شاعران امروز

یک چیزی هست منیر! رازی که حتی اجازه نمی دهد خود من هم سر از کارش در بیاورم چیزی که تو را در من زنده نگه داشته است روزها گذشت سالها گذشتند آدمهای زیادی گذشتند از آن بالا کفتر آمد از اتاق جنگ هم صدای کفتر آمد اندازه ی f35 هم در آسمان ایران ـاز میرجاوه تا بلندی های تفتان از ارس تا چاله چوله های چال حسنخان از هخامنشیان تا صفویه از پهلوی تا پهلویـ به اندازه ی یک کفتر چاهی است قسم به چشمان سرخت اکتای که ما روزی که ما روزی …

❤4

Signed Mehdi_ghalaee

این ویدیو را ببینید حال خوب اما آیا این تمام ماجراست؟

Signed Mehdi_ghalaee

تو بمباران های ۶۲ نبوده ای عزیزم ۶اسفند که کوهدشت رفت روی هوا را ندیدی برای همین نمی فهمی انتظارِ کسی را داشتن که نمی دانی قلب اش هنوز می تپد یا نه چه پدری از آدم در می آورد ما علاوه بر دست هایی که این روزها همه جا بر آتش اند دست های افتاده ی کنار خیابان دیدیم که دست از طلب برداشته بودند دست های روی سر دیدیم دست هایی به بند شلوار و النگوهایی که دیگر دایره نبودند . تو نمی دانی وقتی قلبی کنار یک باجه ی تلفن داغ می…

👍3❤1

Signed Mehdi_ghalaee

🔹️جمع ما می‌خواهد از اواسط تیرماه، تاریخ فلسفه را از ابتدا (پیشاسقراطیان) بخواند و به عصر امروز برسد. نکته مهم ماجرا نیز این است که در این جمع‌خوانی کسی نباید داعیه‌ی استادی داشته باشد و همه می‌خواهیم در کنار یکدیگر فراگیری سیر فلسفه‌ی غرب را از پایه پیگیری کنیم و پیش برویم. بنابراین هر کسی مایل است می‌تواند از طریق لینک پایین صفحه، به گروه تلگرامی ما بپیوندد، به شرط اینکه حضور فعال و همیشگی داشته باشد. 🔻ما به تنها ک…

👍1

Signed Mehdi_ghalaee

#سپیده_نیکرو از دیدنم تا مِه قلب من از مشتم بزرگتر است که نگاهم می‌کنی و سر روی سينه‌ات، فرومی‌آيد باران و مه شيشه‌های مبهم و فاصله‌ای در درون ما با همه چيزی در بيرون تنها تو می‌دانستی که تکه‌های من اين‌گونه بند می‌خورند تنها تو می‌خواستی کاملم ببينی که کوکم نکنی عروسک بی‌فايده‌ات باشم تنها تو انسانی که منم را در برابرت ديده‌ای و سفر را در من آغاز کرده‌ای قلب من از مشتم بزرگتر است وقتی که باران بر شيشه‌ها بر ص…

Signed afsaneh pourgholi

#سحر_بیانی با من برقص ای شکوه ازدست‌رفته ای وقاحت عاشقانه که هیچ مرگ از تو جان سالم به در نبرد برقص میان ترس ايمن به گرد دوزخ نشانم بده چگونه به‌آرامی ذوب می‌شوی در آن میانه که می‌رقصی با آن تضعیف ناگهانیِ اتفاق‌افتاده در تن میان بوسه‌های بلندشده هربار از کناره‌های زبان در باد وحشی حروف برقص كه ما هر دو نيازمندیم ما هر دو به این هولناکی با دو تخطی مجاز انگار دو ناتوانیِ کنشمنديم كه هربار به فکر خودکشی می‌افتیم هر زم…

👏2👍1

Signed afsaneh pourgholi

#مهدی_قلایی تو می توانستی چنان بخندی که یک طرف دهانت بوی غزل غزلهای سلیمان بدهد و طرف دیگرت درست بچرخد روی صفحه ی اول اعتماد وقتی علی اشرف درویشیان را بعد از مرگ تیتر کرده بود و بگوید تف به شرف ویلچر تف به شرف روزهایی که از خودمان دهان نداشتیم که بخندیم اشک نداشتیم که بریزیم لب نداشتیم که بدهیم تو همیشه لب"دیگری"را به من می دادی و من تا هفتاد و دو ساعت بعد از رفتنت یک پایم توی دستشویی بود یک پایم توی حالی که بهم …

❤3

Signed afsaneh pourgholi

#میثم_متاجی ... دره در اندام تو راهی‌ست که از کوه رمیده است. خیابانی که به دیدار تو ختم‌ می‌شود طولانی‌تر و بارانی که روی سر تو می‌بارد از دریایی آرام بلند شده است. لبخندت زیبایی طلوع خورشید در صبح آزادیِ اسیری‌ست که از اعدام رهیده. چون آخرین روز زندگی به شیرینی عمر تو را دوست دارم. ... عزیزم گاهی جاده هم از رفتن خسته می‌شود و در شکاف کوه‌ می‌نشیند! مانند سنگ‌ها پس از ریزش که در اعماق دره‌ها آرام می‌گیرند. ما…

❤2👍2

Signed afsaneh pourgholi

#روح_الله_آبسالان * به نیکا شاکرمی* خون ابتدا از درون سرایت می‌کند درست پیش از کشتار تا مرگ نام‌های متعددی بیابد یکی می‌کوشد به یاد بیاورد خاطره‌ی خمیده‌ی تپه‌ای در مه و آن دیگری یخ‌زار بوسه بر پانسمان لب‌ها... و آبی‌ها هنوز خمِ خطِ گونه را دنبال می‌کرد تکه‌های تیره‌ی علف بر جداره‌ی چشم دان را... یکی می‌بندد و دیگری باز می‌کند منقار آهنی بر شفیره‌ی منجمد می‌کوبد این‌جا عصیان دستمال سفیدی است که آهاری‌اش می‌کنی تا …

Signed afsaneh pourgholi

#معصومه_داوودآبادی ای خدای خوب که به دامن خورشید پناه برده‌ای ای متعال فراری در صبح تهران ظهر آبادان غروب زاهدان به جریان خونم وارد شدی و این سرزمین به صورتم پاشیده شد و من ریختم به خرمشهر با یک چمدان و یک جفت النگو و من ریختم به تهران با یک چمدان و یک لنگه کفش و تمام بیمارستان‌ها را گشتم و تمام دیوانه‌خانه‌ها را تو خوانا نیستی دستخط ندارم من و تو خوانا نیستی ... به من بگو به این صحرای عربی که سینه‌ی من است بگو روس…

❤2

Signed afsaneh pourgholi

#صوفیا_آهنکوب دانه های سرخ ردِ اشک‌های تو بود که از جنازه‌ام راه می‌گرفت شرح از خون من مبتلا به گردنت و آن دانه‌های سرخ در روزهایی که باید حدیث مفصلی از تو می‌گفتم با دو چشم کرخت بر مرزهای من می‌گریستی که گریه‌هات به الوند می‌چکید وُ من می‌روییدم از دو کتفِ کبود در همان زخم‌های جاری می‌خواندی‌ام در کلماتی منقبض لابه‌لای شعرهات؛ پیراهن آبی‌ات را بپوش و ببر ‌نامم را که بناست جنازه‌ام را به تو تحویل بدهند نامم را بخوا…

Signed afsaneh pourgholi

Channel photo updated