تحفه ی درویش

https://ana.ir/fa/news/1066815

درونِ آتشِ بغضی، کلام یخ زده است و داغ، در تبِ یک التیام یخ زده است ‌ سکوتِ محض، به رگ‌های دهر جاری شد ببین که خونِ شفق، بینِ جام یخ زده است ‌ هزار پنجره باز است و رو به تاریکی دریغ، فرصتِ دیدن، مدام یخ زده است ‌ بیا و رد شو از این بهتِ شیشه‌ای، انگارـ که بخت، در گذر از نیک و نام یخ زده است ‌ به سمتِ هیچ، تماشا کشیده شد، هیهات! و در دوراهیِ تردید، گام یخ زده است ‌ منم که در تهِ این انجمادِ طولانی تمامِ باورِ من، رویِ…

صفت نامه...(تسبیح ۱۰۰صفت خداوند) ‌ واحد و حی و قدیر و اول و حق و مبین خالق و باری و صانع، حاکمِ عرشِ برین ‌ یا رحیم و یا کریم و یا غفور و یا غیاث یا رؤوف و یا سلام و یا امان و یا معین ‌ قادر و قاهر، قوی و ناصر و منصور هم باعث و وارث، خبیر و هادیِ اهلِ یقین ‌ مُبدئ و مُحیی و باقی، ظاهر و باطن تویی مُقسط و عدل و حکیم و مقتدر بر عالمین ‌ یا شکور و یا صبور و یا غنی و یا مغیث یا مجید و یا حمید و یا وکیل و یا متین ‌ فاطر…

مست عطرِ علف و نم‌نمِ باران، در خویش منم و جنگل و این زوزه ی طوفان، در خویش ‌ شاخه‌ای بودم و در خلوتِ خود، برگ زدم تا شدم شاعرِ این سبزِ پریشان، در خویش ‌ ریشه‌ام رفته به اعماقِ سکوتی که مپرس غرق شد حافظه‌ام در شبِ کتمان، در خویش ‌ بر لب خلوت من زمزمه‌ای جاری بود عاقبت یافتم آن نیمه ی پنهان، در خویش ‌ مِه که می‌آمد و بر شانه‌یِ من می‌آسود می شدم خیس تر از شرجی گیلان، در خویش ‌ قلمم سبز شد از جنگلِ انبوهِ سکوت تا که …

‌ نفسم بندِ خیالی‌ست که در سر دارم عطری از پیرهنی کهنه به بستر دارم ‌ من همان خانه‌ی متروکِ لبِ دریایم که به دیواره‌ی خود داغِ صنوبر دارم ‌ چمدان بسته‌ای و قصد سفر داری باز من ولی در دلِ خود شوقِ کبوتر دارم ‌ خنده‌ات معجزه‌ی روشنِ شب‌های من است با تو در سینه‌ی خود، شورِ مکرر دارم ‌ گفته بودی که غزل، سهمِ دلِ عاشق‌هاست بنگر! این سوخته‌جانی که به دفتر دارم... ‌ بگذار عالم و آدم همگی کفر کنند من به چشمانِ تو ایمانِ پیمب…

شکوهِ جاودانِ ما، همین زیباست این پرچم🇮🇷 نمادِ غیرتِ این خاک، در دنیاست این پرچم🇮🇷 ‌ سپیدی، صلح و آرامش؛ و سبزی، نوبهارِ ما به سرخی، خونِ سربازانِ نامیراست این پرچم🇮🇷 ‌ اگر آتش به جانش برده نادانی، نخواهد سوخت که چون ققنوس، در اوجِ خطر برپاست این پرچم🇮🇷 ‌ نلرزد قامتش هرگز زِ طوفان‌هایِ پی‌درپی که کوهستانِ صبر و صخره‌یِ خارا ست این پرچم🇮🇷 ‌ نپوسد ریشه‌یِ این سروِ سبزِ ریشه در تاریخ کمانِ آرش و فخرِ سیاوش‌هاست این پرچم…

ناگهان نبضِ زمین، طعمِ تماشا شده است شوقِ دیدار، در این ثانیه پیدا شده است ‌ گفته بودی که غنیمت بشمار این شب را فرصتِ گُم‌شده، تسلیمِ تمنّا شده است ‌ هر چه لبخند و دعا بود، به قاب آوردی دل ولی زائرِ این غربت صحرا شده است ‌ عشق، جدی‌تر از آن بود که خود می پنداشت «قدرِ یک ساعتِ عمر» است که معنا شده است ‌ چادرت، آینه‌ی شرمِ شریفی‌ست که باز غرقِ بارانِ خوشِ آبیِ دریا شده است ‌ آسمان، سهمِ تماشایِ زنی دلبسته است که غزل‌خو…

