برای تو :)

روزت مبارک بابا تو تنها مردیی که تو زندگیم دیدم🤎

اون پرسید : واقعا میشه فراموشش کرد ؟ نگاه کردم به عروسکه روی کمد و فکر کردم ، به سوالی که همه‌ی ما از خودمون پرسیدیم یه روزی گفتم : من یه زخم رو دستم دارم ، یه رد سوختگیه ، خودم سوزوندمش . اون روزای اول خیلی درد می‌کرد خیلی زیاد به هر جا که میخورد با لمسی که می‌شد رفته رفته دردش کمتر و کمتر و کمتر شد در حدی که الان بعد چند سال یه هاله‌ی کمرنگ ازش مونده که میدونم تا ابد میمونه خاطره ها همیشه هستن اونا بخشی از زندگی و …

"هر زندگیی میلیون ها تصمیم رو شامل میشه ، بعضی از این تصمیم ها بزرگ هستن بعضی کوچیک . اما هر بار که تصمیمی گرفته می شه ،نتیجه تغییر میکنه . تغییری جبران ناپذیر که به نوبه خودش موجبِ تغییرات دیگه می‌شه . ..'' اونچه که از نظر انسان مشکل و تله نام داره در واقع حقه ذهنِ خودِ آدم هاست! خوبی و بدی زشتی و زیبایی خوشبختی و بدبختی معنایی نداره همه اینها تنها معیار هایی هستن که انسان ها برای زندگی کردن قرار دادن . " نیازی نیست…

مشهد رو زدن سمت فرودگاه مواظب خودتون باشین همه 🤎

و در آخر پناه من آغوشه توست و دستان تو حفاظ من..:) بابا"

«سلامٌ علی مَن رَحَلوا دونَ أن یَرحَلوا.» سلام بر آن‌ها که رفته‌اند، بی‌آن‌که رفته باشند.

مرا هزار امید است و هر هزار تویی شروع شادی و پایان انتظار تویی بهارها که ز عمرم گذشت و بی‌تو گذشت چه بود غیر خزان‌ها اگر بهار تویی دلم ز هرچه به غیر از تو بود خالی ماند در این سرا تو بمان ای که ماندگار تویی شهاب زودگذر لحظه‌های بوالهوسی است ستاره‌ای که بخندد به شام تار تویی جهانیان همه گر تشنگان خون من‌اند چه باک زان‌همه دشمن چو دوست‌دار تویی دلم صراحی لبریز آرزومندی‌ است مرا هزار امید است و هر هزار تویی

تو خانه‌ام بودی عزیزِ من و من از دست دادمت؛ و کسی که وطن ندارد، در تمام جنگ‌ها گلوله می‌خورد.

چیزی نیست که بشود با قرص و آمپول و نمی‌دانم قدم زدن کنار خیابان یا روشن کردن یکی دو سیگار کاریش کرد، این جا، باور کنید، من گاهی دیگر انگار نمی‌توانم نفس بکشم.

بابام خورشیده روزهای تاریکه منه 🤎✨

من دیگه از نوشتن هم می‌ترسم، من از ثبت کردن چیزی که این بار غم رو هر بار با خوندنش قراره برام هزار برابر بکنه، می‌ترسم. من از نوشتن می‌ترسم چون تو تبدیل میشی به کلمات، و کلمات میشن نمک به زخم من. من از نوشتن می‌ترسم چون برای رو به رو شدن با این تنِ زخمی آماده نیستم. من از این تنِ زخمی‌ هم می‌ترسم. من از نوشتن می‌ترسم چون دیگه حالمو بهتر نمی‌کنه... می‌ترسم چون چیزی که چند سال باعث آرامشم شد دیگه نمی‌تونه آرومم کنه...

Just whisper my name in your heart And I will be there