13 Sept 2026, 20:35 UTC162 views8 reactionsread 17 September 2026 بیعانهی سپیده
در خنکای نسیمِ عصر
در امتدادِ غروب قدم میزدم.
هنوز کمی از گرمای خورشید
بر پوستم مانده بود؛
انگار کسی
پیش از رفتن،
دستش را روی شانهام
گذاشته باشد.
آسمان آرامآرام
نارنجی میشد؛
نارنجیِ گنگی
از روزهایی دور و نزدیک.
شاید بوی باغهای نارنگیِ شمال،
شاید روشنیِ آبنباتی
پشتِ شیشهای قدیمی،
از سالهایی
که تصویرشان محو است
اما جایی در من
هنوز تمام نشدهاند.
کمی ایستادم.
غربت
در آن ساعتِ روز
شکل دیگر…
❤8
5 Sept 2026, 13:37 UTC487 views14 reactionsread 17 September 2026 صخره
چه باشکوه است
صخره،
وقتی کسی
در توفان
خود را به آن میرساند.
پناهِ دستی
که جایی برای گرفتن ندارد،
تکیهگاهِ پایی
که از راه
خسته برگشته است.
روزها
همه صخره را
از دور میبینند؛
محکم،
خاموش،
ایستاده.
اما شب،
وقتی کوهستان
از آدمها خالی میشود
و باد
از لابهلای سنگها میگذرد،
چه کسی
تنهاییِ صخره را میبیند؟
چه کسی میداند
آنکه پناهِ دیگران است،
شبها
به کجا پناه میبرد؟
صخره میماند؛
با باد،
با تاریکی،
…
❤11👏2🔥1
3 Sept 2026, 16:30 UTC≈17,900 views19 reactionsread 17 September 2026 File
🔹 #پلکست
“چیزی باید از قلب عبور کرده باشد”
- به قلمِ نَتناییل (از میانِ غروب تا سپیده)
- با صدای حسین فرهادی
▪️@Ghoroub_Sepideh
▪️@RadioP0l
❤17🔥2
28 Aug 2026, 18:57 UTC793 views8 reactionsread 17 September 2026 به شکلی دیگر
صبح
با بوی عطر تنت
که روی تنم مانده بود
بیدار شدم.
یا شاید
هنوز بیدار نشده بودم.
چشمهایم را
چند لحظه
بسته نگه داشتم
و نفس کشیدم.
ریههایم
پر بود
از حضور تو.
اتاق ساکت بود،
اما چیزی
هنوز در هوا مانده بود.
نمیدانستم
تو رفتهای
یا فقط
از چشمهای من
بیرون افتادهای.
عطر تو
تا ریشههایم
پایین رفته بود.
صبح آمده بود،
و من
هنوز نمیدانستم
تو رفتهای
یا
فقط
از شکلِ دیگری
در من ماندهای.
✍️ نتناییل
…
❤8
12 Aug 2026, 21:17 UTC666 views22 reactionsread 17 September 2026 چیزی باید از قلب عبور کرده باشد
آدمها با همین دستها زندگی میکنند.
با همین دستها
نان میخرند،
دکمهٔ پیراهنشان را میبندند،
کلید را در قفل میچرخانند،
کار میکنند
و شب، خستگیِ روز را به خانه میآورند.
بعد گمان میکنند
برای دوست داشتن هم
همین دستها کافیاند.
اما برای در آغوش گرفتن،
تنها دست کافی نیست؛
چیزی باید از قلب عبور کرده باشد
و به انگشتها رسیده باشد.
آدمها با همین چشمها
ساعت را میبینند،
قیمتها را …
❤14😍4👏2👍1🔥1
11 Aug 2026, 14:11 UTC500 views6 reactionsread 17 September 2026 Forwarded from @RadioP0lFile
شب بخیر🤍✨
🌟@RadioP0l
❤6
4 Aug 2026, 03:04 UTC461 views9 reactionsread 17 September 2026 میانِ خواب و بیداری
بیدار بود،
یا شاید خواب.
روی تخت دراز کشیده بود،
و آرام،
میانِ بودن و نبودن
تاب میخورد.
مثل شاخهای
که خود را
به باد میسپارد،
اما
هرگز نمیشکند.
من کنارش نشسته بودم.
او نمیدانست.
و من،
بیآنکه اندوهی
بر چهره داشته باشم،
غمِ فردایی را
میخوردم
که شاید
او
در آن
نبود.
هوای خانه،
مثل آسمانی ابری،
سنگین بود.
دلِ من،
ابری بود
بیبار.
سالها
نباریده بودم.
