علیرضا میم قاف

سلام به زندگی، وقتی که به من لبخند زدی

آدم به پشت سرش نگاه کنه و تورو ببینه غصش میگیره تو جات اون عقبا نیس تو جات تو جا مونده ها نیس تو مال جلویی مال تموم آینده تو توی گذشته دردی توی آینده درمون آخه تو جات بغله، جات بغل دسته همین کنار،همین پهلو بیا باهام، نمون عقب یاور #شعرلازمنیست متن: علیرضا مواساتی صدا: سعیده تخت‌روان

حافظ می‌گه طریق عشق پرآشوب و فتنه است ای دل بیفتد آن که در این راه با شتاب رود... بهاالدین می‌دونه، کار عشق، کار فوری و سریع و همین الان برات بمیرم نیست. ما توی همه چیز بدو بدو می‌کنیم، نه که نباید بکنیم، که اگر نکنیم، در مترو بسته می‌شه دیر می‌رسیم، از تکنولوژی عقب می‌ُفتیم، بانک تعطیل می‌شه، امروز نخریم فردا دلار گرون‌تره دنیای امروز دنیای لحظه‌ی حساس کنونیه، لحظه‌ی تصمیم‌های فوری و سخت آدمِ امروز فقط یک‌جا حق دار…

برف شبیه معشوقه‌ای که سالها کوچ کرده به تهران برگشت تهران با این وجود که می‌دونه این برف موندنی نیست ولی بازم خوشحال بنظر می‌رسه من هم برای تهران خوشحالم

از این به بعد لقبت اینه: امام گوش به من دادن

رسول حرف‌زدن با من برای مومن اندوهم تو سرپناه‌ترین غاری امام گوش به من دادن برای راز‌نگه‌داری تو سر به مهر‌ترین چاهی حسین صفا

می‌دونم اینو به رایمون گفتین ولی از نظر من، من و رایمون نداریم به اون گفتین انگار به من گفتین حتی اگه شما غمگین نباشین از این موضوع، من که خودم غمگینم لذا کفایت می‌کنه

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ از اینکه خیلی فعالیت نمیکنی غمناکم

آنکه فراموش کرده‌ام، صدایش چگونه بود؟ شب‌ها چه قصه‌ای درِ گوشم می‌گفت و من در کدام قصه خودم را فراموش کرده‌ام؟ آنکه فراموش کرده‌ام چشمانش در شب چه رنگ بود؟ در سپیده‌دم چه رنگی داشت؟ و من چه رنگ‌هایی را فراموش کرده‌ام؟ آنکه فراموش کرده‌ام مرا چه صدا میکرد؟ آن کلمات چه بود؟ و من کدام نامم را فراموش کرده‌ام؟ آنکه فراموش کرده‌ام چگونه می‌رقصید؟ روی کدام صحنه می‌چرخید و من کدام رقصنده را فراموش کرده‌ام؟ آنکه فراموش کر…

خود مهستی هم هر وقت اون آهنگ شايد اگه دائم بودی كنارم رو ميخوند، بعدِ اينكه ميگفت: مراقب "گلدون اطلسی باش"، خوندش رو قطع ميكرد، يه بغض ريزی ميكرد. ميرفت بك استيج يه نخ بهمن پايه بلند ميكشيد سرش رو تكون ميداد، ميگفت: كاش واقعا مراقب گلدون اطلسی باشه. چون خودشم ميدونست طرف يه وقتايی منتظر كسی نمي‌مونه ديگه. حتی ممكنه گلدون اطلسی رو هم يه گوشه‌ای ول كرده به امون خدا كه گلهاش پژمرده بشن و گلدونش خاك گرفته باشه. شايد گلدو…

در روز آدمِ خیلی خنده‌داری هستم در شب قرآن خونِ سرِ مزار

سلام به تاوانِ انتخاب