شعر امید

📚@bookPDF_Omid📚 کانال کتاب

رخ اینجا مظهر حسن خدایی است مراد از خط جناب کبریایی است رخش خطی کشید اندر نکویی که از ما نیست بیرون خوبرویی خط آمد سبزه‌زار عالم جان از آن کردند نامش دار حیوان ز تاریکی زلفش روز شب کن ز خطش چشمهٔ حیوان طلب کن خضروار از مقام بی‌نشانی بخور چون خطش آب زندگانی اگر روی و خطش بینی تو بی‌شک بدانی کثرت از وحدت یکایک ز زلفش باز دانی کار عالم ز خطش باز خوانی سر مبهم کسی گر خطش از روی نکو دید دل من روی او در خط او دید مگر رخسار…

ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مرا حلقهٔ بیرون این دنیای باطل کن مرا وادی سرگشتگی در من نفس نگذاشته است پای خواب آلودهٔ دامان منزل کن مرا رفته است از کار چون زلف تو دستم عمرهاست گه به دوش و گاه بر گردن حمایل کن مرا از برای امتحان چندی مرا دیوانه کن گر به از مجنون نباشم، باز عاقل کن مرا جای من خالی است در وحشت سرای آب و گل بعد ازین صائب سراغ از گوشهٔ دل کن مرا #صائب تبریزی 🍃💕💕🍃 @shear_omid

آنها که کهن شدند و اینها که نوند هر کس بمراد خویش یک تک بدوند این کهنه جهان بکس نماند باقی رفتند و رویم دیگر آیند و روند #خیام 🍃💕💕🍃 @shear_omid

آن کز می خواجگی است سرمست بر وی نزنند عاقلان دست بی‌آنکه کسی فکند او را از پایهٔ خود فرو فتد پست مرغی که تواش همای خوانی جغدی است کز آشیان ما جست از پنجرهٔ صلاح برخاست بر کنگردهٔ فساد بنشست قلب سخن شکسته نامان بر ما نتوان بدین بپیوست گیرم که دلی درستمان نیست باری نامی درستمان هست تو طعنه زنی و ما همه کوه تو سنگ زنی و ما همه طست خاقانی را اگر سفیهی هنگام جدل سخن فروبست این هم ز عجایب خواص است کالماس به زخم سرب بشکست #…

بلبل آهسته به گل گفت شبی که مرا از تو تمنائی هست من به پیوند تو یک رای شدم گر ترا نیز چنین رائی هست گفت فردا به گلستان باز آی تا ببینی چه تماشائی هست گر که منظور تو زیبائی ماست هر طرف چهرهٔ زیبائی هست پا بهرجا که نهی برگ گلی است همه جا شاهد رعنائی هست باغبانان همگی بیدارند چمن و جوی مصفائی هست قدح از لاله بگیرد نرگس همه جا ساغر و صهبائی هست نه ز مرغان چمن گمشده‌ایست نه ز زاغ و زغن آوائی هست نه ز گلچین حوادث خبری است …

شدم حرکت اعصاب گردون دیده ام در رگ مه گردش خون دیده ام بهر انسان چشم من شبها گریست تا دریدم پرده ی اسرار زیست از درون کارگاه ممکنات بر کشیدم سر تقویم حیات من که این شب را چو مه راستم گرد پای ملت بیضاستم ملتی در باغ و راغ وازه اش تش دلها سرود تازه اش ذره کشت و فتاب انبار کرد خرمن از صد رومی و عطار کرد آه گرمم ، رخت بر گردون کشم گرچه دودم از تبار آتشم خامه ام از همت فکر بلند راز این نه پرده در صحرا فکند قطره تا همپایه …

نیست در خشک و تر بیشهٔ من کوتاهی چوب هر نخل که منبر نشود دارکنم نظیری نیشابوری راه شب چون مهر عالمتاب زد گریهٔ من بر رخ گل ، آب زد اشک من از چشم نرگس خواب شست سبزه از هنگامه ام بیدار رست باغبان زور کلامم آزمود مصرعی کارید و شمشیری درود در چمن جز دانهٔ اشکم نکشت تار افغانم به پود باغ رشت ذره ام مهر منیر آن من است صد سحر اندر گریبان من است خاک من روشن تر از جام جم است محرم از نازادهای عالم است فکرم ن هو سر فتراک بست کو…

خرم کوه و خرم صحرا خرم دشت خرم آنانکه این آلالیان کشت بسی هند و بسی شند و بسی یند همان کوه و همان صحرا همان دشت #باباطاهر 🍃💕💕🍃 @shear_omid

باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ گر کافر و گبر و بت‌پرستی باز آ این درگه ما درگه نومیدی نیست صد بار اگر توبه شکستی باز آ #ابوسعیدابوالخیر 🍃💕💕🍃 @shear_omid

درین وادی چسان آرام باشدکارونها را که همدوشی‌ست با ریگ روان سنگ نشانها را چه دل بندد دل آگاه بر معمورهٔ امکان که فرصت‌گردش چشمی‌ست دورآسمانها را ز موج بحرکم سامانی عالم تماشاکن که تیر بی‌پر از آه حباب است این‌کمانها را جگر خون مگر بر اعتبار دل بیفزاید که قیمت نیست غیراز خونبها یاقوت‌کانها را به تدبیراز غم‌کونین ممکن نیست وارستن مگرسوزد فراموشی متاع این دکانها را علاج پیچ وتاب حرص نتوان یافتن ورنه به جوش آورده فکر حاج…

پی آن گیر کاین ره پیش بردست که راه عشق پی بردن نه خردست عدو جان خویش و خصم تن گشت در اول گام هرک این ره سپردست کسی داند فراز و شیب این راه که سرگردانی این راه بردست گهی از چشم خود خون می‌فشاندست گهی از روی خود خون می‌ستردست گرش هر روز صد جان می‌رسیدست صد و یک جان به جانان می‌سپردست دلش را صد حیات زنده بودست اگر آن نفس یک ساعت بمردست ز سندانی که بر سر می‌زنندش قدم در عشق محکم‌تر فشردست کسی چون ذره گردد این هوا را که د…