر از "بُکاءِ روضه" نیست پای هر یک قطره،خونِ شاه عالم خرج شد انبیا را دستگیری کرده "گریه بر حسین" عفوِ حق بارید وقتی اشک "آدم" خرج شد "کعبه" از گریه‌کُنان اسبق "شش گوشه" است در غمِ مشکِ "فراتت" اشک "زمزم" خرج شد از نخ چادر نمازِ وصله دار فاطمه است هر نخی که در سیاهی های پرچم خرج شد دستبند مادر و ان…

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه از حالِ خوب روضه بهتر عالمی نیست همراه من جز اشکهایم همدمی نیست دلخون تر از پرچم سیاهِ گنبد تو این روزها بر بامِ عالم پرچمی نیست غیر از همین اشکی که می بارم برایت ولله... بر زخمِ تن تو مَرهمی نیست باید به حال چشم هایم خون بِگریَم آنجا که در داغ تو مرطوب از نَمی نیست در روضه ی گودال جا دارد بمیرم دزدیدن پیراهنت درد کمی نیست در داغ تو زینب کمر خم کرده یعنی... سنگین تر از داغ تو بی …

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه دردها هست ولی فرصت گفتاری نیست چه کنم قافله را قافله سالاری نیست بگذارید بگریم به جوارش امشب تا نگویند بر این کشته عزاداری نیست پای یک طفل نبینی که پرازخون نشده‌ست دیده بگشاکه به باغت گل بی خاری نیست برتوهرزخم تنت گریهءخون سرکرده ست در تن تو به جز از دیدهءخونباری نیست فرصت گریه ندادند به بلبل در باغ بلبل نغمه زنی درغم گلزاری نیست غم اطفال فراری به بیابان چه خوری؟ عمه با ماست، نگویی…

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه ای وای من که دلبرم از دست می رود این دلخوشی آخرم از دست می رود پیراهنش عجیب بوی سیب می دهد این یادگار مادرم از دست می رود امشب میان خیمه سرم روی پای اوست فردا ولی برابرم از دست می رود زیر گلوش سرخ شده، گل درآمده این غنچه های پرپرم از دست می رود عصری که صحبت از سر و تیغ و سنان نمود گفتم مگو که حنجرم از دست می رود با من مگو ز صبر که بی تاب می شوم وقتی که روح پیکرم از دست می رود همرا…

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه خانمان سوز بود آتشِ آهی گاهی ناله‌ای می‌شکند پشتِ سپاهی گاهی داری امید ولی نیست پناهی گاهی دلخوشی گرچه به یک نیمه نگاهی گاهی حیف از آن چشم که یک تیر نگاهش را بُرد داد از آن تیر که چشمان سیاهش را بُرد آه بر روی لبش بود چه آهی ای وای جمع می‌کرد تَنی از سرِ راهی ای وای رفته از دست چه ماهی و چه ماهی ای وای بعد او نیست نه حالی نه پناهی ای وای اشک مردی که پناهش همه پاشیده ببین حالِ شاهی …

‍ بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه خانمان سوز بود آتشِ آهی گاهی ناله‌ای می‌شکند پشتِ سپاهی گاهی داری امید ولی نیست پناهی گاهی دلخوشی گرچه به یک نیمه نگاهی گاهی حیف از آن چشم که یک تیر نگاهش را بُرد داد از آن تیر که چشمان سیاهش را بُرد آه بر روی لبش بود چه آهی ای وای جمع می‌کرد تَنی از سرِ راهی ای وای رفته از دست چه ماهی و چه ماهی ای وای بعد او نیست نه حالی نه پناهی ای وای اشک مردی که پناهش همه پاشیده ببین حالِ شاه…

بسم الله الرحمن الرحیم و بذکر ولیه برخيز و رحم كن به دل بى امان من داغ تو پير كرد مرا اى جوان من هفت آسمان به حال تنت گريه مي كنند برخيز اى ستاره ى هفت آسمان من آئينه ى رسول خدا، اكبرِ حسين هستى تمام هستى و روح و روان من اين تير و تيغها كه به تو سجده مى كنند گويا شنيده اند صداى اذان من هر تيغ تا به جسم تو برخورد مي كند يكباره تير مى كشد از استخوان من اينقدر دست و پا به روى خاكها نكش بردى تمام جان من اى نيمه جان…

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه چگونه داغ تو باشد جگر کباب نباشد چگونه نام تو باشد سخن از آب نباشد به رغم خواندن لای لای عمه خواب نرفتی زمان غربت بابا که وقت خواب نباشد به حنجر پسری اینچنین سه شعبه نخورده محاسن پدری اینچنین خضاب نباشد ز گبر و کافر و از هر شکارچی که بپرسند بریدن گلوی نازکی صواب نباشد خراب کرد گلوی تو را سه شعبه ی داغی چگونه حال دل مادرت خراب نباشد نداشت شیر، تو بودی و، شیر داشت، نبودی برای مادر از…

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه "نبات، طعم عمود است و نُقل مزه‌ی سنگ خدا به خیر کن این مجلس عروسی را" شاعر: #میلاد_حسنی #یاحسن_بن_علی پ.ن زرهی اندازه‌اش نبود، پایش به رکاب نرسید، کلاهخودی بر سرش نایستاد، به اندازه مردان پیش رویش سن نداشت... قاسم در متن واقعه شمشیر می‌زد، این حواشی را می‌خواست چه کار؟ "ترنم بهار" #یا_قاسم_ابن_الحسن @tasahar_group

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه چه کسی را می شناسید که ببیند جانش دست و پا می‌زند، اما بایستد و مردن خود را تماشا کند؟ آن یل هایی هم که نظاره گر بودند و کل می‌کشیدند از دیدن لحظات آخر عزیز فاطمه ایراد از دلشان بود! گیرِ آن جا بودند که نباید. آخرین یادگار برادر هم اگر از هر چه رویای کودکانست دست شست؛ دستش را اگر داد حتی جانش را؛ چون حسین علیه السلام، تنها عمو نبود! پدر نبود! وجودش بود که در خاک و خون غلط میزد وقتی ا…

بسم الله الرحمن الرحیم و بذکر ولیه به تجربه می‌گویم؛ بیمار شدن از دیدن رنجوری جگرگوشه بسیار آسان‌تر است، و جان دادن از تحمل داغ عزیز، به مراتب سهل‌تر. بین اهل دل بماند این حرف؛ برای زینب سلام‌الله‌علیها آسان‌تر نبود پیش از همه‌ی آن مصیبت‌ها از عالم خاک پر بکشد؟ بدون شک بود… اما عظمت زینب به صبر بر حالات دشوارتر است! جگرگوشه‌هایش را داد برای حسین علیه‌السلام، حسین عليه‌السلام را داد برای خدا، بعد از حسین علیه‌السلام…

بسم رب الحسین و بذکر طالب دمه اوج لذت های یک دختر عروسک بازی است آن هم آن وقتی که بابایش نگاهش می کند یا دمی که یک پدر دنبال اسم دخترش بعد نام کو چکش بابا صدایش می کند یا زمانی که بروی زانوانش یک پدر با نوازش دست لای گیسوانش می کند می رسد وقتی که بابا خانه بعد از ساعتی با تبسم، ناز دختر، از برایش می کند گر ببیند دختری داغ پدر در کودکی مثل گل پژمرده می گردد، خزانش می کند گوشه گیرش می کند تنهایی و آن خاطرات بیقرا…