شب نوشته

صبح بخیر عزیزان 🤗

## پارت ۱۹۱ محمد: مسیرِ جاده‌ی چالوس زیرِ بارانِ شدید و صدایِ منظمِ برف‌پاک‌کن‌ها، ما رو قدم‌به‌قدم به شمال نزدیک‌تر می‌کرد. بعد از عبور از پیچ‌های خیس، تونل‌ها و جنگل‌های مه‌آلود، بالاخره تابلوهای آشنایِ مازندران یکی‌یکی خودشون رو نشون دادن. هوا دیگه اون سرمایِ تیزِ کوهستانی رو نداشت و جاش رو داده بود به نسیمِ مرطوب و بویِ نمِ خاک و درخت‌های خیس. 🌲🌧️ بهار کنارم نشسته بود و از پشتِ شیشه‌ی بارون‌خورده، بیرون رو تما…

## پارت ۱۹۰ محمد: نزدیکِ پیچ‌های سدِ کرج که شدیم، مه کمی رقیق‌تر شده بود و منظره‌ی دریاچه‌ی پشتِ سد از دور، زیرِ سایه‌ی ابرهای تیره و باران‌زا خودنمایی می‌کرد. سرعت KMC رو کم کردم و راهنمای سمتِ راست رو زدم تا توی یکی از عریض‌ترین خروجی‌های خاکیِ حاشیه‌ی جاده که دیدِ خوبی به دریاچه داشت، نگه دارم. سهیل هم بلافاصله پشتِ سرِ من پارک کرد. 🏔️🚙 دستی رو کشیدم و پیاده شدم. سوزِ سردِ کوهستان بلافاصله نشست روی صورتم و ریه‌…

صبح بخیر عزیزان 🤗

پارت گذاری انجام شد 😊🫡

## پارت ۱۸۹ صبح سه‌شنبه، ساعت ۶، همه‌چیز دقیق و طبقِ برنامه پیش رفت. کنارِ خروجیِ پارکینگ ایستاده بودم و برایِ آخرین بار سیستمِ تعلیقِ KMC آفرودِ مشکی رو چک کردم. این غولِ سیاه، با اون ابهتِ خاص و قابلیت‌هایِ آفرودی‌اش، بهترین انتخاب برایِ جاده‌هایِ ناهموار و مه‌آلودِ شمال بود. 🚙💨 بهار با یه ساکِ دستیِ کوچیک و لبخندی که کلِ صورتش رو روشن کرده بود، از ساختمون خارج شد. نگاهش که به ماشین افتاد، چشماش برق زد. رفتم سمتش…

## پارت ۱۸۸ گوشی را روی میز گذاشتم و به سمتِ پذیرایی رفتم. بهار با هیجان داشت برایِ آرام از برنامه سفرمان می‌گفت و من با لبخندی نگاهشان می‌کردم. گوشی را دوباره برداشتم و این بار شماره‌ی مادرم، را گرفتم. بعد از چند لحظه، صدایِ گرم و آشنایش آمد: «سلام عزیزم، خوبی؟» «سلام مامان جان، ممنون. شما خوبید؟» «قربانت، ما هم خوبیم. چه خبر؟» کمی مکث کردم و گفتم: «مامان، می‌خواستم ببینم امکانش هست ماشینِ بابا رو بردارم؟ می‌خوای…

😊❤️

“I loved you so deeply that losing you felt like losing myself.” «آن‌قدر عمیق دوستت داشتم که از دست دادنت مثل از دست دادن خودم بود.»

صبح بخیر عزیزان 🤗

## پارت ۱۸۷ بهار نگاهش را از پنجره گرفت و با همان لحنِ شیرین و شیطنت‌آمیزش گفت: «محمد، میشه آرام و سهیل هم بیان؟ دلم می‌خواد این سفرِ شمال کنارِ دوست‌هامون کامل بشه، خیلی خوش می‌گذره، مگه نه؟» 🌸✨ نگاهی به چهره‌ی مشتاقش کردم و بی‌درنگ گفتم: «باشه، اگه تو این‌طوری خوشحال‌تری، حتماً.» گوشی را برداشتم و شماره‌ی سهیل را گرفتم. وقتی صدایش توی گوشی پیچید، بدونِ مقدمه گفتم: «سهیل، مرخصی بگیر. برای چند روز باید با ما بیای …

## پارت ۱۸۶ محمد: تصمیمون واسه سفرِ زودتر به شمال قطعی شد. وقتی رسیدیم به برج، بهار با انرژیِ مضاعفی شروع کرد به جمع کردنِ وسایلش. از توی سالن صدایِ باز و بسته شدنِ زیپِ چمدونش و زمزمه‌هایِ شادش که داشت با خودش آهنگ می‌خوند، می‌اومد. این همه ذوق و اشتیاقش برایِ یه سفرِ دونفره، خستگیِ تمامِ این مدتِ کار و فشارهایِ امنیتی رو از تنم بیرون می‌کرد. 🧳🌸✨ منم توی اتاقِ خودم چند دست لباسِ اسپرت، هودی‌هایِ بهاری و البته همو…