خلواره

می خواهم رویای سیب ها را بخوابم پا پس بکشم از همهمه‌ی گورستان‌ها. می‌خواهم رویای کودکی را بخوابم که روی آب‌های آزاد قلبش را تکه تکه می‌کرد. نمی خواهم دوباره بشنوم که مرده‌ها خونریزی ندارند، که دهان‌های پوسیده هنوز تشنه آب هستند. می‌خواهم نه از شکنجه علف چیزی بدانم نه از ماه که دهان افعی دارد. می‌خواهم کمی بخوابم، کمی، دقیقه‌ای، قرنی اما همه بدانند که من نمرده‌ام، که هنوز لب‌هایم طلا دارد که من دوست کوچک وست وینگ هس…

آزادی به بال‌ها می‌ماند به نسیمی که در میان برگ‌ها می‌وزد و بر گلی ساده آرام می‌گیرد. به خوابی می‌ماند که در آن ما خود رویای خویشتنیم. به دندان فرو بردن در میوه‌ی ممنوع می‌ماند آزادی به گشودن دروازه‌ی قدیمی متروک و دست‌های زندانی. آن سنگ به تکه نانی می‌ماند آن کاغذهای سفید به مرغان دریایی آن برگ‌ها به پرنده‌گان. انگشتانت پرنده‌گان را ماند: همه چیزی به پرواز درمی‌آید. اکتاویو پاز|ترجمه: احمد شاملو @kholvaareh|#p…

هیچ چیز نباشد نه حشره‌یى وزوز کُن نه برگى لرزان نه جانورى که لیسه کشد یا بلاید، هیچ گرمى، هیچ شکفته‌یى نه یخ‌زده‌یى، نه درخشانى، نه بویایی نه سایه‌ى ساینده‌ى یکى گُل ِ تابستانى نه درختى پوستین ِ برفش در بر نه گونه‌یى به یکى بوسه‌ى شاد آراسته نه بالى محتاط یا گستاخ در باد نه کنار ِ نازک ِ تنى، نه یکى آغوش ِ سراینده نه چیز ِ آزادى، نه سود بردنى، نه هدر دادنى نه پریشان شدنى، نه فراهم آمدنى از پى ِ خیر یا کز پى ِ شرّ نه …

«تب» هفت دروازه را چه‌کسی ساخت؟ در کتاب‌ها نام پادشاهان آمده است. تخته سنگ‌ها را پادشاهان بر دوش کشیدند؟ و بابل را که بارها ویران شد چه‌کسی هربار ساخت؟ عمله‌‌ها ،در کدام خانه‌های شهر پر زرق و برق لیما ماوا داشتند؟ در غروب روزی که دیوار چین تمام شد بنایان آن به‌کجا رفتند؟ رم عظیم پر از طاق نصرت است چه‌کسی آن‌ها را بر پا کرد؟ سزارها بر چه‌کسانی پیروز شدند؟ آیا بیزانس پر آوازه در سرودها برای ساکنان خود فقط قصر داشت؟…

در هر صورت زمین سرخ خواهد بود ولف بیِرمَن ترجمه‌: سارا دهکردی @kholvaareh|#music

_ پتیا، شما قیافۀ جدی به خودتان گرفته‌اید و لی آخر من چه می‌توانم بکنم، او ناخوش است، تنهاست، بدبخت است، کی را دارد که از او پرستاری کند، جلو اشتباهاتش را بگیرد و دوایش را سر وقت بهش بدهد؟ تازه چه لزومی دارد سکوت کنم و عشقم را پنهان کنم...بدیهی است که دوستش دارم. دوستش دارم...او سنگی است بر گردنم که مرا با خود به قعر آب می‌برد و غرقم می‌کند؛ ولی من این سنگ را دوست می‌دارم و بی‌آن نمی‌توانم زندگی کنم (دست تروفیمف را …

همه شب زنِ هرجایی به سراغم می‌آمد. به سراغِ منِ خسته چو می‌آمد او، بود بر سرِ پنجره‌ام یاسمینِ کبود فقط همچنان که او می‌آید به سراغم، پیچان. در یکی از شب‌ها یک شبِ وحشت‌زا که در آن هر تلخی بود پابرجا، و آن زنِ هرجایی کرده بود از من دیدار، گیسوانِ درازش ــ همچو خزه که بر آب ــ دور زد به سرم، فکنید مرا به زبونیّ و در تک و تاب. هم از آن شبم آمد هر چه به چشم، همچنان سخنانم از او همچنان شمع که می‌سوزد با من به وثاقم، پی…

چیزی به من بگو؛ دستی به من بده، راهی به من ببخش . - و آفتاب کن! که می‌خواهم در چشم‌های تو شب را زبون‌تر از همیشه ببینم! و توفان شوم به سبزه، و بگذرم در باغ تا هر چیز دیگری دریا نشین شود. و دریا در چشم‌های تو باغی چنین شود! چیزی به من بگو؛ دستی به من بده، راهی به من ببخش... اسماعیل شاهرودی @kholvaare|#Poem

من دلم می‌خواهد مثل نیلوفر آبی باشم من دلم می‌خواهد عصر با ماهی‌ها بنشینیم و کمی گپ بزنیم. شهری از آب دلم می‌خواهد خانه‌ای در آن شهر و در آن خانه به هر پنجره‌ای پرده از پارچه ی نازک آب. من دلم می‌خواهد دختران ، دختر آبی باشند دامن از موج بپوشند و برقصند سبک روح من انعطاف خزه را داشته باشد در آب در زمینی که ز بیم اشک هم حتی سقط می‌باید کرد. گریه در آب چه لذت بخش است من که انباشته هستم از اشک داخل آب اگر گریه کنم تو ن…

مثل خاک ترانه و صدا: احمد کایا ترجمه: حمید شراره‌ها @kholvaareh|#Music

_ «شب، تاریخِ دلتنگی است تو شبِ منی» و رهایم کردی رها کردی شبم را و شبت را برایم، و هر دو سرد… مجروحم خواهد کرد زمستان و خاطراتِ تو. مجروحت خواهد کرد عطر زنبق‌های من در هوا. افسوس! عاشق خواهم شد اولین رهگذری را که می‌گرید بر زنی که پرتابش کرد بر خاک چونان که تو کردی. من و غریبه از شبمان مراقبت خواهیم کرد و چراغش را روشن می‌کنیم. ابدیت کوچکمان را وسایلی می‌چینیم و با دقت انتخاب خواهیم کرد من و غریبه تختمان را و احس…

فرصتی بخواهید تا گیسوان خود را در آفتاب کنار رودخانه شانه بزنید فرصتی بخواهید که مخفی‌ترین نام خود را که خون شما را صورتی می‌کند از رود بزرگ بپرسید به نام آن اسب به نام آن بیابان شما فرصت دارید تا چیدن گندم‌ها تا زرد شدن کامل گندم‌ها عاشق شوید فقط روزهای کودکی رابرای یکدیگر نگویید گندم‌ها زرد شدند گندم‌ها چیده شدند نان گرم آماده است ولی شما کنار بوته‌های زرد ذرت باشید آب را در کوزه بریزید کوزه را کنار تنها بوته‌ی گل …