🌙شونیشتن(شب نشینی )

#حکایت ۱۱۳۳ 📜 همین حالا ⏳ یکی از صحابه پیامبر (ص) پیش از وفاتش وصیت کرد یک انبار خرما را از طرف او، پیامبر (ص) میان تهیدستان تقسیم نمایند. پس از مرگ او، رسول خدا (ص) خرماها را تقسیم فرمودند تا اینکه چند دانه خرما که پرندگان نوک زده بودند باقی ماند. پیامبر اکرم (ص) در این زمان فرمودند: این مرد اگر خودش همین چند دانه خرما را در حیات خویش می داد، در نزد خدا محبوب تر بود از این همه خرمایی که من از طرف او طبق وصیتش انف…

حکایت ۱۱۳۲ 📜 از بایزید بسطامی پرسیدند: بنده از چه راه به بالاترین درجات رسد؟ 🤔 گفت: از اینکه کر 🤏، لال 🤐 و کور 🙈 باشد. کر در شنیدن غیبت دیگران 👂🚫 لال در قضاوت کردن دیگران 🗣️🚫 و کور در دیدن عیب دیگران 👁️🚫 برای خواندن حکایت‌های بیشتر: 👇 t.me/shonisht2

#حکایت ۱۱۳۱ شکایت در زبان عامیانه هست که روزی حضرت عزرائیل به درگاه الهی شکایت برد که: «خدایا! وحی را به جبرئیل دادی و او را عزیز کردی. ☁️ روزی را به میکائیل سپردی و مردم از او سپاسگزارند. 🌾 اما مرگ را به من واگذاشتی و مردم مرا نفرین می‌کنند... 😔» خطاب آمد: «پس مرگ را از طریق علل و اسباب ظاهری جاری می‌کنم؛ تا مردم وقتی کسی می‌میرد، بگویند: تصادف کرد، غرق شد، سکته کرد، بیمار بود... 🚗🌊💔 و هرگز به یادِ قاصدِ اجل نیفت…

❤1

#حکایت۱۱۳۰ زنده و مرده دوستی نقل می‌کرد که کسی پای قبر پدرش گفت: هرکه طلبی از او دارد، به خانواده و من مراجعه کند تا دینش ادا شود. 🗣️ کسی چند روز بعد به خانواده متوفی مراجعه کرد و گفت که پدر شما فلان مقدار به من بدهکار است. 💰 به او گفتند: تا زنده بود می‌خواستید از خودش بگیرید؟ گفت: وقتی زنده بود نداد. گفتند: ما هم الان نمی‌دهیم. 😐 گفت: همین. گفتند: همین... 👇 گفت: در قیامت یقه‌اش را می‌گیرم! تمسخر کردند و گفتند: ما…

#حکایت_۱۱۲۹ #پذیرش_خطا 📜🐫 مردی از اهالی کوفه، سوار بر شتر ماده(ناقه) 🐪، راهی شام شد. در شام، مردی شامی به آن شتر طمع بست و نزد معاویه رفت و ادعا کرد: «این شتر را مرد کوفی در جنگ صفین از من غصب کرده است.» معاویه دستور داد شتر را حاضر کنند. چون شتر آمد، مرد کوفی فورا پارچه ای روی آن انداخت و از مدعی پرسید: «اگر این شتر مال توست، بگو نر است یا ماده؟» مرد شامی با اطمینان گفت: «نر است (جمل).» 🗣️ کوفی پارچه را کنار زد و ه…

#حکایت۱۱۲۸ عذرخواهی پسر: پدر من می‌خوام ازدواج کنم پدر: عذرخواهی کن بگو ببخشید!🙄 پسر: برای چی؟😐 پدر: بگو ببخشید😒 پسر: آخه برا چی؟😕 پدر: اول بگو ببخشید😑 پسر: آخه اشتباهم چیه؟😟 پدر: اول باید بگی ببخشید😏 پسر: چرااا؟ لاقل دلیلشو بهم بگو🙁 پدر: گفتم اول باید بگی ببخشید😑 پسر: خب باشه پدر... ببخشید😐😞 پدر: خب پسرم، دوره آموزشی تموم شد! حالا دیگه وقتشه که زن بگیری، چون یاد گرفتی که بدون دلیل معذرت خواهی کنی 🛑این حکایت با …

