جواد کلهر

لبان کوچکت بی آب مانده و عکست در دل مرداب مانده تمام عقربه ها رو به بالا به سمت ظهر ساعت خواب مانده شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

گفتم که سر تو را نمی گردانند بابای گلم هنوز سر گردانی شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

ممنونم از قساوت بی حد حرمله بین من و پدر گلویم را نشانه رفت شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

وقتی که ز نور دور افتاد در برکه آب شور افتاد در تنگ چقدر دست و پا زد از مهلکه تا به تور افتاد شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

از لحظه ای که صبح دهم طبل جنگ خورد تا ساعتی که سبط نبی پاره سنگ خورد وقتی رباب از جگرش آه می کشید ای کاش می شنید حرمله تیرش به سنگ خورد شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

وقتی که تیر با عجله از کمان گذشت از قلب مادر و پدری مهربان گذشت جوری سه شعبه بر هدف خود احاطه داشت انگار از گلوی سه تن همزمان گذشت شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

بی کسی سخت است وقتی در بساطت نیست آه پشت گرمی داشت اما نیست دیگر قرص ماه ظهر آمد از غریبی رو به گهواره نمود اصغر شش ماهه شد سردار شاه بی پناه شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

با گریه توام سخن آغاز نمود احساس خود از تشنگی ابراز نمود بر نیزه که جا گرفت دیدند همه زخم گلویش تازه دهان باز نمود شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

بیا به خیمه که طفلک تو را صدا کرده چقدر مادر او هم خدا خدا کرده اگر که گوشه مشکت از آب نمناک است رباب روی همان هم حساب وا کرده شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

با دست خودش حجله قاسم را چید ظهر شد پنجره فولاد تنش را بوسید آنقدر زیر سم اسب تنش پر پر شد که پسر را وسط پنجره اش خوابانید شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

خطبه خواندم بین شأن تنها مخاطب تیر شد حرمله مظلومی ام را دید او هم شیر شد اینکه من پیغمبر شش ماهه بودم بس نبود رو زدم تا ابر ها آیند اما دیر شد شعر: جواد کلهر 🆔@javad_kalhor 💟instagram.com/javad.kalhor

آه ... بر روی دستم که بالا رفت دلسوزی ندید دید من را بی کسم او آه جانسوزی کشید آبی دریا خروشان آسمان هم آبرنگ تشنه لب با کام عطشان طعم پیروزی چشید از زبان محسن شش ماهه گویا طفل من شعله ها را دید بانگ آتش افروزی شنید گوش تا گوش گلویش را از آن رو تیر زد کآخرین سرباز را آش دهان سوزی ندید خاک بر کام تو دنیا که میان معرکه بر تنور شعله های خانمانسوزی دمید تیره شد روز رباب از ساعتی که اصغرش روی خاک گرم صحرا دو سه روزی…