روایت‌های یک مترجم

الشمس قد قُسمَت نصفين لي ولها النور في وجهها والنار في كبـــدي ... خورشید دوقسمت شد برای او و من نور در صورت او و آتش در جـگر من قيس بن المُلَوَّح @ssinkaaf

دختر: چرا بزرگ شدی و‌ منتظرم نموندی؟ درویش: چرا بزرگ نشدی مثل من؟ ترجمه‌ی سعید هلیچی

من آبروی عشقم! شعرِ نصرت رحمانی صدای سینا کمال‌آبادی @ssinkaaf

هرکس به زمان خویشتن بود من سعدی آخــــرالــــزمــــانم فردا یکم اردیبهشت است و روز بزرگداشت استاد سخن، شیخ اجل سعدی شیرازی @ssinkaaf

"ساعت پنج صبح است عزیزم." با شیطنت پرسید: "و مرد عرب خوابش گرفته است؟ من اما نمی‌خواهم بخوابم." بله تلاش می‌کنم بخوابم." بخواب و من نگهبان خوابت می‌شوم." گل یاس چشم‌های زلال تو بیدارم می‌کند. می‌دانی چشم‌هایت می‌توانند پسربچه‌ی شروری را به ستایش آرامش وادار کند؟ چشم‌هایم با یک مرد چه می‌کنند؟ کار او را به سوارکاری می‌کشانند. بخواب. پلیس نشانی این خانه را می‌داند؟ گمان نمی‌کنم اما پلیس نظامی می‌داند. از یهودی‌ها نفرت …

فرانتس کافکا روزهای آخر عمرش را در آسایشگاه مسلولین سپری کرد و همانجا هم درگذشت. می‌گویند روزهای آخر دیگر نمی‌توانست صحبت بکند. به همین دلیل روی پاره‌های کاغذ یادداشت‌های کوچکی می‌نوشت برای دوستان و همراهانش. یکی از این یادداشت‌ها این است: جایی در روزنامه‌های امروز، مطلب کوتاه فوق‌العاده‌ای بود درباره‌ی رسیدگی به گل‌های چیده‌شده. می‌گفت این گل‌ها به شدت تشنه‌اند. یکی دیگر از این روزنامه‌ها لطفا! @ssinkaaf

یادداشت‌های بیماری که نوشتن برایش ممنوع است شعری از نزار قبانی ترجمه و صدای سینا کمال‌آبادی @ssinkaaf

Channel photo updated

چیزی شادم نمی‌کند مسافری در اتوبوس می‌گوید: چیزی شادم نمی‌کند نه رادیو، نه روزنامه‌های صبح و نه نهال‌های روی تپه‌ها می‌خواهم گریه کنم... راننده می‌گوید: بگذار به ایستگاه که رسیدیم تا می‌توانی به‌تنهایی گریه کن... زنی می‌گوید: من هم، من هم چیزی شادم نمی‌کند. گورم را به پسرم نشان دادم شاد شد و خوابید و خداحافظی نکرد... دانشجویی می‌گوید: من هم، من هم چیزی شادم نمی‌کند. باستان‌شناسی خواندم بی‌آن‌که هویت را در سنگ بیا…

هفتم آوریل دستمزد پزشک سه‌هزاروهفتصد سال پیش، حموربی، پادشاه بابِل، نرخ قانونی خدمات پزشکی را که خدایان مقرر کرده بودند، اعلام کرد: اگر طبیب با نیشتر مفرغی‌اش، زخم خطرناک یک مرد یا آبسه‌ی چشم او را درمان کند، ده شِکِل نقره بگیرد. اگر بیمار فقیر باشد، پنج شِکِل نقره بگیرد. اگر بیمار برده‌ی کسی باشد، صاحب برده دو شِکِل نقره بدهد به طبیب. اگر طبیب سبب شود مردی آزاد بمیرد یا چشمش را از دست بدهد، دست‌های طبیب بریده شو…

ششم آوریل عبور از شب در برخی شهرها که در دل کوه‌های گواتمالا گم شده‌اند، دست‌های ناشناسی عروسک‌‌های کوچک غصه را می‌دوزند. این عروسک‌ها درمان قطعی دلواپسی هستند، افکار توفانی را آرام می‌کنند و وقتی بی‌خوابی خط‌ونشان می‌کشد، به کمک می‌آیند. این عروسک‌های کوچولوی غصه، چیزی نمی‌گویند. با گوش دادن درمان می‌کنند. آن‌ها زیر بالش جمع می‌شوند، غصه‌ها و ناراحتی‌ها و تردیدها و قرض‌ها، و همه‌ی فکروخیال‌هایی را که خواب را به‌هم…

پنجم آوریل روز روشنایی در آفریقا اتفاق افتاد؛ در شهر مقدس ایفی واقع در پادشاهی یوروبا. شاید روزی مانند امروز یا شاید هم یک‌روز دیگر. کسی چه می‌داند. یک پیرمرد مریض‌احوال، هر سه پسرش را مقابل خودش جمع کرد و گفت: "عزیزترین دارایی من به کسی می‌رسد که این اتاق را کاملا پر کند." خودش هم بیرون نشست و منتظر شد، تا این‌که شب از راه رسید. یکی از پسرهایش تا جایی که می‌توانست کاه آورد و ریخت داخل اتاق، اما تنها نیمی از اتاق پ…