خانه شعر

شب و شعر و چشای تو فقط با یه نگای تو ترانه رو لبای تو شدم مات صدای تو بریزم من به پای تو همه دنیا رویای تو بهشت آرزوای تو هر چی دارم برای تو قرار و بی‌قرار من بر بودنت اصرار من بیا بشین کنار من شبی بمون نگار من دوباره در خیال من به تو گفتم تو مال من و پیش بغض کال من بمون با من و حال من چه مژکانی چه ابرویی چه گیسویی چه جادویی تو اون اکسیر گلرویی گرفتارت غرل‌گویی بیا ای نازنین یارم با چشاته سر و کارم همیشه دوستت د…

Signed بیژن عظیمی

بنشین کنارم تا نوای چنگ بگذارم در این شب تیره کمی آهنگ بگذارم آخر برایت حرف دارم در دلم غوغاست من عاشقم آیا تو را دِلتَنگ بُگذارم اینجا چه شبها با خیالت ماتمی دارم شبگرد تنها دَست رویِ زَنگ بُگذارم در راه تو تا انتهای جاده می‌مانم تا در رهت گل‌های رنگارنگ بگذارم من شاعر چشمان خوش‌رنگت شدم بازآ ای وای اگر عشق تو را کمرنگ بگذارم دیگر نمی‌خواهم ز عشقت دست بردارم حتی اگر بر جای قلبم سنگ بگذارم ۷۵۶ #بیژن_عظیمی م…

Signed بیژن عظیمی

چشم خود باز نمودم که بیابم راهت چشم خود باز نما تا نشوم گمراهت بی تو این بغض گلوگیر چه دامن‌گیر است می‌کنم باز دعا تا که نگیرد آهت بهترین زمزمه‌ام، زمزمه‌ی جاری توست تو بیا تا شنوم من نفس‌کوتاهت یار خوش روی منی، در صف خوبان و مِهان شده‌ام محو به زیبایی روی ماهت ای سرا پا همه خوبی تو بمان و تو بخوان تا که آرام شود خاطر ِخاطرخواهت در دل عاشق من باعث غوغا شده‌ای می‌روی راحت جان؟ دست خدا همراهت قدر یک پلک زدن ب…

Signed بیژن عظیمی

به‌عشق پاک‌و احساسم چرا بی‌وقفه می‌خندی نفهمیدم که در بازی، تو با ما چند در چندی نمی‌دانم نمی‌دانی؟ زچشمانم نمی‌‌خوانی؟ بترس از آهِ این مردِ سراپا آرزومندی تو چون نقاشی دست ِکمال الملک ِ بهزادی که این ملح‌ِ ژکوندی‌را به‌لب داری و می‌بندی عسل می‌بارد از کُنج لبت ای مونس جانم شکارم می‌کنی وقتی پر از شوقی و لبخندی چنان ازعشق تو مستم که گویی خورده‌ام جامی بیا پیمانه را پُرکن اگر مشتاق پیوندی تو با چشمان سبز و با لب …

Signed بیژن عظیمی

وقتی قرار عاشقی در ماورا می‌شد یک عشق پاکی صادقانه دلربا می‌شد وقتی به دیدار دل و دلداده می آمد عطر تنش در شیشه‌ی این خانه، ها می‌شد با چشم‌هایش فال می‌گیرم و این رویا تعبیر یک بوسه حتی نابجا می‌شد در سینه‌ام پنهان شده دلواپسی هایم دنیای شعرم با تغزل آشنا می‌شد دل را به عشقش داده‌ام اما او نمی‌داند هر شب دلم لبریز از مهر و صفا می‌شد سرباز دل طغیان گرایانه در نظر پیچید خشت دلم بر پایه‌ی این سینه جا می‌شد در زیر …

Signed بیژن عظیمی

آن پنجره‌های بسته را یادت هست؟ آن کلبه غم نشسته را یادت هست؟ عمریست خوشی گم شده در باور من آن بند ز هم گسسته را یادت هست؟ آواره‌ی کوچه‌های بی نام توام آن بال که شد شکسته را یادت هست؟ در ظلمت شب چه‌گویم از درد دلم از حبس ابد نَرَسته را یادت هست؟ از عمق نگاه عاشقم با خبری از عهدِ اَلَست‌ رسته را یادت هست؟ مضمون تمام شعرهایم هستی آن روز ِبهین خجسته را یادت هست؟ ۷۵۲ #بیژن_عظیمی وزن رباعی

