من تو را سرودم ـ شعر

دلتو بردی با خود به جای دیگه اونجا که خدا برات لالایی می‌گه می‌دونم می‌بینمت یروز دوباره توی دنیایی که آدمک نداره...

«سوگ» چیز عجیبیه. فردای سوگواری می‌بینی که خورشید طلوع کرده، ماشین‌ها دارن حرکت می‌کنن. اخبار، خبر فلان طوفان و سیل رو توی فلان کشور اعلام می‌کنه. همه چیز جهان عادی و ادامه داره، اما تو اون آدم سابق نیستی و اون آدمی که سوگوارشی، دیگه نیست که باهاش روال عادی جهان رو طی کنی.

بی تو تاریک‌است و سوت و‌ کور، این خانه پدر رفتی و شد خانه‌ی ما مثل ویرانه، پدر کاش بودم در کنارت شمع دل، وقت وداع دور چشمان تو می‌گشتم، چو پروانه، پدر وقت رفتن من نبودم تا که همراهت شوم آه، رفتی از کنار من، غریبانه پدر با تو شادی آشنایم بود هر لحظه، ولی بی تو شادی گشته با این سینه، بیگانه پدر غصه را از شانه ی من دور می‌کردی، ولی می‌کشم صد کوه را بعد از تو بر شانه، پدر در نماز و مسجد و با ذکر رفتی سوی حق رفتن تو …

من زیر چتر عشق تو می‌رم وقتی که غم می‌باره رو جونم دست تو واسم جون پناه می‌شه وقتی که زیر موشکه خونم تو واسه من یه سنگر امنی وقتی که دنیا بستر جنگه راه فراری از همه دردا وقتی که عرصه واسه من تنگه وقتی صدای موشکه توو شهر زنگ صدات مثل پدافنده تو این جهان تلخ، عشق تو تنها دلیلم واسه لبخنده سخته که بی تو رد شم از طوفان حتی اگه راهو بلد باشم می‌خوام تو زندون آغوشت محکوم به حبس ابد باشم مصطفی یعقوبخانی

وطن بر صورت تو روی خندان، باز خواهد گشت دوباره شادمانی بر تو ایران، باز خواهد گشت دگر اشکی به چشمان قشنگ پایتختت نیست دوباره شور بر شبهای تهران، باز خواهد گشت زمستانی شده گر نوبهارانت، مشو غمگین که بعد از این زمستان، نوبهاران، باز خواهد گشت دوباره عطر موی دخترانت، جای بوی دود به شش‌های مریض هر خیابان، باز خواهد گشت اگرچه داغ یوسف بر دلت، از نابرادرهاست ولیکن یوسف تو سوی کنعان، باز خواهد گشت اگرچه ریشه ی امید تو …

تو کیف بحرانم چیو بذارم که بعدا حسرت نخورم ؟ لباسایی که براشون جون کندم تا بخرم یا البوم عکسامون که مامانم هنوز توش جوونه و موهاش سفید نشده پاور بانکمو ببرم تا از دوستام بی خبر نباشم یا اون پارچه چادری که عزیز برامون از مکه یادگاری آورد ؟ گردبندی که خواهرم برام خرید و ببرم یا سوغاتی که داداش برام وقتی ۷ سالم بود آورد. چیو ببرم از این خونه که اگه یه روز خونه‌ای نبود، دلم براش تنگ نباشه... 👤مصطفی یعقوبخانی

این شب تاریک هم آید به پایان، غم مخور گرچه دارد سینه غم‌های عزیزان، غم مخور مادرم، ایران، هنوزم خانه‌ات دارد پسر از هجوم دسته ی گرگ بیابان، غم مخور در حیاتت دیده‌ای اسکندر و تیمور ها از حیاطت می‌رود بی شک زمستان، غم مخور می‌زنی بر سینه از داغ عزیزانت ولی می‌رسد بر چهره‌ات آن روی خندان، غم مخور باز بر موی سپیدت می‌رسد دست حنا جای اشکت می‌رسد، سُرمه به چشمان، غم مخور در دلت امید را مادر دمی خامش مکن تا زمانی که به…

سخت می‌خندم در این تاریک ایام شباب غم ز یاد من نخواهد رفت حتی با شراب نیست ردی از خوشی یک‌دم شباب عمر را من ندیدم در خلالش هیچ غیر از اضطراب وعده‌ام دادند با رویا به شادی می‌رسی رفتم و دیدم که رویا نیست چیزی جز سراب دائما پیریم بعد از روزهای کودکی این شباب عمر تنها بوده یک رویا و خواب غرق اقیانوس حسرت‌هاست دائم زندگیم نیست همراهی که او گیرد غریقم را ز اب طی شد عمری از من و در عنفوانش دیده‌ام کاین شباب افسانه‌ای …

درختی خشکم و از لطف تو شوق بهارم هست اگرچه روزهای ناخوشی در این خزان دارم @man_tora_sorodam #مصطفی_یعقوبخانی

برای صدای بی‌نظیری که خاموش شد. برای مردی که تا به ابد میان قلب ما خانه دارد. فرامرز اصلانی؛ ۲۲ تیر ۱۳۳۳- ۱ فروردین ۱۴۰۳. روحش شاد و یادش گرامی. @man_tora_sorodam

#بیدل_دهلوی در وصف اونایی که یهو رفتن و بعد از یه مدت پیداشون میشه میگه : به دل گفتم کدامین شیوه دشوار است در عالم نفس در خون تپید و گفت: پاسِ آشنایی‌ها

نیست امروز عجب گر غمش از شادیِ ماست آن‌که دی از غمِ ما آن‌همه خوشحالی کرد #حزین_لاهیجی @man_tora_sorodam