طرحواره(تنها با شعر)

کمی زمان که بگذرد، ‏همه چیز را فراموش می‌کنی. ‏همان‌طور که کودکی‌ات را ‏همان‌طور که اسباب‌بازی‌های ‏شکسته‌ات را فراموش کردی، ‏دل شکستگی‌ات را هم ‌از یادت خواهی برد. @tarhvare #جمال_ثریا

حالا چه چیز باید چاره کند وهمی را که درهواست ؟ و لرزه‌های دل را می‌آویزد باصدای بی‌راهی که می‌آید ناهوا و می‌رود بی‌محابا حالا چه‌گونه باید شب ها پروا کرد از نجوایی ناپیدا که گوش را می‌برد تا جایی که آه باز می‌آرد تنها ؟ آوای بی‌قرار ماه است آیا یا که دلی فرو می‌ریزد در رویا ؟ خطی که می‌رود از چشم تا ماه و باز می‌گردد تا واهمه تاریکی که را می‌آراید ؟ حالا کجاست لب‌هایی که تنها وقتی آرام می‌گیرد که بی‌آرام کرده باشد؟…

می گویند چشم ها دروازه های روحند به من بگو... انعکاس کدامین عشقی در نگاه ناباور من @tarhvare #هنگامه_ط_مقدم

و جای تو خالی خواهد ماند و جای خالیِ تو زیباترینِ حاضران است @tarhvare #محمود_درویش

زنان را بگویید برقصند و آواز بخوانند و جلوی ریختن خونِ هزاران هزار آدمِ بی‌دفاع را بگیرند... زنان را بگویید موهایشان را به دستِ باد بسپارند و با عطرِ زنانگی‌شان گره‌ی کورِ برازندگی و بسندگی را باز کنند... زنان را بگویید زیباییِ شما از هر فرمانده‌ای، فرمانده‌تر است زیبا بگردید و با زیبایی‌تان طلوع مستانگی باشید... زنان را بگویید رها کنند بغض‌هایی را که در آسمانِ اجابت مجالِ پرواز نیافت و با بوسه‌هایشان در کالبدِ مهربا…

تمام مردان این شهر شاعرند! باور کن! حالا یکی شعر می نویسد، یکی نشانی تمام گل فروشی ها را می داند، یکی از سر کار زنگ می زند، و یکی هم لابه لای خرید های روزانه یک کرم مرطوب کننده دست می خرد! تمام مردان این شهر شاعرند، و می دانند زیباترین شعری که تاکنون یک مرد سروده است، خنده یک زن است... @tarhvare #مرتضی_شالی

اوج خود را گم کرده‌ام می‌ترسم از لحظهٔ بعد و از این پنجره‌ای که به روی احساسم گشوده شد @tarhvare #سهراب_سپهری

و دیگر جوان نمی‌شوم نه به وعده ی عشق و نه به وعده ی چشمان تو و دیگر به شوق نمی آیم نه در بازی باد و نه در رقص گیسوان تو چه نامرادی تلخی ودریغا چه تلخِ تلخ فرو می‌ریزم با سنگینی این غربت عمیق در سرزمین اجدادی خویش @tarhvare #محمدرضا_عبدالملكيان

دانستم خیلی چیزها در اختیار انسان نیست؛ زندگی خواب‌‌های گذشته است که تعبیر می‌شود. زندگی تاب خوردنِ خیال در روزهایی است که هرگز عمرمان به آن نمی‌رسد. زندگی آغاز ماجراست... @tarhvare #پیکر_فرهاد #عباس_معروفی

باید عشق ورزید، زیاد... که در جهان، هیچ چیز به قدر عشق ورزیدن و مهربانیِ بی‌چشمداشت، حال انسان را خوب نمی‌کند... و آدمی را از ورطه‌ی تاریکی و اندوه، بیرون نمی‌کشد. باید مهربان بود ... و آدم‌ها را دوست داشت و مهر ورزید و عبور کرد. باران می‌بارد و ابر نمی‌ایستد تا نتیجه را ببیند، سبک‌تر می‌شود و با قلبی آرام‌تر، به مسیر بخشندگی‌اش ادامه می‌دهد... @tarhvare #نرگس_صرافیان

درخشیدیم... و درخشیدیم با ستارگان نیمه شب تا کجا... کجا! می‌بینی؟ می‌بینی تا کجا می‌رفتیم و برمی‌گشتیم! اکنون چنگ می‌زند بر نمِ روحِ انسانیِ رویاهایمان خزه‌های سبز سفر خیس باران به سوی پنجره‌های مه گرفته سرازیر می‌شویم می‌بینی تا کجا با آب آمده‌ایم!؟ با قایق بی پارو!؟ خوابم می‌آید... نه از عشق سخن گفتن برای آدمی هنوز خیلی زود است... خیلی زود... @tarhvare #حسین_پناهی

. بعضی وقت‌ها، همه‌ی آنچه ما آدم‌ها به آن احتیاج داریم ، یک : «هستم کنارت» ساده هست تا نترسیم ! تا ادامه دهیم . تا بلند شویم و غبار از تن و جان مان بتکانیم . وقت های زیادی آدمیزاد همین جمله را کم دارد. همین چند حرفی کوتاه را ؛ تا دوباره جان بگیرد . @tarhvare #محبوبه_احمدی