اما حالا،
تنها
یک نگاهِ او،
کافی …
❤9
23 Jul 2026, 13:47 UTC352 views7 reactionsread 17 September 2026 مرزِ تردید
در زمینی
که بوی خاک نمیدهد؛
نه بوی باران،
نه عطرِ چمنِ تازه.
در هوایی
که از غبار و دود
پوشیده است؛
جایی
که زمین و آسمان
با هم
بیگانهاند.
و من،
میانِ این جداییِ عظیم،
نه زمینی دارم
برای ایستادن،
نه هوایی
برای نفس کشیدن.
در تعلیقی بیرنگ،
آهسته…
خفه میشوم.
در تردیدِ
بودن
یا نبودن.
کاش میشد
از مرزِ تردید گذشت؛
به سپیدیِ مطلق…
جایی
که نور،
فقط روشنایی نباشد؛
رهایی باشد.
جایی
که آفتاب
بیهر…
❤7
16 Jul 2026, 12:05 UTC323 views6 reactionsread 17 September 2026 ساعت چهار
صبحِ یکشنبه،
خسته و دلمرده
از خواب برخاستم.
انگار جسمم بیدار بود،
اما جانم
توانِ برخاستن نداشت.
شاید اگر میدانستم
امروز دوباره او را خواهم دید،
نه جسمم
میلِ خواب داشت،
و نه جانم
از برخاستن خسته بود.
نورِ آفتاب
از شکافِ پرده
به اتاق میلغزد
و پوستِ تنم را میخراشد؛
اما این تنِ خسته
و این جانِ خسته،
دیگر آهنگِ همراهی ندارند.
جانِ من،
کجایی؟
بیتو،
نه روز به پایان میرسد،
نه شب.
ساعت،
عددِ چهار را …
❤6
13 Jul 2026, 12:19 UTC371 views6 reactionsread 17 September 2026 آفتاب از همانجا
در آمدوشدِ این روزهای بیعشق،
روزهایی که فرقِ تیغ و نوازش را
گم کردهاند،
در بیدفاعترین حالت،
در بیپناهیِ مطلق،
زیرِ هجومِ ضربهها
از هر سو؛
آنجا که حتی سایهات
پشتت را خالی میکند…
نه زخمم پیداست،
نه صدای شکستنم؛
فقط در چینِ پیشانیام،
در خمِ زانوهایم،
چیزی فرو ریخته است؛
بیصدا،
بیهیاهو.
نه از فریبِ روزگار،
که از فرسایشِ لحظههایی
که به هیچکجا نمیرفتند؛
از وعدههایی که نیامدند،
و…
❤4👏2
5 Jul 2026, 23:03 UTC291 views6 reactionsread 17 September 2026 امروز فرصت نشد
امروز فرصت نشد
که بگویم دوستت دارم.
نشد
بیهراس،
در هیاهوی روزمره،
تو را در آغوش بگیرم،
عطرِ بودنت را نفس بکشم.
نشد
که ببوسمت؛
آنگونه که دل میخواهد،
دور از چشمهای منتظر
و لحظههای عبوری.
حالا این کلمات را مینویسم؛
این واژههای بیپناه
که تو را در بر میگیرند،
تو را میبوسند
و میان خودشان
جای میدهند.
ببین…
بخوان…
تصور کن…
من اینجا،
در بیانتهای این جملهها،
تو را
در آغوش کشیدهام.
✍️ نت…
❤6
27 Jun 2026, 10:31 UTC265 views7 reactionsread 17 September 2026 از یک جایی به بعد
از یک جایی به بعد
زود پیر میشویم.
نه آنوقت که موها سفید میشوند
یا زانوها سست؛
نه…
از درون.
از جایی در عمق دل،
جایی که دیگر
خورشیدِ صبحگاهی نمیتابد.
مثل روزهای کوتاه
در آغاز زمستانی سرد؛
که هنوز
چای صبح را نچشیده،
سایه غروب
بر دیوار خانه افتاده است.
غروبی
که ادامهاش شب است،
و شب،
و باز شب…
شبهایی که کش میآیند
و آرام،
جان میستانند.
دلم تنگ است
برای بهارِ پیش از این زمستان؛
برای روشن…
❤6😭1
Showing the 12 most recent of 18 posts we hold for @ghoroub_sepideh. View and reaction counts are the latest single reading for each post, not a live figure, and a recent post is still accumulating both. A view count marked ≈ was rounded by Telegram before we ever saw it — t.me prints views in full below 1,000 and to three significant figures above, so ≈1,200,000 means somewhere between 1,150,000 and 1,249,999. Unmarked counts are exact. Text is reproduced from the public post preview and truncated for length.