Signed بیژن عظیمی

موج رقص گیسویت در انتظار باد بود بوستان چهره‌ات پر رونق و آباد بود کاش می‌شد تا سحر لب را به لبهایت سپرد کاش درآغوش گرمت لحظه‌ای دل شاد بود کاش ازیادت دل‌دیوانه هرشب می‌گریخت کاش زندانی تو از بند دل آزاد بود بیت بیت هر سروده ناتوان از وصف توست آتش عشقت چنان‌که شعر سر می‌داد بود ای سرآمد در غرور و سرور سنگین دلان در دل تو رد پای تیشه‌ی فرهاد بود مهربانویی که در کنج دلم جا داده‌ام چون سحر پر نور اما پیشه‌اش بیداد…

Signed بیژن عظیمی

هر چه خدا از روی حکمت داد خوب است گاهی کمی خندیدن و فریاد خوب است هر ماه و هر روز ِخدا زیباست اما روز تولد: هفتم مرداد خوب است #بیژن_عظیمی ۱۳۴۲-۱۴۰۵

Signed بیژن عظیمی

به آتش می‌کشد آشوب تو قلب مرا هردم مدارا کن تو با این خسته‌جانِ تا ابد همدم میان مردمِ چشمت همیشه میخ‌کوبم کن شدم دیوانه‌ات ای جان، میان حسرتی مبهم به جای غنچه‌ی لب‌های تو خون از لبم جاریست ببین گم کرده‌ام لبخند را در غصه و ماتم همه پس‌لرزه‌هایت را به جانم ریختی وقتی دلم ارگ بمی دارد، شده ویرانه روی هم تمنای شراب سرخ از شیراز لب‌هایت عطش آلود می‌سازد مرا با بوسه‌ای کم‌کم به نامحرم نمی‌گویم که جانی خسته از دردم ک…

Signed بیژن عظیمی

در باغ تبر دیده‌ی بی جان و تن من پژمرده نکن سوسن و سرو و سمن من جان برکفم و حافظ هر نقطه‌ی خالت ای خال گهر بار عقیق یمن من شیرین تر از این لحظه‌ی دیدار چه دارم با عشق پر از شهد عسل کن بدن من چون تاج گران قیمتِ افروخته‌ی ماه تو دانی و پرداخت نمایی ثمن من من چشم بدوزم سوی آن چشم سیاهت صد بار اگر پاره کنی پیرهن من آغوش تو از عطر دل‌انگیز گلاب است تطهیر به عطر نفست کن دهن من جر نام خودت محرم اسرار نمانده تا بشنوی ا…

Signed بیژن عظیمی

ازهمان روز ازل مشتاق دیدارش شدی دل سپردی بر دلش بی تابِ اشعارش شدی از همان روزِ نخستین عشق نابی شد پدید در خیال و خاطراتت گرم گفتارش شدی بعداز آن درحصرِ افکارش زدی بر دل نهیب مثلِ مرغی در قفس ماندی گرفتارش شدی نام او بردی تپش‌های دلت رفت از شمار مثلِ نجوای دلی بر تار گیتارش شدی چون دچاری بر خم ابرو و چشم مست او چشم بر دنیات بستی ماندی و یارش شدی لرزشی افتاد بر جان و تنت از دوری اش کار او عاشق کشی بر چوبه‌ی دارش …

Signed بیژن عظیمی

خلقت من در جهان همراه یک کابوس بود نقش‌هایی توی قاب زندگی محبوس بود از همان آغاز این دنیا فانی و دنی در وجودم درد ماتم قدر اقیانوس بود سالها در دور گردون ماندم و تاراج آن آنچه که در خود می‌شکستم نای یک مأیوس بود بس پریشان حالی و آشوب در جان من است بسکه در این مخمصه فکرم پر از افسوس بود می رسد بر گوش من گویا صدای عاشقی این سکوتم خالی از غوغای‌ طبل و کوس بود مزه‌ی قند لبانش می برد آثار غم از ازل بازیچه‌ی رقص و اسی…

Signed بیژن عظیمی