اشعارناب بدون ایدی❤️❤️❤️

متن قشنگيه : بگذار آدمها تا میتوانند " سنگ " باشند ؛ مهم این است که تو از نـژاد " چشمه ای " ؛ پس جاری باش و اجازه نده سنگ ها مانع حرکت تو شوند ؛ آنها را با نوازشهایت ذره ذره خرد کن و از روی آنها با لبخند عبور کن....!!!

وَلکن لا أحدَ یَعرفُ لِماذا لایوجَدُ باِلشّطرنجِ ملکةٌ وَ یوجَدُ مَلِکٌ فقط؟ و امّا هیچ کس نمی‌داند چرا در شطرنج ملکه‌ای نیست و تنها شاه وجود دارد... لأنَّ المرأةَ لاتُصلِحُ أن تَکون لُعبةً! چون زن بازیچه نیست! #نزار_قبانی

اونجا که علیرضا بدیع میگه: تا زنده باشم چون کبوتر دانه می‌خواهم امروز محتاج توام؛ فردا نمی‌خواهم! آشفته‌ام...زیبایی‌ات باشد برای بعد من درد دارم، شانه‌ای مردانه می‌خواهم از گوشه‌ی محراب عمری دلبری جستم اکنون خدا را از دل میخانه می‌خواهم می‌خندم و آیینه می‌گرید به حال من دیوانه‌ام، هم‌صحبتی دیوانه می‌خواهم در را به رویم باز کن! اندوه آوردم امشب برای گریه کردن شانه می‌خواهم

کو ساغری که مست شراب جنون شوم تا فارغ از محاسبه‌ی چند و چون شوم دریای موج‌خیز بلا کو که در دلش چون کشتیِ شکسته به کام اندرون شوم تا کِی در آرزوی مضامین ناب عشق برخیزم و شبیه قلم سرنگون شوم در داستان عشق نه فرهادم و نه قیس حتی برای تیشه نشد بیستون شوم من از تحملِ عرقِ شرم عاجزم در مسلخ تو خوش‌تر اگر غرق خون شوم

من امشب از درون آشفته م در کنج این خانه چو باران می‌زند هر کس نداند راز این لانه #مرتضی_غفوری

ﺭﺍﺳﺖ ﮔﻔﺘﯽ ﺳﻬﺮﺍﺏ!!!! ﻣﻦ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺗﺮﺩﯾﺪﻡ،، ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﺑﻐﺾ؛؛ ﻟﺐ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺩﯾﺪﻡ.... ﭼﺸﻢ ﮔﺮﯾﺎﻥ ﺩﯾﺪﻡ.... ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﻣـــﺎ…… ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ!! ﺭﻣﺰ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺭا ﭘﺸﺖ ﺑﯽ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺍﯾﻦ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ..!! ﺗﻮ ﺑﻪ ﺁﻣﺎﺭ ﺯﻣﯿﻦ ......"ﻣﺸﮑﻮﮐﯽ" ﻣﻦ ﺑﻪ ﺩﻟﻬﺎﯼ ﺯﻣﯿﻦ...

🎧 ‌ ‌‌‌‌‌

. من بارها غبار را از کوچه شستم صدای ناله ی پنجره را تیمار کردم پرستوهای خسته را به شوقِ آمدنِ تو پناه دادم من بارها گیسوانم را به رخ ِ مهتاب کشیدم شانه زدم بافتم شعر کردم من راه را نگار را نگاه را آه کشیدم من بارها پیری را تجربه کردم سالها بدون صندلی ِ راک حتی بدون موهای سپید با خس خس نفسهای خسته ام با چشمهای بسته ام تو اما هر بار نیامدی و من هربار پیرتر شدم من بارها پیری را تجربه کردم #مریم_رضایی_حامی

و تو عزیز من مرا از چیزی که بودم بسیار غمگین‌تر کردی #لاادری

شب ها مے نشینم گوشہ اے لرزان و ترسان ڪہ مبادا باز ڪنم یادت و یادت ڪہ چہ بے رحم است و بے رحمند این شب ها . حسام عزیزے

خیز، تا قصد کوی یار کنیم گذری بر در نگار کنیم روی در خاک کوی او مالیم وز غمش، ناله‌های زار کنیم به زبانی، که بیدلان گویند رمزکی چند، آشکار کنیم هجر او را، که جان ما خون کرد به کف وصل در سپار کنیم حاش لله کزو کنیم گله! گله از بخت و روزگار کنیم ما، اگر بر مراد او سازیم ترک تدبیر و اختیار کنیم زود پا در بساط وصل نهیم دست با دوست در کنار کنیم چون لب یار، شکرافشان شد ما به شکرانه، جان، نثار کنیم عشق رویش چو پرده ب…

نه که نباشی، هستی نه که نزدیک،فرسنگ ها دوری همچون سایه یِ خیالی حسرتِ غریبانه ای که در این سکوتِ ستمگر تمامِ ناتمامم بُغضی شده در گلو که با هر پلک زدن آنچه از چشم هایم سرریز می کند اشک نیست بهانه یِ عاشقانه ایست از دلتنگی ... #باران_قیصری