بوی دوست

. از کان و مکان تبرا می جستم که ما را غیر او نمی سازد شمس تبریز 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

. چون شوی زیبا به آن زیبا رسی که رهاند روح را از بی کسی مولانا 🍃🕊 کسی چه می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پُر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه‌ی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد. برادران کارامازوف؛ داستایفسکی 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

چراغ است این دل بیدار، به زیر دامنش می دار از این باد و هوا بگذر، هوایش شور و شر دارد مولانا 🍃🕊 می فرماید، باید نگهبان چراغ دلت باشی. بادها کم نیستند؛ باد خشم، باد نفرت، باد ترس، باد نخوت، باد شهوت، باد فریب ... بادها بسیارند، اما تو کارت باید حفاظت از نوری باشد که در دل داری. یاری بجو، همدل و همراه. یار خوب لاله آن چراغ را می ماند؛ یا باز به تعبیر مولانا پوستینی که تو را از سرما حفظ می کند. چراغی که باید زنده نگه…

خیالها کم نیست. از خود می‌انگیزی و حجابِ خود می‌سازی، و بنا بر آن خیال تفریع* می‌كنى خیالِ دیگر، همچنین، و همه هیچ نی... شمس تبریزی تفریع: برآمدن 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

. یک جرعه به خویشتن پرستان ندهند شمس تبریز 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

‍ فرار کردن از ترس، ترس است؛ ستیز کردن با رنج، رنج است؛ سعی برای شجاع بودن، هراسیده بودن است. اگر ذهن در رنج است، ذهن در رنج است. متفکر هیچ شکل دیگری ندارد به جز فکرهای خود. حکمت دائو 🍃🕊 جمله شان از خوف غم در عین غم در پی هستی فتاده در عدم مولانا 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

. شیوه گری بین که دلم تنگ شد تا تو بگویی که دلتنگ من! پای من از باد روان تر شود گر تو بگویی که بیا لنگ من! ای تو ز من فارغ و من زار زار اَه چه شوم چون کنی آهنگ من مولانا اگه هیچ جور دیگه ای نتونم بین خودم و تو نسبتی برقرار کنم، همین قدر هست که دلتنگی منو به تو می چسبونه؛ میشم دل تنگ تو! 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

باز آمدم و برابرت بنشستم احرام طواف گرد رویت بستم هر پیمانی که بی‌تو با خود بستم چون روی تو دیدم همه را بشکستم 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

۰ ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان ماهی جانم بمیرد گر تو بگردی یک زمان مولانا 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

. آه نمی یارم زد، که خانه از نی است. شمس تبریز 🍃🕊 https://t.me/ghazaliatmowlana

. سجده پیش آینه ست از بهر رو "آخر آن چه بود که رسول علیه السّلام در "خود" ایمان می آورد، آخر آن حالت دیگر بود، عالی تر... خوش چیزی است دین داری که او را لطیف بیند و ایمان آورد؛ نه آن که هیچ ندید، ایمان آورد." شمس تبریز 🍃🕊 می فرماید، عالی ترین مرتبه ایمان، و حقیقت ایمان، ایمان به خود است. پیامبر باید به "خود" ایمان آورد. ما نیز. متعلق ایمان در نهایت چیزی جز خود نیست. آن کس هم که ظاهراً به "دیگری" ایمان می آورد…

کار جهان هر چه شود، کار تو کو؟ بار تو کو؟ گر دو جهان بتکده شد آن بت عیار تو کو؟ گیر که قحط است جهان نیست دگر کاسه و خوان ای شه پیدا و نهان کیله و انبار تو کو؟ گیر که خار است جهان کژدم و مار است جهان ای طرب و شادی جان گلشن و گلزار تو کو؟ گیر که خود مُرد سخا کشت بخیلی همه را ای دل و ای دیده ما خلعت و ادرار تو کو؟ گیر که خورشید و قمر هر دو فرو شد به سقر ای مدد سمع و بصر شعله و انوار تو کو؟ گیر که خود جوهری ای ن…