نوشت‌باز|داستانک‌ها و کاریکلماتورهای دکتر میترا جاجرمی

🌀تناسخ داستان زندگی‌اش تکراری بود. هر بار متولد می‌شد، همان مسیر پیش رویش بود و پایان یکسانی را تجربه می‌کرد. دلش می‌خواست این چرخه را بشکند و تنوعی به زندگی‌اش ببخشد. زن کتاب را گشود. چند صفحه بیشتر نخوانده بود که چشمش به مردی افتاد؛ داشت بین سطرها دست‌وپا می‌زد. زن جیغ بلندی کشید. کتاب را محکم بست و انداخت توی شومینه. 🔷میترا جاجرمی #داستانک ⬛️اینستاگرام ⬛️سایت ⬛️@mitrajajarmy

🧶کاریکلماتور ● نفس حبس‌شده تقاضای آزادی مشروط کرد. ● شیر سکه مدام خط‌ونشان می‌کشد. ● آن‌قدر خیال بافتم که مغزم نخ‌کش شد. ● وقتی به سیم آخر می‌زنم، برق از سرم می‌پرد. ● آینه به فقرا تصویر قسطی می‌فروشد. ● معشوقه‌ی کاکتوس آبکش شد. ● عنکبوت برای همه‌ی حشرات کفن می‌بافد. ● پنجه‌ی آفتاب ابرها را درید. ● دریادل‌ها آب‌دیده‌اند. ● عزرائیل عاشق فیلم‌های خاک‌برسری است. 🟨میترا جاجرمی #کاریکلماتور ⬛️اینستاگرام ⬛️سایت …

❗️دنباله‌دار دیرگاهی‌ست که رؤیا نمی‌بینم. هرچه هست، کابوس است و کوشش برای بیداری. خواب‌هایم آشفته است و روحم در تلاطم. آنچه در بیداری انکارش می‌کنم، سر از خوابم درمی‌آورد. انگار که خواب آینه‌ی ترس‌ها، نگرانی‌ها و گم‌گشتگی‌های من است و سرگردانی‌ام را با بی‌رحمی به رویم می‌آورد. تا دیروقت بیدارم تا شاید بتوانم خواب را فریب دهم و از کابوس بگریزم؛ تلاشی نافرجام که راه به جایی نمی‌برد. فکرآشوبه‌هایم پیوسته ردم را می‌زنن…

📜نسخه بیمار اول در زد و وارد شد. روان‌پزشک با دقت حرف‌هایش را شنید و نسخه را به دستش داد: «دو تا شعر برات نوشتم. اولی رو صبح، بعد از بیدار شدن، می‌خونی و دومی رو شب، قبل از خواب.» بیمار بعدی وارد شد. روان‌پزشک پرسید: «تو این یه ماهی که تو آسایشگاه بودی، حالت بهتر شده؟» بیمار سرش را تکان داد: «بله. احساس خیلی بهتری دارم، فقط شبا دیر خوابم می‌بره.» روان‌پزشک عینکش را جابه‌جا کرد و گفت: «با من بیا. یه رمان بهت می‌دم ک…

🌤️آسمانی گفت: «هرجا بروی، آسمان همین رنگ است.» گفتم نه. این تویی که آسمانت را همه‌‌جا با خودت می‌بری. اگر آسمان دلت خاکستری‌ست، شاید روشن‌تر شود یا تیره‌تر، اما محال است آبی آسمان نصیبت شود. اگر آسمان ذهنت ابری‌ست، جای دیگر نیمه‌ابری می‌شود یا لبالب از ابرهای متراکم، اما آسمان آفتابی سهمت نخواهد بود. اگر آسمان چشم‌هایت بارانی‌ست، خواهد بارید نم‌نم یا شرشر، اما صاف نخواهد شد. اگر آسمان روحت تاریک است، شاید در مکانی …

📌کاریکلماتور ● دل فرش ریش است. ● ساعت عقربه‌دار نیش می‌زند. ● دامنه در کف قله ماند. ● بر بستر رودخانه، آب لالایی می‌خواند. ● بغض زندانی گلوست. ● گربه‌ی باایمان قبل از خوردن ماهی وضو می‌گیرد. ● آفتاب‌پرست هنگام کسوف درگذشت. ● ریه‌ام تنها هوادار من است. ● با قلمم، پشت خاطراتم را می‌خارانم. ● کاغذی که اعصابش خط‌خطی بود به روان‌نویس مراجعه کرد. 🟨میترا جاجرمی #کاریکلماتور ⬛️اینستاگرام ⬛️سایت ⬛️@mitrajajarmy

