اشعار سالم پوراحمد

Photo, posted without a caption

▫️نگاهی کوتاه به مجموعه شعر"ماه عادتی که روشنم می کند" سروده ی نادر جابری ✍ :حبیب‌الله بخشوده "ماه عادتی که/ روشنم می کند"عنوان سومین‌مجموعه ی شعر نادرجابری است او پیشتر دو مجموعه ی "ما تنها وقت ساعت ها را گرفتیم" مجموعه ی شعر سپید و کتاب کودک "پولک ماه" را به چاپ رسانده است. جابری اگرچه در شعر کلاسیک هم دست به آفرینش شعر می زنداما به گواهی دفترهای چاپ شده به جز دفتر شعر کودک تمایل دارد آثار خودرا در قالب شعر سپید …

عزیز و عمیق و فرهمند، عشق عجیب و غریب و هنرمند، عشق نمکدار و ترش و مَلَس، تند و تیز قُطاب و گَز و قندِ شازَند، عشق نه شیر و نه گرگ و نه ببر و پلنگ که روباه مَکر است و ترفند، عشق به هنگام گریه؛ نوازش، پناه به هنگام شادی، شکرخند، عشق به وقت جدالِ دل و دین و عقل همیشه پدافند و آفند، عشق به شیرازِ حافظ، به تبریزِ شمس نسیم هرات و سمرقند، عشق بلند است و بالا و بی‌دسترس ستیغ سهند و دماوند، عشق نه شرقی نه غربی، تک و م…

سِرِم غِر یارَه، گیژاوْئَه وِرَسِم وِ وِرْدو هامَه دُمِ خوم، نِرَسِم کِپیسِم، چَرخِه‌لونه چَشِم و دال وِ دورِم غِر زِنَه، جو جِیَه دِ جَثِم #سالم_پوراحمد ۱۳ خرداد ۱۴۰۵ #دوبیتی_لری ترجمه: سرم گیج می‌رود، گرداب است حال و احوالم دنبال خودم می‌دوم اما نمی‌رسم خسته شدم و زمینگیر، چرخ می‌خورند چشمانم و کرکس‌ها به دورم حلقه زده‌اند و جان با جسمم وداع می‌کند @SPourahmad

وِلاتی وِ مِنَیْ تو، هان وِ تُرِّت دِ شِپْ اُفتَه دلِم وا گِرمَه‌هُرِّت خدا دِ چی تونَه تاشیه نازار که لَش‌ْلَشْ اُفتانَه کُرونَه لُرِّت #سالم_پوراحمد ۱۱ دی ۱۴۰۴ ترجمه: مردمان بسیاری در جستجوی تو، ردت را پی گرفته‌اند قلبم با صدای تو از تپش می‌افتد بگو خدا تو را از چه تراشیده است ای زیبا که جوانان لر دسته‌دسته با دیدنت به خاک افتاده‌اند @SPourahmad

چَشِت سگ داره، دایِم پاچه گیرَه اگر پاچِهْ‌یْ منَه بیره وِ گیرَه غُماچِم مَه، کِمو کو بِرْمَه سیتَه بَشو تیرِ مِژِنْگْتَه گِیْ وِ گیرَه #سالم_پوراحمد ۷ دی ۱۴۰۴ ترجمه: چشمت سگ دارد و دائماً پاچه می‌گیرد به شرطِ آن‌که پاچِه‌ی مرا بگیرد مقبول‌تر است سیبل توام، ابروانت را کمان کن و تیر مژگانت را پی در پی به سمتم حواله کن توضیح: در زبان لری دهلرانی، مژگان، مِژِنگْ تلفظ می‌شود نه مِرژِنگ که در لرستان رایج است @SPourahma…

دستم از سلام سنگین است و پایم از رفتن به راه سلام، سلام‌های بی‌‌مُدام خداحافظ، خداحافظی‌های مُستدام در هیچْ‌پیچِ جاده‌های بی‌هیچ‌ْدلیلِ دراز در درازنای نی و ناله‌های آه‌نواز پیراهن از تن می‌گیرم و پای از کفش راه می‌کشم از بی‌راهه بی‌دوست در پوست می‌گنجم بی‌رنج، می‌سفَرَم؛ که تنها از تن بکنَم پوست لاکم را به خرچنگ‌ها حرفم را به طوطی‌ها و خیالم را به خیاطان وامی‌گذارم می‌روم از بالا به پایین‌ْدستِ سنگ و در سکوت ساکن می…

Video, posted without a caption

کِمو کِردِم قَد و بالامَه پا تو که بَنچینِم گِرِّی یه‌روُ وِ سا تو دِ پا اُفتام وُ تُرَّه پامَه با بُرد اَجَل جونْمَه گِرِت وَن وا نوا تو #سالم_پوراحمد ۱۰ آذر ۱۴۰۴ ترجمه: قد و بالایم را به پایت کمان کردم که شاید یک‌روز برای لحظه‌ای در سایه‌ات بنشینم از پا افتادم و رد پایم را باد برد و اجل جانم را گرفت که پیشمرگ تو باشم @SPourahmad

تقاص چینَه ها دِیه‌م؟ کوم گُنامَه؟ که خار و سیخِ چوُله چیتِه‌جامَه گِریوِم کور و کِز پا بخت سی خوم نِشیسَه چی یتیمی غم وِ سا مَه #سالم_پوراحمد ۱۳ آبان ۱۴۰۴ #دوبیتی_لُری ترجمه: دارم تقاص چه چیزی را می‌دهم؟ تقاص کدام گناهم را؟ که خانه و بسترم از خار است و تیغ جوجه‌تیغی کور و دلتنگ، پای بخت سیاه خویش می‌گریم و غم چون یتیمی زیر سایه‌ی من غمگین نشسته است @SPourahmad

تَه وِ تُک ها کَشِم سیگارِ اُسکار وِ با ها دِیه‌م غم وُ غصه وِ خَلوار دو پاکت دَم وِ با، دی وِ سِرِ دی یه چَن ساله یَکی نیامَه سِرِ کار #سالم_پوراحمد ۱۱ آبان ۱۴۰۴ ترجمه: پیاپی و پک‌ پشت پک دارم سیگار اُسکار می‌کشم و دارم غم و غصه‌هایم را خروار خروار دودِ هوا می‌کنم دو پاکت، دود پشت دود از سیگار کام گرفتم چند سالی‌ست، کسی که دوستش دارم، سر کارم گذاشته است توضیح: تَه وِ تُک سیگار کشیدن: سیگار بعدی را با ته سیگار قبلی…

Photo, posted without a caption