let's therapy (archive)

این چیزا واقعا به توانایی خود شما بستگی داره یکی هست نمیتونه همزمان دو تا چیز رو باهم هندل کنه و‌ کم میاره یه نفر دیگه هم هست که چندین تا کار رو همزمان هندل میکنه ولی اگر دوست داری که ظرفیتت رو بسنجی و سرکار بری و امتحان کنی یه کار نیمه وقت که زیاد خستت هم نکنه برای شروع امتحان کن

و من دارم چیکار می‌کنم؟

میگید وای نه چیز خاصی نیست که میتونم تحمل کنم درست میشه وای چیز بزرگی نیست ولی همینجور به مرور زمان عزت نفس شما رو میگیرن وقتی که به خودتون بیاید میبینید چیزی از شما باقی نمونده

نمیدونم دیدید که چطور طلا رو مفتول میکنن یا نه ولی به صورت خلاصه اول یه مفتول کلفته بعد به ترتیب از یه چیز دایره ای شکل قطر کمتر ردش میکنن هربار یه ذره در حدی که زیاد نمیشه متوجهش شد سوراخ کوچیک و کوچیک تر میشه و در نهایت اون طلا با ضخامت حداقل دو سه میلی متر به یه مفتول در حد دهم و صدم میلی متر تبدیل شده این افراد هم همینجورن

شاید سخت باشه حذف کردنشون حس نکردن جای خالیشون تا مدت‌ها حس میشه اما انسان تطبیق پذیره در نهایت عادت میکنید و انقدری درگیر میشید و آدم‌های بهتر سر راهتون قرار میگیرن که اون شخص رو کلا فراموش میکنید و شاید یه خاطره محو ازش بمونه اینجور افراد توی زندگی همه میان تا ازشون درس بگیرید و این که در نهایت چی بشه بستگی به خودتون و تصمیم شما داره

موضوع مقایسه‌ی بی حد و حصر خودم با زندگی مردمه

صاحبکارم بهم گفت دیگه نیا سرکار و من حتی امید به زندگی که بتونم گوشی بخرم و یا لباس هم ندارم

و از طرفی خودم رو با کسی مقایسه می‌کنم که خیلی وقته از زندگیم رفته ولی افکتش هنوز هست و گاهی چنلشو می‌بینم و اینجوری میشم که اوه پسر تو واقعاً داری زندگی می‌کنی

همیشه مقایسه هست و خیلی وقتا مقایسه ها باعث میشن تلاش کنی اما خیلی وقت‌ها هم جلوت رو میگیرن ولی بدونید که کسی که خودتون رو باهاش مقایسه میکنید شرایطش اصلا مشابه شما نبوده و فرق داشته شاید اون پولدار بوده شاید نابغه بوده ولی وقتی میری توی عمق زندگیش میفهمی چقدر داغونه و ازش ناراضیه و همچنان اون هم خودش رو مقایسه میکنه و حسرت خیلی چیزها رو داره شاید شما جای اون شخص بودید دووم نمیاوردید و برعکس این ماجرا هم وجود داره

همیشه توی اطرافیانم من کسی بودم که بقیه خودشون رو با من مقایسه میکردن و حسرت زندگی من رو داشتن ولی در واقعیت من بارها بارها توی این زندگیی که حسرتش رو دارن ارزوی مرگ کردم و جوری شکستم که شاید هیچوقت نشه درستش کرد

این دو سه هفته با یه نفر دوست شدم و کلی از اتفاقای بامزه زندگیم رو براش تعریف کردم و احتمالا در نظرش یه دختر لوس خودخواه باشم که مدام مرکز توجه بوده ولی من هیچی از اتفاقای بد بهش نگفتم حتی گفتمم دیشب گریه کردم و با بابام دعوا کردم چون بهم پول نداد ولی این که بعدش دعوامون به یه موضوع دیگه کشید و باعث شد من تا ساعت‌ها خودخوری کنم و یاد اتفاقای گذشته که مثل خنجر بودن بیفتم رو نگفتم

اینا رو میگم که بدونید وقتی خودتون رو با کسی مقایسه میکنید شما فقط اون پوسته قشنگ و تزیین شده که خود شخص میخواد رو میبینید هیچکس دلش نمیخواد ضعفاشو دیگران بدونن