🖊از هذیان تا خلاقیت | ۸ فایده‌ی هذیان‌نویسی برای نویسندگان شاید چند سال پیش که تازه در آغاز راه نوشتن بودم، دشوارترین کار برایم غلط نوشتن بود. به‌قدری قوانین درست‌نویسی در مغزم حک شده بود، که اگر می‌خواستم هم نمی‌توانستم غلط یا بی‌معنا بنویسم. باور به معنادار بودن هر جمله ذهنم را تسخیر کرده بود و هر چقدر هم آگاهانه تلاش می‌کردم نمی‌توانستم متنی بی‌معنا یا جمله‌ای غلط بنویسم. آموزه‌های مدرسه مانعی جدی برای دستیابی به…

♥️تو‌دل‌برو شعر خوب، تودل‌‌بروست. به‌قدری لطیف لمست می‌کند که گوشه‌ای از دلت را به او می‌دهی. دیگر مهم نیست که این شعر سرراست است یا مبهم، ساده است یا پیچیده، شاعرش سرشناس است یا گمنام. امروز نوشته شده یا قرن‌ها پیش. شعر تودل‌برو همراهت می‌ماند. هرازگاهی که دلت هوایش را می‌کند، به سراغش می‌روی. غبار از سرورویش می‌روبی و زیرلب زمزمه‌اش می‌کنی. زمزمه‌اش می‌کنی... 🟨میترا جاجرمی #یادداشت_روز ⬛️اینستاگرام ⬛️سای…

😊چشم دوم برخی ناخواسته نابینا به دنیا می‌آیند و برخی خودخواسته کوردل. نابیناها با چشم دل می‌بینند، اما کوردل‌ها با چشم سر نمی‌بینند. دسته‌ی نخست می‌توانند امیدوار باشند که با پیشرفت علم، بینایی‌شان را به دست آورند. اما گروه دوم آن‌چنان با ظلمت یکی شده‌اند که درمان نیز از آنان قطع امید کرده است. 🔘میترا جاجرمی #یادداشت_روز ⬛️اینستاگرام ⬛️سایت ⬛️@mitrajajarmy

😂زبان مادری می‌گفت: «زبان مادری یعنی چه؟ این مردان بودند که با کوشش و رنج بسیار زبان را به وجود آوردند و هر روز بر غنای آن افزودند. پس چرا نفعش را زنان ببرند؟» در این باره، رساله‌ها نوشت و سخنرانی‌ها کرد. اما هرچه بیشتر کوشید، کمتر نتیجه گرفت. یک روز هنگام سخنرانی از هوش رفت. او را به بیمارستان رساندند. پرستار بالای سرش بود. نبضش را گرفت و فشارسنج را دور بازویش بست. پلک‌های مرد تکان خورد. زیر لب گفت: «مادر... مادر…

🧷کاریکلماتور ● ابر آهِ آسمان است. ● بهار با سنجاقک گل‌دوزی می‌کند. ● موهای دریا موج‌دار است. ● مهریه‌ی باران یک جفت گل شمعدانی است. ● سایه‌ام فتوژنیک است. ● آن‌قدر تلویزیون دید که ذهنش برفک زد. ● نویسنده‌ی شکمو با خامه می‌نویسد. ● پرنده‌ی مهاجر هواخواه قفس شد. ● بت‌پرست شکسته‌نفسی نمی‌کند. ● آب‌دزدک به مرگ در دریا محکوم شد. 🔴میترا جاجرمی #هذیان ⬛️اینستاگرام ⬛️سایت ⬛️@mitrajajarmy

🏃‍♂️فراری سی‌‌‌وچهارساله بود و نمی‌خواست در جنگ کشته شود. دولت اعلام کرده بود همه‌ی افراد زیر سی‌وپنج سال باید برای اعزام به جبهه اقدام کنند. می‌دانست دیر یا زود نوبت او هم می‌رسد. چند روز بعد با هزار زحمت از مرز گذشت. پنج سال طول کشید تا توانست تابعیت بگیرد و در کشور جدید جا بیفتد؛ کشوری کوچک در آن سر دنیا که کمتر کسی اسمش را شنیده بود. تلویزیون را روشن کرد: «مردم دلاور، همان‌طور که می‌دانید درگیر جنگ ناجوانمردا…