شعرهای طاهره صالح‌پور

📕🍂 باران شبی سلبی تکیه بر گندمزاری در ماه‌ نورافشان با جهت‌های متأثر نگریستن کوشش نسبی بودن وزن ‌بی‌وزنی معلق ماندن روشی دیگر برنگزیدن روشی دیگر را امتحان کردن خورشید را روشن کن و کنار بگذار رودی روزهایی دل به هم خوردن سماوی اجرام ملودی باز ایستاده از جنبش با یاوه‌های باران شبی سلبی پایه‌های بهم ریخته‌ی عالم امکان و متن را منتشر می‌کند زمین به دور خودش مادی می‌چرخد به دور عرفانی‌اش ماه حلیم پشت ابر است زمان برای تخ…

📚🍁 پل برزخ تصویر پنهان مدل منظومه‌ی بی‌خورشیدی داشت دست از ترنج بازشناخت نور خورشید روزمره نگاهی به ماه انداختم و ده سال گذشت باران بی‌وقفه می‌بارید بر خزه‌های ابدی پل برزخ هائل بر جماد در هر چیزی چندان تراکم داری که همیشه مقارنهٔ بودن از کنار تو می‌گذرد همچون گمانه‌ای دور از ذهن کمین کرده بر نشاط اشیا و سورتمه‌ای در برف نقش تو را رها کرده سه بعدی‌ افسانه‌ای پرداخت و ساقه‌‌ی مغزم در گلدان جوانه زد نه از خیابان می‌پ…

📚🍁🍂 جذر و مد ماه نشانی طبیعتِ گمشده پراکندگی نشانه‌ها را افزود خستگی از نقشه بر زمین نشست و شعور کلمات خیس و نمور به خواب ابدی دیگری شیرجه زد قرص ماه برای کامل شدن در ائتلاف بهاره روی سیم‌ها چرخی زد و اعتماد آب‌ها جذر و مدی دوباره گرفت می رقصد در باد قطاری که برگشت ندارد و چکاوک گرم‌سیری با افکار مشتعلش خاموش گلوله‌ای از دل سنگی در آغوش مترادف سربی سهمی از سنگینی گیر کرده بر سواحل سهولت را کم کرده معادله ناموزون …

📚📘 #الوار_بی‌حسی خزانه‌های شرقی چشمانت گیاهان را کجا می‌برد و خمیره‌ی نگرش کدام زیستن را کجا حوادث الهی به جستجوی من می‌آیند سرچشمه‌ها مغفول برآمدن‌‌ می‌شوند و بسامد نامألوف افق را تسخیر می‌کند لایه‌های روئیدن بر تراکم قلل می‌نشیند تلألؤیی از جرقه‌ی زخم‌ها با الوار بی‌حسی مکاشفه را می‌گرداند صحنه غایب است و صفحات نامرئی غارها تنهائی مفصلی را به نیش کشیده‌اند سرما از جانب روح به انتزاع‌جویی برگ‌ها می‌وزد و فلزات اف…

📚🍁 پل برزخ تصویر پنهان مدل منظومه‌ی بی‌خورشیدی داشت دست از ترنج بازشناخت نور خورشید روزمره نگاهی به ماه انداختم و ده سال گذشت باران بی‌وقفه می‌بارید بر خزه‌های ابدی پل برزخ هائل بر جماد در هر چیزی چندان تراکم داری که اندکی از بودن از کنار تو می‌گذرد همچون گمانه‌ای دور از ذهن کمین کرده بر نشاط اشیا و سورتمه‌ای در برف نقش تو را رها کرده سه بعدی‌ افسانه‌ای پرداخت و ساقه‌‌ی مغزم در گلدان جوانه زد نه از خیابان می‌پرد نه…

📚🍁 #فرکانس_دستچین خبرهای آلی، گردش کوانتومی خود را در مقیاسی زود منجمد کرد زمینه‌ی ابدی یادبود شکست کانیهای تفریق بهتر از زنگار محاکات‌ بالا می‌آید به تدریج یاوه‌ای سرود زد به فنجان چای سرد شده در اندوه ناتمام برگهای زینتی رودخانه‌ی ابدی دراماتیزه شدن در فکر گنجایش ندارد این رؤیا وقتی جوشش ظلالت خندید کشتزار باد، پراکندگی‌ را روئید منگنه را سفت‌تر می‌چسبم با طرد بهاری که مخلوط اتصال شد ریزه‌کاری جان گرفت لابلای …

