شب شعر

Video, posted without a caption

Signed ali.omidghaemi

سه تار نوازی

Signed ali.omidghaemi

چقدر فاصله هست ما بین ادراک واژه ها و نگاه تو و من آنرا با شعری از قانون گرانش نیوتن به خیالم یا با خیالم پر خواهم کرد #علی_امیدقائمی @shabsher

Signed ali.omidghaemi

شهر در انزوا ازدحام مردمان زوالی بود فرصت حیات را خیابان ها سر سپرده به هیچ خیابان ها دلباخته به نگاه های غبار آلود قامت یک درخت در تشویش سایه ها غفلت عابرها را در خود هضم میکرد و من تکیه داده بودم بر دلهره ای که دشواری وظیفه را در ذهنم تکرار میکرد . و چقدر پشتم سست بود زنی دیدم که از نگاهش جنگل انبوهی رها شده بود و در انتظاری خاطر هوای شهر را پاک میکرد و چقدر پشتم سست بود نه بخاطر ازدحام هیچ تنهائی تنهائی سرد…

Signed ali.omidghaemi

Voice message, posted without a caption

Signed علی امید ( شعرگاه)

باورها دردهایی دارند که در اتاق تاریک ذهن گم شده اند اشک ها خسته از این دردها جاری اند به لمس تر لحظه ها اعماق خیال به ترنم یک هوای پاک در نبردی خونین به جنگ غمین لحظه ها رفته اند من تنها بی وجود تو بدترین شکست ها را خواهم چشید ولی تو یک تنه به میدان جنگ من رفته ای و می دانم می دانم که پیروزی نزدیک است ۱۳۹۹/۰۲/۰۹ سی و هفتمین سالروز میلاد زندگی #علی_امیدقائمی @shabsher

Signed ali.omidghaemi

اشتیاقم از برای نگاهت آسمانی شد به دیدن گاه گاهت هر لحظه نذر شد – روزهای بارانیم که باز جوئیم - دوباره به آن شبنم خیال سحرگاه آشنائیم هزار شب بارانیم به مستجاب نگاهی هنوز دعوت ابرهای خیال توست علی امیدقائمی @shabsher

Signed ali.omidghaemi

گلهای خانه همه برافروخته بودند بهار از تمام شانه هایشان سرک کشیده بود و زیبائی بر تک تک برگ ها جولانگاه هستی نگاه بی واسطه بر چراگاه فانتزی می خرامید و من بی واسطه دوست داشتن تو را چون شعله های نگاه بر چشمانت بر می افروختم به احساس و پاکیِ شمعدانی گونه های خیسم #علی_امیدقائمی @shabsher

Signed ali.omidghaemi

صبح بود و خورشید از پنجره اتاق جا مانده بود از گلها خبری نبود سرمای سخت بهمن ماه رمقِ بودن را از تمام حیات گرفته بود من هم باید می رفتم نه به آن سوی کاج های هنوز برافراشته نه باید کفش های یخ زده اکنون را می پوشیدم و می نشستم بر صندلی ماشینی که چون چوبی اشباع از آب گویی داشت در وجودم یخ می بست باید می رفتم هجرتی به بلندای جاده ها در برابرم و چقدر درونم گرم است باشتاب ، با شعفی خاموش می روم و آگاهی ، ذهنم را می فرسای…

Signed ali.omidghaemi

سکوت به سختی راه می رفت دلهره های بی سرانجام بر درخت های اکنون پرواز غرابان را بر سینه شهر نفس میکشید فریادها بر گونه های خیس چون قندیل یک غار متروک تاریخی دوباره ته نشین می شد اشک ها عادت کرده اند بر گونه هایی بی جان مردمان داغی خود را فقط بر جای گذارند باورها دیگر رمق ایستادن ندارند نمی توان پرواز را به خاطر سپرد من از مرگ پرندگان بیزارم #علی_امیدقائمی @shabsher

Signed ali.omidghaemi

جایی نیست همه مکان ها رنگ با خته اند تنها دیوارها باور کرده اند نقش فراموش شده طرنم احساس را #علی_امیدقائمی @shabsher

Signed ali.omidghaemi

تو نشسته ای در برابرم آسمان هم و چه زیباست تقابل ابرها با موهایت و چه فرح افزا گذار پرندگان در ضد نور صورتت من به فرمی از صورت تو راضیم حتی مملو از تاریکی ها که از شدت نور قفایت خاموش شده است من با نور خورشید بزرگ شده ام من با تابش بی دریغش عاشق شده ام من تو را با آسمان های سراسر ابری با آسمان های سرشار از پرواز دوست میدارم و بی پروا متنفرم از تو از توئی که آسمان پشت سرت با مسیر موشک ها و راکت ها راه صبح را به خ…

Signed ali.omidghaemi