این جمعه هم گذشت تو اما نیامدی ای آخرین بشارتِ دنیا، نیامدی ‌ ای نبضِ سبزِ رویشِ در جانِ خاک‌ها ای نوبهارِ روشنِ فردا، نیامدی ‌ ما در هجومِ بهمنِ اسفند مانده‌ایم ای آفتابِ مشرقِ رویا، نیامدی ‌ پیرِ طوافِ کعبه‌یِ حسرت شدیم ،آه... ای قبله‌گاهِ سجدەیِ دل‌ها، نیامدی ‌ دنیا اسیرِ جادویِ شب‌هایِ تیره ماند ای ماهتابِ خلوتِ صحرا، نیامدی ‌ یعقوب‌وار، دیده به در دوخت روزگار ای یوسفِ ستوده به هر جا، نیامدی ‌ تاریخ، سطر سطر، عط…

دلم ز عطرِ حضورت گرفت جان امشب نشست نورِ تو آرام در جهان امشب شکفت نامِ تو در باغِ بی‌کرانِ دلم وزید عطرِ حضورت به ناگهان امشب سکوت، پنجره‌ای رو به نورِ محض گشود رسید آینه تا مرزِ آسمان امشب به جست‌وجوی تو رفتم درونِ خویش، ولی خودم شدم خبر از خویشِ بی‌نشان امشب نسیم، دستِ مرا تا سحر رها نگذاشت کشید سمتِ تو این پایِ ناتوان امشب تمامِ فاصله‌ها محوِ یک تبسم شد میانِ وسعتِ این خوابِ جاودان امشب دلم ز خاک گذر کرد و …

🌙 حلول ماه مبارک رمضان مبارک 🌙 ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐🕊️ ‌ غبارِ آینه را شست، گریه‌یِ سرشار دوباره پنجره وا شد به سمتِ گندم‌زار ‌ گذشت شوکتِ شعبان و ماهِ نو آمد و دستِ معجزه وا کرد، سفره‌یِ افطار ‌ عطش، بلوغِ گیاه است در نیایشِ خاک که ریشه، راه بجوید به سمتِ جاریِ یار ‌ سحر به لهجه‌یِ باران، خدا به خانه رسید و نور، جایِ نفس شد در این شبِ تکرار ‌ تلاوت است صمیمی میانِ کوچه‌یِ جان که واژه واژه نشیند کنارِ استغفار ‌ بیا که جامه‌یِ بی…

هوای فتنه مپندار، پایدار می‌ماند و آفتاب، پسِ ابر، برقرار می‌ماند ‌ در این کشاکشِ تردید و مکرِ رنگارنگ بصیرت است که در جنگ، کارزار می‌ماند ‌ به حرف نیست که ایمان، عیار می‌گیرد به وقتِ حادثه، مردِ خدای‌وار می‌ماند ‌ خوشا به حالِ دلی که در انحنایِ فریب به پایِ عهدِ رفیق و به پایِ یار می‌ماند ‌ نقابِ باطل اگر که هزار چهره شود «حقیقت» است که در متنِ روزگار می‌ماند ‌ بیا و مِهرِ ولی را به دیده‌ات بگذار که از تلاطمِ طوفان،…

بیا برایِ طلوعِ ستاره دعا کنیم به جایِ گریه به شوقِ اشاره دعا کنیم ‌ بیا برایِ جهانی که غرقِ تاریکی‌ست به شوقِ مژده‌یِ یک راه‌چاره دعا کنیم ‌ اگرچه بغض، گلوگیرِ لهجه‌یِ شهر است برایِ باز شدن، بی‌شماره دعا کنیم ‌ به جایِ شکوه از این انجمادِ طولانی برایِ آتشِ در سنگ‌خاره دعا کنیم ‌ برایِ وارثِ خورشید و ساحتِ تعجیل در آستانه‌یِ این گاهواره دعا کنیم ‌ در این شبی که ورق‌خورده فصلِ تنهایی برایِ نبضِ خوشِ استخاره دعا کنیم ‌…