كانال فروغ فرخزاد

در کوچه باد می آید این ابتدای ویرانی است آن روز هم که دست‌های تو ویران شدند باد می آمد ستاره های عزیز ستاره های مقوایی عزیز وقتی در آسمان، دروغ وزیدن می‌گذرد دیگر چگونه می شود به سوره های رسولان سرشکسته پناه آورد ؟ ما مثل مرده های هزاران هزارساله به هم می رسیم و آنگاه خورشید بر تباهی اجساد ما قضاوت خواهد کرد من سردم است من سردم است و انگار هیچوقت گرم نخواهم شد ای یار، ای یگانه ترین یار آن شراب مگر چندساله بود ؟ 🔸🔹…

سکوت همیشه به معنای رضایت نیست... گاهی یعنی خسته ام از اینکه مدام به کسانی که هیچ اهمیتی برای فهمیدن نمیدهند توضیح دهم! سيمين دانشور 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﺑﯿﺎ ﻭ ﮔﻮﺵ ﮐﻦ ﺑﻪﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﻋﺸﻖ، ﮐﻪ ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ... ﻣﻦ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ، ﻣﻦ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ، ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﻧﻤﺎﺯ ﮐﺪﺍﻣﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺖ، ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﺨﻮﺍﺑﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻦ ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﺷﺐ، ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻧﺴﯿﻤﺴﺖ ﻣﯽ ﻭﺯﻡ، ﻣﻦ ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﺷﺐ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻡ، ﺑﺎ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺳﻨﮕﯿﻨﻢ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ تو، ﻭ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻠﻬﺎﯼ ﺍﺳﺘﻮﺍﯾﯽ ﺍﯾﻦﮔﺮﻣﺴﯿﺮ ﺳﺒﺰ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ... 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

‌ زندگی یعنی همین! چشم براه کسی بنشینی که هرگز نخواهد آمد! عاشق کسی بشوی که به اندازه ی تو عاشقت نیست! و از این نابرابری چنان زجر بکشی که برای خلاصی از رنج کمر به قتل محبوبت ببندی..! یاشار عبدالملكي 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

بی تو آوارم و بر خویش فرو ریخته‌ام ای همه سقف و ستون و همه آبادی من حسين منزوي 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

ساعت پرید پرده به همراه باد رفت او را فشرده بودم ددر هاله ی حریق می خواستم بگویم اما شگفت را انبوه سایه گستر مژگانش چون ریشه های پرده ی ابریشم جاری شدند از بُن تاریکی در امتداد آن کشاله ی طولانی طلب و آن تشنج، آن تشنج مرگ آلود تا انتهای گمشده ی من..! 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمیست، که همچنان که تو را می بوسند؛ در ذهن خود طناب دار تو را می بافند..! 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

در سرزمين قد کوتاهان معيارهای سنجش هميشه بر مدار صفر سفر کرده اند چرا توقف کنم؟ من از عناصر چهارگانه اطاعت می کنم و کار تدوين نظامنامه ی قلبم كار حكومت محلی كوران نيست... 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

مرداب های الکل با آن بخارهای گس مسموم انبوه بی تحرک روشنفکران را به ژرفنای خویش کشیدند و موش های موذی اوراق زرنگار کتب را در گنجه های کهنه جویدند خورشید مرده بود خورشید مرده بود،و فردا در ذهن کودکان مفهوم گنگ گمشده ای داشت آنها غرابت این لفظ گنگ را با لکه ی درشت سیاهی در مشقهای خود تصویر می کردند. 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

ﻣﻦ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ﺗﻮ ﻭ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯿﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﮔﻨﮕﯽ ﺑﺎﺯ می یاﺑﺪ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﭼﯿﺰ ﻏﺮﺑﺘﺒﺎﺭ ﻧﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻬﻮﺕ ﺗﻨﺪ ﺯﻣﯿﻦ هستم ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺑﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﺸﺪ ﺩﺭ ﺧﻮﯾﺶ ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺷﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺭﻭﺭ سازد 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad

در شب کوچک من، افسوس باد با برگ درختان میعادی دارد در شب کوچک من دلهره یِ ویرانیست گوش کن وزش ظلمت را می شنوی؟ من غریبانه به این خوشبختی می نگرم من به نومیدی خود معتادم گوش کن وزش ظلمت را می شنوی؟ در شب اکنون چیزی می گذرد ماه سرخ است و مشوش و بر این بام که هر لحظه در او بیم فرو ریختن است ابرها، همچون انبوه عزاداران لحظه یِ باریدن را گوئی منتظرند لحظه ای و پس از آن،.هیج پشت این پنجره شب دارد می لرزد و زمین دارد باز…

چرا بر خویشتن هموار باید کرد رنج آبیاری کردن باغی کز آن گل کاغذین روید؟! مهدي اخوان ثالث 🔸🔹🔸فروغ فرخزاد @foroughfarokhzaad