عجم علوی | مهدی مولایی

تصور میکنم. تصور میکنم پسرک قبل از جشن، آرایشگاهش را رفته. موهایش را حالت داده. کت‌و‌شلواری را که از چندماه قبل اصرار به خریدنش داشته و پدرش بالاخره توانسته برایش بخرد، پوشیده. خودش که ادکلن شخصی ندارد. از ادکلن پدرش چند پاف، طوری به کتش زده که لک نشود. پسرک جلوی آینه، وجنات مردانه خودش را که دیده لبخند زده. لپ‌هایش گل‌ انداخته. شبیه آدم‌بزرگ‌ها شده. مرد شده. پسرها با کت‌شلوار، خیلی آقا می‌شوند. مخصوصا با اولین کت‌وش…

وقتی انبارهای دارو، مخازن سوخت، بیمارستان‌ها، شیرخوارگاه‌ها و نیروگاه‌های برق، زیر بمب‌های چندتنی آمریکا با خاک یکسان می‌شدند، صدا از این قشر بی‌بته درنمی‌آمد و آرزوی نابودی ایران را داشتند و برای ترامپ بوس می‌فرستادند. چرا؟ چون تصور می‌کردند بزودی مهاجرت خواهند کرد و از «این خراب‌شده» خواهند رفت و کمبود دارو و سوخت و برق برای مردم بیچاره ساکن ایران خواهد بود و آن‌ها در بهشت غرب متنعم خواهند بود. حالا دولت عموترامپ آ…

پیش از تو رسم بود پیامبران عصا اژدها کنند؛ دریا بشکافند؛ طوفان به راه اندازند؛ آتش را باغستان کنند. تاریخ میگوید شب میلاد تو اما همه پادشاهان، از خسرو ایران تا قیصر روم و امپراطور چین و دیگران لکنت گرفتند. لال شدند چندساعتی. کاهنان نیمه‌شب لباس پوشیدند؛ تاروت و مهره و عود برداشتند و آتش انداختند. دودها که خوابید، گفتند مولود امشب با خود کلمه آورده؛ کلمه! آری پیش از تو در جهان کلمه نبود. جهان سراسر سکوت بود؛ بدون هیچ…

مشاوری که می‌گوید خونخواهی رهبری خوب است ولی پوشک بچه‌ام 860 تومن شده، رئیس بانک مرکزی که می‌گوید نمی‌توانیم حتی یک قطره نفت بفروشیم، رئیس جمهوری که می‌گوید «خب اومد زد رفت» و دائم از ضعف‌ها می‌گوید و ورد زبانش این است که ما نمی‌توانیم و هرکس که می‌تواند پس جلو بیاید، و رئیس مجلسی که می‌گوید با شکم گرسنه نمی‌توانیم بجنگیم، همه و همه پیام صریح و قاطع امروز آیت الله خامنه‌ای را بشنوند که فرمود «بیان صادقانه ضعف‌های خود…

ما چوب رقاصه‌ها و بی‌وطن‌هایی را میخوریم که صبح شانزدهم اسفندماه وقتی از خواب بیدار شدیم و تهران به‌ سان شهری آخرالزمانی، تاریک بود و غبارهای سیاه، معلق در هوا و ماشین‌ها همگی دوداندود، رقصیدند و گفتند زیرساخت به‌جهنم؛ بهترش را می‌سازیم. دقیقا در روزی که دو انبار مهم سوخت، از مجموع سه‌ انبار تهران نابود شده بود و سومی هم نیمی از ظرفیتش را از دست داده بود، احمقانه و مسخ‌شده گفتند که حالا ماشین سرکوبگران نظام بی‌سوخت ش…

ما یک سال است که سرخ سرخیم. از آن شب لعنتی خردادماه پارسال تاحالا. ما صاحبان پرچم‌ها و بیرق‌های سرخیم. منقش به یالثارات‌الحسین. شب‌های بسیار. روزهای سخت. ما خون‌های سرخ داده‌ایم. از بندرعباس و سیریک و لامرد تا خیابان فلسطین تهران. خون شیعیان امیرالمومنین، خون نائب حضرت حجت، سرخ و گرم به زمین ریخت. یک‌سال تمام یک اف به قاتلان اطفال و نوامیس شیعه گفتید؟ گفتید «بیچاره امام حسین چه‌کار دارد به مشکل شما با آمریکا؟ امام حس…