📘🍁 کمّیت صحرا چشمه‌های جاری نوزائی ماه در شهاب‌و‌اره‌‌ی کوتاه‌مدت صحرائی می‌شود پرنده‌ی روح فلوات نسیمی که جَلد نمی‌شود مرا به رستاخیز مکرّم رفتن می‌کشاند کلمات نیم‌بند تمام‌خیز آمدن چون رفتن زهرآلود است شجره‌ای در قطرات باران قامت می‌بندد صبح و شب معکوس می‌شوند تصنع در محبت‌ دستانت قوام می‌گیرد کلمات متغیرند با زنگوله‌ی گوسپندان ذهن‌آلود در چهارگوشه‌ی شبیخون گیاهی که درنگ می‌کند شباهتت را با روئیدن مخلوط کرده است…

📘🍁 زراعت با انگشتان بلوری زمین به زراعت برف مشغولم پلکهای جمال خزه‌ها طنین قریه را سنگین می‌کند و آتشی را که پنهان کرده‌ام در دستهای اساطیر دوردست بیرون می‌زند در شرایط عادی با چشم‌های کلبه‌ی جنگلی از قلب یک پرنده‌ی مشقی پنجره‌ی رو به برهوت راهنمایی بهتری می‌کند از حیث مصادره به مطلوب مسخِ معنی یعنی همه‌چیز حالا زدودن زنگار از آینه‌ها روبنای بهتری باشد فرار رو به جلو راه حل تازه‌تری باشد افق را گیج می‌کنم که روز م…

📘🍂 چگالی گردنه‌ها بهار آمدنت چشم در چشم چگالترین گردنه‌ها؛ تمرین ایستادگی هاله‌ی اندوهی را‌ مزمزه کرد در کوره‌راه، سنگهای مهربانی پرسه می‌زنند دره‌ها نیز بخشی از بودن‌اند بخشی از بودن را فراموش کرده‌ام. بخشی از بودنت را جایگزین و بخشی را با بخشی دیگر جابجا می‌کنم در تابلوی آخر وزنه‌ها سنگین‌ترند و لنگر بر مدار ناپایداری دور افتخار می‌زند عقربه‌ها جنبش را در سینه حبس کرده‌اند و نظم مبهوت پرنده‌ها افق را معکوس می‌پیم…

📘🌵 در گلوگاه کهکشان پرداختی‌ام به ستاره‌ها سکنی می‌گزیند با مراحل قبلی بادی می‌وزد برگها را جابجا می‌کند درختان رویایی ندارند و برای ساختن رویای تازه به خمیره‌ها نمک می‌پاشند زدودن از انگاره‌ای تازه فرقی ندارد سنگهای بعدی فلزات ناپایدار پشت به صخره در آغوش باد نشسته‌ام و به برگهای وزنده بی‌اعتنایی می‌کنم چون حوصله‌ای که نیمی از خودش را با خوابیدن تقسیم می‌کند بی‌حوصلگی من و گربه‌ها آب را گل‌آلود کرده است. تارا صالح…

✉ مدار خارجی بحرهای غریق فرق بین جنگل و عدم سرد می‌شود برف پوشش مناسبی بود برای مدارا با طلوع سنگی که ساختم نیز کوه شد پشتم برای تکیه کردن حوصله‌ نکرد با درختان سر به فلک کشیده‌ی دیلمانِ غروب خورشید ذبیح خونین فراموشی‌ست سرما چشمهای گرمت را مسدود می‌کند و راه بر کهکشانِ برفیِ ظلماتِ جهان گشوده است. طاهره(تارا) صالح‌پور #شعر_آزاد #شعر_معاصر_ایران #ادبیات_در_وضعیت_پست‌مدرن #سوفیا_صالح‌پور #طاهره_صالح‌پور @postm…

🍂 حواصیل بر فراز دریا اینها مجهولات روشنتری هستند مدون مختوم دقتی متوسط و بی‌آزار زندگی بازه‌ی باز رو به اعداد اصم گنگ و نامفهوم و چرخشی در نهایت پایان‌نیافتنی ماهی‌های بی‌شمار از این دریاچه‌ی کوچک بی‌انتها صید می‌کنم برای گربه‌ها گورکن‌ها فعالان محیط زیست اجتماع نامتوازن فسیلها حواصیل بسته به روش می‌پرد. طاهره(تارا) صالح‌پور #شعر_آزاد #ادبیات_در_وضعیت_پست‌مدرن #طاهره_صالح‌پور @postmodernliterature