مکسرات

صلح کردیم و زنده دفن شدیم جنگ پیدای‌مان نخواهد کرد گرچه از زیر خاک بیرون است دست سربازهای بی کفن‌ت... #حامد_ابراهیم_پور @mokassarat

تا بپیوندد به دریا کوه را تنها گذاشت رود رفت اما مسیر رفتنش را جا گذاشت هیچ وصلی بی جدایی نیست این را گفت و رود دیده گلگون کرد و سر بر دامن صحرا گذاشت هرکه ویران کرد ویران شد در این آتش‌سرا هیزم اول پایه‌ی سوزاندن خود را گذاشت اعتبار سربلندی در فروتن بودن است چشمه شد فواره وقتی بر سر خود پا گذاشت موج راز سر به مهری را به دنیا گفت و رفت با صدف‌هایی که بین ساحل و دریا گذاشت #فاضل_نظری @mokassarat

‏زایل نشد ملال به افراط می، دریغ ‏صد شیشه گشت خالی و دل هم‌چنان پر است... ‏⁧ #طالب_آملی ⁩ @mokassarat

با موج، صخره گفت: همین هم غنیمت است سیلی‌خورِ تو نیز که باشم غنیمت است دست محبت تو اگر خیرخواه ماست این زخم را چه داغ، چه مرهم غنیمت است وقتی گذشته حسرت و آینده آرزوست در تنگنای این دو عدم، دم غنیمت است خون گریه کرد شیشه‌ی می، سر به دوشِ جام یعنی زمانِ مستیِ ما، غم غنیمت است هر کس به «کیمیای سعادت»، رسید گفت با دوست هر دقیقه‌ی عالم غنیمت است القصه عیش هیچ شرابی مدام نیست جز دوستی که خاطره‌اش هم غنیمت است #فاضل_…

مثل دیوانه زل زدم به خودم گریه‌های‌م شبیه لب‌خند است چه قَدَر شب رسیده تا مغزم چه قَدَر روزهای ما گند است! من که مفت‌م! اگرچه ارزان‌تر!! راستی قیمت شما چند است؟! از تو در حال منفجر شدن‌م در سرم بمب ساعتی دارم شب که خواب‌م نمی‌برد تا صبح صبح، سردرد لعنتی دارم همه از پشت خنجرم زده‌اند دوستانی خجالتی دارم!! قصّه‌ی عشق من به آدم‌ها قصّه‌ی موریانه و چوب است زنده‌گی می‌کنم به خاطر مرگ دست‌های‌م به هیچ، مصلوب است! قهوه و …

چنان رسم زمان از یادها برده‌ست نام‌م را که دیگر کوه هم پاسخ نمی‌گوید سلام‌م را به خون غلتیده‌ام در زخم خنجرها و با یاران وصیت کرده‌ام از هم نگیرند انتقام‌م را قنوت‌م را کف دست شراب انگاشتند اما من آن رندم که پنهان می‌کنم در خرقه جام‌م را سر سجّاده‌ام بودم که گیسوی تو در هم ریخت نظرهای حلال و آرزوهای حرام‌م را فراموشی حریری از غبار افکنده بر سنگی از این پس می‌نوازد عطر تنهایی مشام‌م را #فاضل_نظری @mokassarat

ام‌سال هم گذشت، کمی پیرتر شدم از دیدنِ جهان شما سیرتر شدم هرقَدر شاخه‌ شاخه رسیدم به آسمان در خاک، ریشه‌ ریشه زمین‌گیرتر شدم گفتی به عکس‌های جوانی نگاه کن دیدم رفیق... دیدم و دل‌گیرتر شدم! رودم که در مسیر سراشیب زندگی در پرت‌گاه عشق سرازیرتر شدم فرقی نداشت بود و نبودم برای تو ام‌سال هم گذشت و کمی پیرتر شدم #‌مجید_ترکابادی @mokassarat

محبت تو اگر با من دروغی از سر ناچاری‌ست دل از محبت من بردار، خیانت تو وفاداری‌ست فدای سرخی لب‌های‌ت هر آن‌چه خون جگر خوردم دلِ شکسته‌ی عاشق را چه احتیاج به دل‌داری‌ست کسی حقیقت مستی را نشان نداد به ما، افسوس! شراب خوردن ما بی‌هم فقط فرار ز هُشیاری است ز دل بریدن و دل بستن به یک طرف متمایل شو که آن‌چه من ز تو می‌بینم؛ نه اشتیاق نه بیزاری‌ست چو کوه دید غرض دریاست؛ به رود اجازه‌ی رفتن داد ز دوست دست کشیدن گاه، غرور …

فخر است برای‌ش که بخوانند فقیرش شاهی که به درگاه تو افتاد مسیرش پیش تو که بر خاک و بر افلاک امیری خاک‌ش به سر آن کس که بخوانند امیرش هر کس که به انکار تو و قدر تو پرداخت سلطان هم اگر بود کشیدند به زیرش بی‌مهر تو این گم‌شده سیارە‌ی تاریک آبستن رنج است چه دریا چه کویرش دل سوی تو آورده پناه از غم دنیا این طفل، یتیم است در آغوش بگیرش پیش تو مرا پیش‌کشی نیست جز این شعر منت به سر من بگذار و بپذیرش #فاضل_نظری @mokass…

پیش‌کش ما به چشم یار نیامد خواستم‌ش جان کنم نثار، نیامد هر چه پریدند پلک‌های تمنّا مژده‌ی پایان انتظار نیامد جام شرابی که طعم بوسه به لب داشت پیر شدیم و شبی به کار نیامد هر چه درخشید ماه و جلوه‌گری کرد هیچ پلنگی به کوهسار نیامد آه! که هر بار یاد عشق تو کردم در نظرم مرگ ناگوار نیامد قافله‌ی عمر هست و حوصله‌اش نیست کیست که با زنده‌گی کنار نیامد؟ #فاضل_نظری @mokassarat

چنان رسم زمان از یادها برده‌ست نام‌م را که دیگر کوه هم پاسخ نمی‌گوید سلام‌م را به خون غلتیده‌ام در زخم خنجرها و با یاران وصیت کرده‌ام از هم نگیرند انتقام‌م را قنوت‌م را کف دست شراب انگاشتند اما من آن رندم که پنهان می‌کنم در خرقه جام‌م را سر سجّاده‌ام بودم که گیسوی تو در هم ریخت نظرهای حلال و آرزوهای حرام‌م را فراموشی حریری از غبار افکنده بر سنگی از این پس می‌نوازد عطر تنهايي مشام‌م را #فاضل_نظری @mokassarat

شانه‌ات را دیر آوردی سرم را باد برد خشت خشت و آجر آجر پیکرم را باد برد من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند نیم‌م آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد از غزل‌های‌م فقط خاکستری مانده به جا بیت‌های روشن و شعله‌ورم را باد برد با همین نیمه، همین معمولیِ ساده بساز دیر کردی نیمه‌ی عاشق‌ترم را باد برد بال کوبیدم قفس را بشکنم عمرم گذشت وا نشد بدتر از آن بال و پرم را باد برد #حامد_عسکری @mokassarat