مجله ی ادبی وهنری سه نقطه

گلی را اگر می چینید گیاهی می میرد زیرا یک بار فقط یک بار خواب تبر را می بینند حالا آمده اید به خاطر چیدن گل سرخ ساقه نازک گل سرخ به خاطر کندن گل سرخ اره آورده اید؟ چرا اره؟ فقط به گل سرخ بگویید تو:هی ! تو خودش می افتد ومی میرد کشتن یک نوزاد که زهر نمی خواهد با کلاشینکف که پروانه شکار نمی کنند فقط به مادرش بگویید که شیر ندهد به یک قنداق و پروانه را بگذارید لای تکه های یخ وروزنامه را توقیف کنید بعد می بینید که ما می می…

باز گشته‌ام تا خودم را با خودم ببرم می‌دانم دیگر بازنمی‌گردم در همان کوچه زیرِ پلکِ پنجره عاشقان را می‌شمارم نکند کم شده باشند مردمانِ بدونِ سایه هم‌دیگر را در آغوش نگرفته رها می‌کنند من چراغ‌های خاموشِ کوچه را شمرده‌ام هر بار عشقی می‌میرد هر بار صدای پایی کم می‌شود کوچه‌یی که در بن‌بست به وداع می‌رسد سکوت‌ام جیغ می‌کشد لال می‌شوم پرهای‌ام را جا می‌گذارم تا پرواز کردن از یادم برود برای یک پرنده گاهی پریدن مرگ است #…

زمان گذشت زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت چهار بار نواخت امروز روز اول دیماه است من راز فصل‌ها را میدانم و حرف لحظه‌ها را میفهمم نجات‌دهنده در گور خفته است و خاک، خاک پذیرنده اشارتیست به آرامش زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت. در کوچه باد میآید در کوچه باد میآید و من به جفت‌گیری گل‌ها میاندیشم به غنچه‌هایی با ساق‌های لاغر کم‌خون و این زمان خسته‌ی مسلول و مردی از کنار درختان خیس میگذرد مردی که رشته‌های آبی رگهایش مان…

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی صوفی نشود صافی تا درنکشد جامی گر پیر مناجات است ور رند خراباتی هر کس قلمی رفته‌ست بر وی به سرانجامی فردا که خلایق را دیوان جزا باشد هر کس عملی دارد من گوش به انعامی ای بلبل اگر نالی من با تو هم آوازم تو عشق گلی داری من عشق گل اندامی سروی به لب جویی گویند چه خوش باشد آنان که ندیدستند سروی به لب بامی روزی تن من بینی قربان سر کویش وین عید نمی‌باشد الا به هر ایامی ای در دل ریش من مهر…

چترها را باید بست زیر باران باید رفت فکر را، خاطره را، زیر باران باید برد با همه مردم شهر ، زیر باران باید رفت دوست را، زیر باران باید دید عشق را، زیر باران باید جست... زندگی تر شدن پی در پی زندگی آب تنی کردن در حوضچه اکنون است. #سهراب_سپهری @magazine3noghteh

گذشت عمر و دمی در رخ تو سیر ندیدم ز هجر جان به لب آمد، به کام دل نرسیدم چو غنچه تا به تو دل بستم، ای بهار جوانی به هیچ جا ننشستم که جامه ای ندریدم گه جدا شدن جان ز تن نباشد هرگز عقوبتی که من اندر جدایی تو بدیدم جز این ز مردن خویشم فسوس نیست به سینه که زیر پای تو شادی مرگ خویش ندیدم سرم ز سرزنش مدعی به خاک فروشد چنین بود که نصیحت ز دوستان نشنیدم اگر به تیغ سیاست مرا جدا کنی از خود ز تو برید نیارم، ولی ز خویش برید…

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم ناز بنیاد مکن تا نکَنی بنیادم مِی مخور با همه کس تا نخورم خون جگر سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم طُرّه را تاب مده تا ندهی بر بادم یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم قد برافراز که از سرو کنی آزادم شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم شهرهٔ شهر مشو تا نَنَهم سر در …

همیشه فکر رسیدن به از رسیدن زیبایی است و وقتی می رسی انگار کس نیست به جهان و صداها به مقصد دیگری می روند انگار و قلب عاشق هر چه به قلب معشوق می کوبد کس به در نمی آید انگار که نه ذوق مستی انگار نه که حق شناسان و سواران انگار نه که تابش آفتاب و سعی باد و باران انگار نه انگار #رضا_روشنی @magazine3noghteh

"حاشا و ابدا که مرا دلگیری از آسمان نیست این سرشت ابر است که ببارد اگر نبارد مرا راستی ادامه ی عمر چگونه است ابر نمی بارد عمر ادامه دارد و مرا غزلی به یاد مانده است که برای تو بخوانم ایستاده بودم که بهار شد و غزل را بیاد آوردم خواندم تو مرده بودی حاشا و ابدا که نه تو را بیاد دارم غزل را بیاد دارم ابیاتش شباهت به قصیده دارد" #احمدرضا_احمدی @magazine3noghteh

در آغوش گرفتن تو مثل در آغوش گرفتن باران است تنها قطراتش را حس می کنی بی آنکه بفهمی از کجا آمده و کی رفته؟ پلک میزنم در خوابم آمدی اما دستهایت بیرون مانده خوابهایمان سرایت کرده به مردم من در خواب شخص دیگری رفتم و تو در خواب دیگری . قلبم را از جا در می آورم و در قوطی کوچکی میگزارم و برای هواخوری به خیابان می روم برف نشسته روی صندلی صدایت می کنم در دانه ی کوچک برف می‌بینمت در سرم جا می گیری بدون آنکه بتوانم در آغوشت …

به زبان های زنده دنیا حرف می زنم در زمان زایش زمین آن گاه که زبان داشتیم اما حرفی نه با انگشت اشاره با عشق با نفرت به یکدیگر اشاره کردیم #سودابه_زنگنه @magazine3noghteh

ما کشته شده بودیم و کسی ما را به خانه برنگرداند تنها جرممان این بود که پرچم از دستمان افتاد و برای یک لحظه دوست و دشمن را اشتباه گرفتیم. #صابر_ساده @magazine3noghteh