گاهی وسط حمایت‌های جامعه انقلابی و مراعات احوال دولت در نقد کردن، دلمان می‌سوزد از اینکه دولت مستضعفان نیستید و صدای مستضعفان کمتر به گوش‌های مبارک‌تان می‌رسد. سهمیه بنزین مردم و مستضعفانی که با هزار قرض و زحمت ماشین مدل پایین خریده‌اند را حذف میکنید چون مدلش پایین است؛ درمان رایگان کودکان زیر هفت سال را لغو میکنید؛ چندرغاز کالابرگ خانواده‌های مستضعفی که در اربعین به کربلا مشرف شده‌اند را حذف میکنید و می‌گویید حالا ب…

شصت‌وسه سالگیِ مَرد، حالا مهربانی‌هایش را کرده؛ تمام مردان مدنی و بدوی را دست‌کم یک‌بار سفت بغل کرده و بوی عطر مسحورکننده‌ از یقه پیرهنش زیر دماغ همه خزیده؛ همه پسربچه‌ها و دخترکان مسیر خانه تا مسجد را چندباری روی‌ شانه‌های گرمش نشانده؛ با باقلوا و شیر تازه به‌ عیادت اویی که تف به صورتش انداخته بود رفته، با اعوان و انصارش در مجلس ختم کودکانه‌ی گنجشک مرده آن دختربچه که در نخلستان برگزار شد حاضر شده و به دخترک تسلیت گف…

شباهنگام در اندک ساعات مانده تا اربعین، که زوار و‌ مواکب همه جمع‌کرده و خود را به کربلا رسانیده‌اند، وقتی وحشت و تنهایی بر طریق سایه‌ای سیاه انداخته، ما مسیر منتهی به حرمت را ترک نکردیم و قدم زنان رفتیم. شاید تو اینطور خواسته بودی. و شاید این از علیل و لنگان بودن پا و قلب من است که همیشه در دقیقه آخر و دیرتر از همگان خود را به تو برسانم. منِ همیشه دقیقه نودی. القصه ما هنوز در سوی تو ایم و تنهایی مسیر و بیماری جسم ما …

به آقاسیدمجتبی خامنه‌ای برسانید که این روزها برای شما در سرزمین عراق، نایبانی است در قدم به قدم مشایه، نخل به نخل طریق العلما و موکب به موکب نجف و کربلا و کاظمین. بگویید ما به خانه و‌ موکبی در عراق وارد نشدیم مگر اینکه تصویر شما و پدرتان را در بالاترین قسمت آن دیدیم. در موقفی توقف نکردیم مگر اینکه احوال‌پرس‌های جنابتان اطرافمان را گرفتند که کیف احوال سیدالقائد؟ در پنج ماه به چنان مقبولیتی بین مردم منطقه رسیده‌اید که …

همه جا را پر می‌کنند که ما راضی نیستیم از جیب ما به کربلا و زیارت اربعین بروید. ما راضی نیستیم که بودجه و منابع ملت ما صرف زائران شود. به درک که راضی نیستند. جاهلان خیال کرده‌اند که دارند خرج کل منطقه را از ارث پدرانشان می‌دهند. این فقط یکی از «صندوق الامام الحسین»هایی است که برادران عراقی ما به دیوار خانه‌هاشان دارند. در طول سال دینار به دینار و درهم به درهم از درآمد اندک‌شان را در صندوق می‌گذارند و چند روز به اربعی…

بین عراقی‌ها چندان مرسوم نیست که در اعتاب مقدسه شعارهای سیاسی دهند یا برای آرمان‌هاشان صلوات بگیرند. ترجیح می‌دهند به یک «صلوا علی محمد» بسنده کنند و مبارزه با کفر را پشت درهای حرم بگذارند. ایرانی‌ها هم همیشه مراعات این فرهنگ کشور میزبان را کرده‌اند. امسال اما ماجرا فرق می‌کند. هر دو ملت بغضی بزرگ دارند که مثل خشت در گلوها مانده. حالا کنار همه ضریح‌ها پر است از فریادهایی که برای سلامتی آیت‌الله خامنه‌ای و نابودی آمری…