Challenges

اغلب، تازیانه‌های بشر ناروا پنداشته شده و مورد تقبیح قرار می‌گیرند. از عجایب آنکه به نوبه طبیعت، عیبی بر تازیانه‌ها روا نیست و چه بسا سیل شاعران جامه دریده را به روی پل‌های سانتیمانتالیسم احضار می‌کند. این موضوع به خصوص میان سواحل صخره‌ای رواج داشت. کوبش محزون آبهای مواج میان آن آسمان‌‌های ابرناک و سیلی بی‌رحمانه بادهایش، احساساتی کهن بیدار می‌کرد. این را هنگام ایستادن بر لبه پرتگاه‌های خیره کننده آن سواحل خواهی دید.…

باد، حکایاتی از تو داشت. حکایاتی نه از روزهای پژمرده ات. نجمه‌اش از دوران درخشش‌ات بود. تو‌را صمیمانه می‌دانست و چه با شوق از گلهایی که پرورش می‌دادی می‌گفت. باد زمزمه می‌کرد روزی شیشه های شکسته‌ات را خورشید نوازش داشته. رز‌های پرپرَت قرین خون بوده و زمینَت موید زندگی. صد حیف که حال از باغ و گلخانه‌ات یک تار نمانده. جلوه‌ات خاموش و پرده‌ات بسته شده. تو، گم شده در مه و هجوم بی‌امان روزها می‌غری. آواز ضعیف شگفتی‌هایت ب…

رستوران قدیمی تسوکی، در دل محله آساکوسا توکیو در نزدیکی معبد سنسوجی قرار گرفته. موسس آن آقای ساوانو، هنگام افتتاح رستوران در اوایل دهه ۹۰ میلادی قولی در رابطه با نحوه خدمات خاص آن برقرار ساخت که تا امروز به لطف کارکنان و مدیر جوان آن پایدار مانده: ارائه تمامی خدمات در روزهای فستیوال به شرکت کنندگان آنها رایگان است. شاید در نگاه اول این قول و تصمیم منافع چندانی برای رستوران در آستین نداشته باشد؛ به خصوص زمانی‌ که استق…

گاه جهان درونی افراد کافی نیست. استناد مطلق به افلاطون و شناخت کافی نیست. گاه باید که معبد خویش را پیدا کنی و فرصت سر به جیب مراقبت بردن. خانه بود. خانه‌ای با سقف‌های بلند چوبی و دالانی کوتاه که در قوس ورودی‌اش قرار داشت و آن را به حیاط مرکزی مشایعت می‌فرمود. قلب حیاط آن کاشانه عشق، حوضچه‌ای با همراهی گلدان‌های رنگی در بر داشت که گاه به گاه غرق سیل شکوفه‌های بهار نارنج می‌شد و عطرش ساکنان اوتاق را چنان مست می‌کرد که …

سفر مردمان مسافر را اغلب کسل و فرسوده می‌ساخت. کمتر کسی بود که مسافت‌های نیمه طولانی، شیره‌ی وجود و شوق ابتدایی مبدا را از وی نربایند‌. اینجا بود که استراحتگاه بین‌راهی واحه‌ آرامش می‌شد و همانطور که دستی بر شانه‌های نحیفشان می‌نهاد‌، بار سنگین سفر را از دوششان برمی‌داشت. استراحتگاه خواب چشمان خسته‌ مسافران را تأمین داشت و گاه به لطف چندی طالع خوش، مسبب دیدارهای فراموش‌ نشدنی بود. کلید قفل رازش توجه بود. اگر هنگام تو…

میان رقص و آواز لجام‌ گسیخته معادن الماس آفریقا، یاقوتی سرخ با حرکات خیره کننده و مشئوم خودنمایی می‌کند. یارای لمسش نیست. سنگت می‌کند و مقلدی تباه می‌شوی‌. میان آن بازوان پرحرارت تا پایان زروان می‌سوزی و مردارت بومی سیاه می‌شود. دریاچه خونین ناترون را که گمان می‌رود هزاران سال عمر داشته باشد و در همسایگی یک کوه آتش‌فشان است از مرگبار‌ترین دریاچه‌ها دانسته‌اند. سالانه تنها صدها پرنده به مجموعه سنگی ناترون ملحق شده و ص…