#حکایت ۱۱۲۷ آن کجا و این کجا؟! در خاطرات یکی از هموطنان خارج از کشور خواندم که رسوم شیعیان کشمیری را در ایام محرم روایت می کرد: ایشان نوشته بود: 🖤 در روز و شب عاشورا در کشمیر هیچ غذایی پخته نمی شود. عزاداران تا غروب عاشورا چیزی نمی خورند و هنگام غروب، فقط یک لقمه نان و پنیر و سبزی مختصر می خورند 🍞🧀، آن هم نه سرِ سفره، که در گوشه ای، تا همدردی با تشنه لبان وگرسنگان کربلا را نشان دهند 💧. 🌙 و در شب یازدهم، در ب…

انتخاب 🌾🌾 ارباب لقمان را دستور داد که در زمینش گندم بکارد، اما لقمان جو کاشت. 🌱 وقتی زمان درو فرا رسید، ارباب پرسید: «چرا جو کاشتی، در حالی که من به تو دستور دادم گندم بکاری؟» 🤔 لقمان گفت: «از خدا امید داشتم که برای تو گندم برویاند.» ✨🌾 ارباب پرسید: «آیا این ممکن است؟» ❓ لقمان پاسخ داد: «تو را می‌بینم که به خدای متعال نافرمانی می‌کنی، در حالی که از او امید بهشت داری؛ لذا گفتم شاید آن هم بشود.» 🤷‍♂️🙏 ارباب گریست …

حکایت ۱۱۲۵: 📸 دوربین‌ حسین نمازی، معروف به دوربینی، از کودکی آرزو داشت دیده شود. 🌟 خواندن، تلاش کردن و ازدواج را رها کرد و از شیراز به تهران آمد. نیم قرن زندگی نکرد، بلکه موقعیت خود را تنظیم کرد تا توسط مردم دیده شود. هنوز هم دارد همین کار را می‌کند 📸 🦋 این خوب است یا بد؟ 🤔 هر کس باید خودش فکر کند و ببیند. آیا ارزش دارد انسان عمرش را صرف دیده شدن کند؟ و خودش را نه برای زندگی، که برای دیده شدن با دوربین، نوشتن و سخن…

#حکایت1124 📜 گفت: می‌دانی فلانی چرا وضعش این‌قدر خوب است؟ گفتم: نه 😶 خودش جواب داد: به خاطر پدرش، خدا بیامرزدش 🤲. مرد شریفی بود، خیرخواه مردم، زحمت‌کش و برای مردم تلاش می‌کرد؛ جان‌مایه می‌گذاشت 💪. این پسرش آدم خوبی است، اما هر چه دارد به خاطر پدرش است؛ او کاشت و این دارد درو می‌کند 🌾🚜. یعنی هر کسی باید چنین کند تا خودش، خانواده‌اش و کشورش سعادتمند زندگی کنند 🏡🌍✨.

#حکایت 1123 در تاریخ جهانگشای جوینی آمده است پس از آنکه مهاجمان شهر بخارا را به تصرف در آوردند و مردم شهر را اسیر گرفتند، سوار بر اسب‌هایشان به مسجد شهر وارد شدند و در مقابل مردم و عالمان شهر، آذوقه‌ی مردم را در صندوق‌های قرآن‌ها ریختند و مقابل ستوران خود قرار دادند. اوراق قرآن زیر سم ستورانِ مهاجمان، در میان قاذورات بود و عالمان نظاره‌گر. جوینی می‌نویسد دوتن از عالمان شهر آرام با یکدیگر سخن می‌گفتند. اولی پرسید ای…

#حکایت 1122 «نقل است که یکی از او پرسید: که چگونه‌ای؟ گفت: چگونه بُوَد حال قومی که در دریا باشند و کشتی بشکند و هرکسی به تخته ای بمانند. گفت: صعب باشد. گفت: حال من هم چنان باشد» تذکره الولیاء - ذکر حسن بصری برای خواندن حکایت های بیشتر: 👇 t.me/shonisht2