کانال رسمی اشعار شاعر و ذاکر اهل بیت (ع) حاج سیدهاشم وفایی

کانال اشعارشاعروذاکراهل بیت حاج سیدهاشم وفایی: حجاب نور بهار عاطفه ره سوی گلشنش دارد چهار دسته ی گل روی دامنش دارد چنان به دامن محراب بندگی تابد که جبرئیل به دل شوق دیدنش دارد به غیر او که عطا می کند به مسکینی شب زفاف لباسی که بر تنش دارد شدم هوایی شهری که مهبط وحی است شمیم فاطمه را کوی و برزنش دارد ز هرم ناله ی او سوخت هستی دشمن که راه تا به خدا بانگ شیونش دارد نوشته اند که او مادر شهیدان است پلاک سرخ شهادت به…

سید حزب الله کسی که داد عزت او قطیف و قدس و لبنان را رقم زد او ز سعی خویش آزادی جولان را همان سید که پیش روبهان غرید چون شیران که بنیان کرد آن جا بیشۀ رزم دلیران را عزیزی که به تقوا زندگی را کرد نورانی به حزب الله معنا داد آیین مسلمان را جهاد فی سبیل الله شد سرلوحۀ عمرش پشیمان کرد از نیرنگ های شوم شیطان را شجاعت موج می زد در بیان و در کلام او خروشان کرد عزم و جزم او دریای جوشان را شهیدی که شهادت منتهای آرز…

#حضرت_زینب_س عشق بی نام و نشان می‌ماند اگر زینب نبود قدر آزادی نهان می‌ماند اگر زینب نبود عشق با او فارغ التحصیل دانشگاه شد صبر هم در امتحان می‌ماند اگر زینب نبود چهره‌ی نورانی اسلام و مذهب بی‌گمان در حصاری از گمان می‌ماند اگر زینب نبود در غم گل‌های پرپر، باغبان دشت خون قامتش همچون کمان می‌ماند اگر زینب نبود آتش بیداد وقتی بر گل و گلشن فتاد باغ گل بی باغبان می‌ماند اگر زینب نبود بار داغ یک گلستان لاله بر دوشش ک…

Photo, posted without a caption

خورشید سحر ای آسمانیان پدرم را ندیده اید سردار عشق،تاج سرم را ندیده اید؟ آه ای ستاره های شب تار غربتم خورشید روشن سحرم را ندیده اید؟ دردشت های بی کسی وکوره راه غم نور امید وراهبرم را ندیده اید؟ گفتند با سرآمده دنبال دخترش درراه شام ، همسفرم را ندیده اید؟ دل بسته ام به وصل رخش،ساکنان عرش جان زجان عزیزترم را ندیده اید؟ بال وپرم کبود شده ازستم ، شما مرهم گذار زخم پرم را ندیده اید؟ وقتی زروی ناقه فتادم، میان دشت خو…

پروانۀ بهشتی آتش زده غم تو، برخرمن رقیه خوش آمدی پدرجان ، بر دیدن رقیه دیروز من نشستم، بر روی دامن تو امروز تو نشستی، بر دامن رقیه از کربلا به شوق، وصل تو زنده ماندم دشمن تلاش کرده، بر کشتن رقیه تو را به خون کشیدند، مرا اسیر کردند رد طناب مانده ، به گردن رقیه از ناله ام فتاده، لرزه به کاخ ظالم دشمن هراس دارد،از شیون رقیه رخساره ام ز سیلی،گشته کبود و مانده آثار تازیانه، روی تن رقیه ذکر تمام گل ها، گلبوسه بر لب …

وعده گاه این جاکجاست ای گل زهرا به مابگو گـرکـربـلاست، بامن غم مبتلابگو سـرتاسـروجـودمرا غم گرفته است ازاین زمیـن محنت ودردو بـلابگو داری دعـا بـه زیـرلب وآه می کشی زیـن آه سینـه سـوز برایم بیابگو درگوش ذوالجناح چه گفتی که شدملول من که غریبـه نیستم ای آشنا بگو این جا اگرکه وعـده گه توست باخدا بامـن زوصل دوست برای خدابگو با آن که گفته اند برایم زماجرا من صبرمی کنم توازاین ماجرابگو صف بستـه انـد دربرمـا نیـزه دار…

منای کربلا من ذبیح اعظمم رومنا آورده ام هستم را درمنای کربلا آورده ام یک ذبیح آورد ابراهیم باخود درمنا من که هفتادو دوقربان درمنا آورده ام بارالها درره توبسته ام احرام عشق سعی کردم در ره تو تا صفا آورده ام گل فروشی عاشقم دربوستان کربلا یک گلستان گل برایت رونما آورده ام تشنه ی وصل توام نی تشنه ی آب فرات روی برسرچشمه ی آب بقا آورده ام پرچم الله واکبرتا بماند سرفراز روی دوش اکبرخود این لوا آورده ام تا که جای مجتب…

صدای دعوت به غیر مهر و محبت چه دیده ای برگرد کبوترانه چرا پر کشیده ای برگرد تمام عمر قدم در ره خطا زده ای به جز تباهی و ذلت چه دیده ای برگرد اگر چه عبد من آلوده و سیه رویی کجا ز رحمت من دل بریده ای برگرد چرا اسیر شب تیره ی گنه شده ای اگر که چشم به راه سپیده ای برگرد هوای نفس تو را می برد به سوی جهیم «ز برزخی که خودت آفریده ای برگرد» چقدر فاصله داری میان خود با من نفس بریده شدی بس دویده ای برگرد دوباره تشنه ی ل…

پرستوی مهاجر بنده ی بشکسته بالم، خیزو بال و پربزن با شکسته بالیت برآشیانم سر بزن من به بام رحمت خود سفره چیدم بهرتو ای پرستو مهاجر باز بال و پر بزن ازچه سرگردان شدی درکوچه های معصیت سوی درگاهم بیا و حلقه ای بر در بزن گر براین در روکنی با کوله بار معصیت من به تو هرگز نگویم روْ در دیگر بزن تشنه ی رحمت تو هستی ،کوثر رحمت منم روی بر این کوثر رحمت کن و ساغر بزن من ز مادر مهربان تر با تو هستم ، پیش من حرف دل را نیمه …

نسيم رحمت ماهی به روشنایی رحمت دميده است مهمانی خدای تعالی رسيده است بربندگان سائل خود بانی وجود خوانی به وسعت كرم وجود چيده است چون گُل شكفته اند تمامی مؤمنان زيرا نسيم رحمت يزدان وزيده است درحيرتم چگونه بيايم، كه ميزبان زين ميهمان غمزده خيری نديده است ازبس كه شعله ورشدم ازآتش گناه اشكم به روی چهره، زخجلت چكيده است رسوا نكرده است مرابين خاص و عام پرده به روی معصيت من كشيده است عمری اسير پنجه ی نفس و گنه شد…

مسیحا نفس طی شود این شب دیجور، اگر بر گردی عالمی پر شود از نور، اگر بر گردی همه گویندکه نزدیک بود صبح ظهور غم شود از دل ما دور، اگر برگردی جمعه ای باز رسید و خبری از تو نشد چه شود ای گل مستور، اگر برگردی دل ز هجران جمالت همه دم غمگین است شاد گردد دل مهجور ،اگر برگردی بی تو دنیاست چو ویرانه ای و می گردد همه هستی زتو مسرور اگربرگردی باتو ایمان و وفا، عدل و امان می آید به سر آید ستم و زور اگر برگردی بهتر از طور …