دکتر هما میرزاوزیری/متن‌خوانی

File, posted without a caption

زان شود عیسی سوی پاکان چرخ بد قفس‌ها مختلف یک جنس فرخ این قفس پیدا و آن فرخش نهان بی‌قفس‌کش کی قفس باشد روان ای خنک چشمی که عقلستش امیر عاقبت‌بین باشد و حبر و قریر فرق زشت و نغز از عقل آورید نی ز چشمی کز سیه گفت و سپید چشم غره شد به خضرای دمن عقل گوید بر محک ماش زن آفت مرغ است چشم کام‌بین مخلص مرغ است عقل دام‌بین دام دیگر بد که عقلش در نیافت وحی غایب‌بین بدین سو زان شتافت جنس و ناجنس از خرد دانی شناخت …

File, posted without a caption

هر گلی که اندر دل او گوهری است گوهرش غماز طین دیگری است وان گلی کز رش حق نوری نیافت صحبت گل‌های پر در بر نتافت این سخن پایان ندارد موش ما هست بر لب‌های جو بر گوش ما آن سرشتهٔ عشق رشته می‌کشد بر امید وصل چغز با رشد می‌تند بر رشتهٔ دل دم به دم که سر رشته به دست آورده‌ام هم‌چو تاری شد دل و جان در شهود تا سر رشته به من رویی نمود خود غراب البین آمد ناگهان بر شکار موش و بردش زان مکان چون بر آمد بر هوا موش از …

File, posted without a caption

گاو آبی گوهر از بحر آورد بنهد اندر مرج و گردش می‌چرد در شعاع نور گوهر گاو آب می‌چرد از سنبل و سوسن شتاب زان فکندهٔ گاو آبی عنبر است که غذااش نرگس و نیلوفر است هرکه باشد قوت او نور جلال چون نزاید از لبش سحر حلال هرکه چون زنبور وحیستش نفل چون نباشد خانهٔ او پر عسل؟ می‌چرد در نور گوهر آن بقر ناگهان گردد ز گوهر دورتر تاجری بر در نهد لجم سیاه تا شود تاریک مرج و سبزه‌گاه پس گریزد مرد تاجر بر درخت گاو جویان م…

File, posted without a caption

رو به شه آورد چون تشنه به ابر آنکه بود اندر شب قدر آن بدر چون لسان و جان او بود آن او آن او با او بود گستاخ‌گو گفت ما گشتیم چون جان بند طین آفتاب جان توی در یوم دین وقت آن شد ای شه مکتوم‌سیر کز کرم ریشی بجنبانی به خیر هر یکی خاصیت خود را نمود آن هنرها جمله بدبختی فزود آن هنرها گردن ما را ببست زان مناصب سرنگوساریم و پست آن هنر فی جیدنا حبل مسد روز مردن نیست زان فن‌ها مدد جز همان خاصیت آن خوش‌حواس که به …

File, posted without a caption

عارف از معروف بس درخواست کرد کای رقیب ما تو اندر گرم و سرد ای مشیر ما تو اندر خیر و شر از اشارت‌هات دل‌مان بی‌خبر ای یرانا لانراه روز و شب چشم‌بند ما شده دید سبب چشم من از چشم‌ها بگزیده شد تا که در شب آفتابم دیده شد لطف معروف تو بود آن ای بهی پس کمال البر فی اتمامه یا رب اتمم نورنا فی الساهره وانجنا من مفضحات قاهره یار شب را روز مهجوری مده جان قربت‌دیده را دوری مده بعد تو مرگی‌ست با درد و نکال خاصه بعد…

File, posted without a caption

پس چو دید آن روح را چشم عزیز پس برو پنهان نماند هیچ چیز شاهد مطلق بود در هر نزاع بشکند گفتش خمار هر صداع نام حق عدل است و شاهد آن اوست شاهد عدل است زین رو چشم دوست منظر حق دل بود در دو سرا که نظر در شاهد آید شاه را عشق حق و سر شاهدبازی‌اش بود مایهٔ جمله پرده‌سازی‌اش پس از آن لولاک گفت اندر لقا در شب معراج شاهدباز ما این قضا بر نیک و بد حاکم بود بر قضا شاهد نه حاکم می‌شود شد اسیر آن قضا میر قضا شاد باش …