او به خوبی با ناله خونین آن جان‌های جوان آشنایی داشت. به وقت هفته‌های نبرد، زمین گل‌‌آلودِ میدان به التماس چکمه های سربازان را چنگ می‌زد و چون مادری دردمند، آنها‌را به خانه دعوت می‌کرد. مویه‌هایش اما بر آنها هیچ اثر نداشت و عاقبت عقوبتش در آغوش گرفتن اجساد بود. زمین عادت به مرگ نداشت. او تنها تولد می‌دانست و چرخ طبیعت را‌. از خون ریخته آنها به ناچار با قلب شکسته‌اش مینوشید و تن‌های بی‌جان را در خاک خود دفن‌ می‌کرد. ت…

چیزی که تابستان های گرم ناپل را برای مردم این شهر تاریخی قابل تحمل می‌کرد، سینمای آن بود. اغلب مردم، بویژه نوجوانان ناپلی پس از ساعت‌ها آب‌تنی در آبهای کم عمق خلیج، به سمت سینما که در بخش نیمه شمالی شهر قرار داشت روانه می‌شدند و از شوق فیلم‌های تازه اکران شده، آرام و قرار نداشتند. در دقایق ابتدایی با به راه افتادن پروژکتور تمامی همهمه‌ها و لگد پرانی های نوجوانان پر حاشیه در میان ناسزای جیغ زنان، خاموش می‌شد. قدرت سحر…

در نظر عده کثیری از مردم شهر، گورستان مرکزی محل منزجر‌ کننده‌ای بود. نه به خاطر مجسمه‌های بلند‌بالایی که شب‌ها زیر نور فانوس به شیاطین مبدل می‌شدند و نقوش مرموز برخی سنگ قبر‌ها که معانیشان بر همه پنهان بود؛ بلکه از بابت جو سرد و فرازمینی‌ای که همیشه او را احاطه کرده بود نفرت داشتند. هیچکس این را به طور مستقیم نمی‌دانست. تنها قادر بودند هنگامی که از درب مزین به نقره زیبایی که در ورودی گورستان قرار داشت عبور می‌کردند ح…

برخی سازه‌ها را که از دور‌ می‌نگری، درمیابی قرن هاست از چشم بشر در کام زمان امن مانده‌اند. قسمشان این است دور افتاده بمانند و هویتشان هم برای بشر دوپا مشخص نباشد. در نظر دسته‌ی شغالها این خرابه‌ها از همان سازه‌ها بودند. فرسودگی دیواره های سنگی اش حاصل نوازش ماه و خور‌شید، بوسه باد و سیلی قطره‌ها بوده. رد‌پای نشو و نما پیچک‌ها‌ را که بر پیکر طوسی‌اش می‌بینی، بوته‌های هرزی که زانوانش را در بر گرفته‌اند می‌بینی، لطف حاک…

تمام جنتلمن های آمریکایی حداقل یک بار نام کاباره فرشته غمگین را شنیده بودند. نه به خاطر حرکات حرفه‌ای آکروباتیک، یا تک‌نوازی‌های نفس‌گیر پیانیست‌های ماهر و کهنه شراب‌های نابی که سرو می‌کرد. فرشته غمگین را رقاصه‌های آن به خصوص محبوب کرده بودند و موسسش نیز، این را می‌دانست. شبها با واریته‌هایش مردان جوان را فریفته و با آمدن رقاصه‌ها به روی سن، خیال بلند شدن از صندلی را از آنها می‌دزدید. پرده های ابریشمی‌اش که بسته می‌ش…

تن وحشی طبیعت، برکه‌ای رام میان لایه های قلبش جای‌ داده بود که مابین دنده‌هایی از بید مجنون به خجالت تپیده و دریاد‌های بازیگوش را مشغول به شادی می‌ساخت. آن سریر شیرین با پوستینی از سرخس‌های آبی در دل جنگل با نهایت آرامی می‌رقصید و یا که با تار‌های نحیف علف‌ها در حضور سنجاقک‌ها ضرب می‌زد. دل کوچک طبیعت چیزی از غرش توفان‌ نمی‌شنید؛ تمام جوش خود را از درون تاثیر می‌گرفت و اتفاقا همین‌ را هم بیش از هرچیز طلب داشت. گاه با…