این شعر نیست

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍🖤❤️ ‏و کشتگان چنان بسیارند که نمی‌توان بر تک‌تک ایشان گریست... #لینا_کوستنکو (روسیه، تولد ۱۹۳۰) ❄️ @GhaZalkhaniI 🌿 🔺

در را گشود و گفت: منم! خانه پر کشید خون در رگ ترک ترک خشت‌ها دوید من چشم بسته بودم و دنیا سیاه بود نوری کنار تخت من آمد...‌ سحر دمید خود را زدم به خواب، ببینم چه می‌‌کند عطرش اگرچه قبل صدایش به من رسید آشفتگی خواب مرا دید و چون نسیم انگشتهاش در شب افکار من وزید؛ آهسته گفت؛ ای مثلا در حصار خواب! ای خسته از مجادله با قفل بی کلید! بیدار شو! بهار به بالینت آمده باید به شوق از تن این باغ بوسه چید... احیای مردگان غمش…

من ادامه مادرم بودم با شباهت هایی که اختیاری نبود بارها بیرون می زدم تا مثل او نباشم دست آخر به خانه می آمدم با همان حسرتها دلتنگی ها... من و مادرم تکه هایی از یک لالایی بودیم گاه دور گاه نزدیک #آرزو_نوری @arezunouri

ترسیده ای از آسمان خراش ها که دست به آسمان می برند ... از طیاره ها که می افتند و آدمها را تمام می کنند ترسیده ای از ایستگاه های مترو که قلب زمین را چنگ می زنند ... از قطارها که تو را بر می دارند در فاصله ای دور جا می گذارند ترسیده ای از آینده ات در سرزمین سوخته که دل کندن از آن دشوار است ماندن در آن دشوارتر #آرزو_نوری @arezunouri

از کجا می آیند این سربازان کوچک چوبی کبریت می کشی و می گویی از تبریز می آیند و کارخانه های بزرگی دارند که در جغرافیای ذهن کوچک ات جا نمی شود مانند سیگار بی کبریتی روبرویت می نشینم و به کارخانه های بزرگ فکر می کنم به سربازان چوبی که در شیارهای مغزت رژه می روند! #آرزو_نوری @arezunouri

فکر می­ کردیم «خیابان» حق ماست می­ توانیم به خیابان برویم فریاد بزنیم و اعتراض کنیم نمی­ دانستیم چشم در چشم ما «خیابان» را به گلوله می­ بندند و درختها را سلاخی می­ کنند #آرزو_نوری @arezoonouri

صدای تو را فراموش نمی کنم آغشته به کلمات عاشقانه ای که می توانست ادامه پیدا کند از خیابانها بگذرد تا همین امروز همراهم باشد شگفتا! چگونه صداها و کلمات از واقعیت پیشی گرفتند آنقدر که پنداشتم دوستم داری و تا ابد دوستم خواهی داشت #آرزو_نوری @arezoonouri

شعر به استخوانم رسید رهایت کردم #آرزو_نوری @arezoonouri

از تو می گفتم و کلمات پروانه هایی بودند نامرئی در فضای اتاق از راه رسیدی … حرفهایم ناتمام ماند و سوزن هایی از سکوت پروانه ها را به دیوار دوخت #آرزو_نوری @arezoonouri

به جزئیات فکر نمی­ کنم! لحظه­ ای که دوربین­ ها تو را گم کردند و بشکه­ های غمگین جنازه­ ات را پس دادند... به مادرت فکر نمی­ کنم فکر کردن به او ضربان قلبم را بالا می­ برد طوری که مدام از خودم می­ پرسم چطور زنده خواهد ­ماند؟ پدرت می­ گوید آتنا فی‏الدنیا حسنة غافل از اینکه آدمها بیمار شده­ اند و همین بیماری دنیا را به هم ریخته هر روز اتفاقی می­ افتد اتفاقی که وادارم می­ کند به جزئیات فکر کنم کودکانی که گم می­ شوند ماد…

سر كوه بلند آمد عقابی نه هيچش ناله‌ای نه پيچ و تابی نشست و سر به سنگی هِشت و جان داد غروبی بود و غمگين آفتابی... #مهدی_اخوان_ثالث

او در یک پاکت به خانه بازگشت. اسم، درجه، پلاک. #نانسی_بیل @arezoonouri