خرده جنایت های یک دانشجو

دلم پیش فرزانه هم هست. بی‌صبرانه منتظرم برگرده و از سفرش برام تعریف کنه. دوست دارم با کلماتش نوازشم کنه و نازنازیم کنه.

احتمالا «میم» و باقی بچه ها امشب و فردا شب ، حس و حال غریبی رو تجربه میکنن. هر جوری حساب کردم در خودم ندیدم که برم. بارها میم پیام داد. حتی برای رفت و آمد تا شهر مقصد. آدم هایی که قراره ملاقات کنم و امکانِ دوستی ها. اما جز اینکه رشک ببرم، اثری نداشت و نشد که برم. دلم پیش میم و بچه هاست. کاش کسی موقع نگاه کردن به نور شمع، به یاد من هم باشه. کاش در ذهن کسی باشم.

خانم همسایه زنگ در رو زد و گفت: منم عزیز. باز کن. دست دادیم و دیدم دستش سیاه شده. یقین کردم که این دست ها ساعاتی پیش، داشته پوست گردو ها رو میکنده. توی دستش یه شیشه مربا بود. گفت: پریشب خیلی فرشت خیس شد؟ توضیح دادم که چیزی نبود و همه چیز حل شد و تعارف زدم که بیاد داخل. گفت: نه یه بار دیگه میام پیشت که بشینم. مربا درست کردم. برای همه ی واحد ها بردم. گفتم برای شما هم بیارم. (چند روز پیش، عناب آورده بود) بهم گفت لطفا شی…

امتیازدهی در مذاکره (از نوشته‌های هجده سال پیش) یکی از قوانین امتیازدهی در مذاکره اینه که اگر به طرف مقابل امتیازی دادید که فکر می‌کردید ارزشمند و مناسبه و اون قبول نکرد، یا موافقت کرد و بعد زیرش زد، بعدا دوباره اون امتیاز رو راحت ندید (یا امتیاز کمتری بهش بدید یا امتیاز بیشتری ازش بگیرید و راحت به قرار قبلی برنگردید). وگرنه ممکنه باز هم قدر امتیازی رو که گرفته ندونه. این رو مغازه‌دارها هم بلدن. مثلاً وقتی می‌گن …

Video message, posted without a caption

@medicaldoctorslifee

🫒 🧄 تا میام توی بازار محلی، بوی تند ماهی و سیرترشی و چیزهای نمک‌سود میخوره زیر دماغم. اولش اذیت میشم ولی کم کم مشامم عادت میکنه. فهمیدم بازار، “سحرخیز فرندلی”نیست. تقریبا ساعت ۱۱ همه کرکره ها میره بالا و نمیتونم تا اون زمان صبر کنم. با اینکه همه چیز زیباست ولی میدونم آلودگی محضه و‌ به تماشاش بسنده میکنم. دریا طوفان داره. آسمون هم باد و باران داره! صبح توی مسیر، یه رنگین کمون کامل دیدم که بی نظیر بود. سعی کردم فقط ببی…

یه همچین صمیمیت و خیال‌راحتی ای با پارتنر یا همسر میخوام.

یه خانوم و آقا نشستن جلوم که زن و شوهر مسنی هستن و دارن با هم سیگار میکشن و از سیگار جدید سناتور برای هم تعریف میکنن. برام جالبن🥲

حس میکنم دارم به تنظیمات کارخونه برمیگردم. یاسمنی که بودم و گمش کرده بودم.

از صبح که گفتن درمانگاه تعطیله، خونه رو سابیدم. فرش ها از کج‌بارون های دیشب خیس شده بودن. چالش جدیدی بود. اولش خواستم فرار کنم ولی گفتم فرار کنم کجا برم؟! دارم اینجا زندگی میکنم و خودمم و خودم. پس بلند شدم و فرش ها رو جابجا کردم و موکت آشپزخونه رو گذاشتم توی اتاق خالی و پنجره ی باز تا خشک بشه. شروع کردم به تمیز کردن سرامیک ها. برق انداختن شیرآلات. همه چیز برام جدید بود و هیچ وقت خودم رو در چنین قالبی ندیده بودم. تا خ…

عاشق اینم باد و طوفان و بارون داشت ما رو با خودش میبرد ولی خروس داره در اوج ریلکسی قوقولی قوقو میکنه. کاش خروس بودم.