ﻏﺰلواﺭﻩ

نه توانگران ببخشند فقیر ناتوان را؟ نظری کن ای توانگر که به دیدنت فقیرم!

👏3

Voice message, posted without a caption

به خدا اگر بمیرم که دل از تو برنگیرم برو ای طبیبم از سر که دوا نمی‌پذیرم همه عمر با حریفان بنشستمی و خوبان تو بخاستی و نقشت بنشست در ضمیرم مده ای حکیم پندم که به کار در نبندم که ز خویشتن گزیر است و ز دوست ناگزیرم برو ای سپر ز پیشم که به جان رسید پیکان بگذار تا ببینم که که می‌زند به تیرم نه نشاط دوستانم نه فراغ بوستانم بروید ای رفیقان به سفر که من اسیرم تو در آب اگر ببینی حرکات خویشتن را به زبان خود بگویی که به ح…

❤5

آرزوی مرگ به سبک #حافظ به جانت ای بتِ شیرین دهن که همچون شمع شبانِ تیره، مُرادم فنایِ خویشتن است

❤7

ای باغ! چه شد مدفنِ خونین کفنانت؟ کو خاکِ شهیدانِ کفن پیرهنانت؟ تا سرب که پاشیده و تا لاله که چیده است در سینه و سیمایِ بهارین بدنانت؟ آه ای وطن! ای خورده به بازارِ شقاوت بس چوبِ حراج از طرفِ بی‌وطنانت خونِ که شتک زد ز پدرها و پسرها بر صبحِ یتیمان و شبِ بیوه زنانت رودابه‌ی من! رودگری کن که فتادند در چاهِ شغادانِ زمان، تهمتنانت رگبار گرفت آنگه و بارید ز هر سو بر سینه و سر، نیزه و شمشیر و سنانت ای باغِ اهورایی‌ام…

❤6❤‍🔥1

بنگرید ای اهل عالم: با اذان دیگری، بر فراز «دار» می‌رقصد جوانِ دیگری! شهر ارواح است و من برگشته‌ام از دفن خویش می‌دوم بی‌وقفه‌ در تشییعِ جانِ دیگری! نعره‌ی حیرانِ من در حلق، ماتش برده است در گلویم گیر کرده استخوانِ دیگری! دفترِ عمر مرا سوزاند، داغِ صدجوان سوخت دفترخانه را چنگیزخان دیگری! شعله‌ای را گاه، می‌خواهم بخوابانم به اشک دامنم را می‌کشد آتشفشان دیگری! کاشکی افتاده بودم بر زمینی غیر ازین کاشکی من زاده بودم…

🕊6❤1👏1😢1

تا بياويزند از اينان، آرزوهای مرا جا‌به‌جا در باغ ويران هر درختی دار شد زندگی با تو چه کرد، ای عاشق شاعر! مگر کان دل پر آرزو، از آرزو، بيزار شد بسته خواهد ماند اين در، همچنان تا جاودان گرچه بر وی کوبه‌های مشت‌مان رگبار شد 🖋️ #حسین_منزوی 🆔 @ghazalvare

🔥4❤1

وقتی که خواب نیست ز رؤیا سخن مگو آنجا که آب نیست ز دریا سخن مگو پاییزها به دور و تسلسل رسیده‌اند از باغ‌های سبز شکوفا، سخن مگو دیری است دیده، غیر حقارت ندیده است بیهوده از شکوه تماشا، سخن مگو ظلمت صریح با تو سخن گفت، پس تو هم از شب به استعاره و ایما، سخن مگو با آنکه بسته است به نابودی‌ات کمر از مهر و آشتی و مدارا، سخن مگو خورشید ما به چوبه‌ی اعدام بسته است از صبح و آفتاب در اینجا، سخن مگو 🖋️ #حسین_منزوی | با ان…

❤5😢1

سلام و درود پاسخ جناب حسینیان به نقدی که صورت گرفت: hamid hosseinian: سلام. خیلی ممنونم ازتوجه شما. ابتدا "زمان" بود. ولی جهان به نظر شما وسیعتره یا زمان و آیا جهان رو میشه در زمان جای داد؟ منظورم از سوال ارتباط دو کلمه ی مشغول بودن و جهان بود. ضمن اینکه خورشید در مصراع دوم مجازی از زمان است مورد بعد اینکه جهان دومی مجازی است از این هستی. زمان را ننوشتم چون خورشید را مجاز گرفتم و مخاطب حرفه ای می داند. جهان نی…

👍3❤1

آن عاشقان شرزه که با شب نَزیستند رفتند و شهرِ خُفته ندانست کیستند فَریادشان تَمَوُّج شطِ حیات بود چون آذرخش در سخن خویش زیستند مُرغان پَرگشوده‌‌ی طوفان که روزِ مرگ دریا... و موج... و صخره... بر ایشان گریستند... می‌گفتی ای عزیز! سترون شده‌ست خاک اینک ببین برابر چشم تو چیستند؟ هر صبح وُ شب به غارت طوفان روند و باز باز آخرین شقایق این باغ نیستند...! 🖋️ #شفیعی_کدکنی 🆔 @ghazalvare

❤7

از آن به دور خود از غم حصار ساخته‌ام که در نبردِ شرافت به خویش باخته‌ام مرا ببخش! من _این جنگجوی خامُش_ را که در مصاف تو ای خویش! تیغِ آخته‌ام‌.. مرا ببخش که سوزاندمت در این آتش مرا ببخش که من هم چو تو گداخته‌ام چه بی‌سخن‌! چه پشیمان! چه بی‌دفاعی تو! بس است هرچه به سویت به خشم تاخته‌ام کدام محنت از این بِه؟ غم تو را خوردم کدام نعمت از این بِه؟ تو را شناخته‌ام نشسته‌ام تو بیایی به قصد فتح خودت از آن به دور خود از…

❤5👍1

بر دشت رنج، خون دل ما چکیده است هر جا گلی برآمده از خاک، گور ماست... 🖋️ #سمانه_کهربائیان 🆔 @ghazalvare

❤4