سروده های مهدی سلیمانی آشتیانی

ما که بخشیدیم اما ای خدا هرگز نبخش آنکه را بر بی پناهی ظلم بی جا کرده است مهدی آشتیانی

یک نفردیروز دیدم آب قسطی می فروخت! دستفروشی آنطرف جوراب قسطی میفروخت! وضع ساقی نیز این ایام،اصلا خوب نیست من خودم دیدم شرابی ناب قسطی میفروخت در کنارِ باغ روباهی به یک زاغِ حقیر.. با زبان بازی پرِ عقاب،قسطی می فروخت سود دراقساط دادن را چو فهمیدَه ست ماه گاه بر شب زنده دار مهتابِ قسطی میفروخت مرغ ما ازسفره پَر زد تا شنیده روز قبل گوشت را بَرمشتری قصّاب قسطی می فروخت در قدیم هم این موارد بود،اما اینچنین به رعیت ر…

برخیز که آغاز کنیم روز دگر را کافیست نگو اینهمه اما و اگر را صبحانه نابی ست لب و بوسه و لبخند آماده بکن تا که منم ،شیر و شکر را مهدی آشتیانی

+ این روزها کارم شده یا کوچه یا کافه یک چای یک سیگار،یک سیگار نسکافه مردم نگاهم میکنند با حالت تحقیر... نامم شده دراین محله« مردِ علافه!» اهل حسادت نیستم ،راحت ترم اینطور من که ندارم هیچ،نه فرغون نه سانتافه فرق زیادی بین من با دیگران اینجاست من مثل مورم دیگران مانند زرافه..! دنیا برای ما همیشه بار منفی داشت_ اما برای دیگران همیشه باضافه+ م س

هر چند به پشتمان جای جای خنجر است هر چاک جای تجربه ای پر بها تر است وقتیکه آسمان در انحصار عقاب هاست قیچی بدون شک حافظ جان کبوتر است هرگز نمیرسی به عشق..دست و پا نزن.. عشق همیشه یک قدم از ماجلوتر است دنبال نیمه ی گمشده ایم و پیدا نمی شود تنها بمان دل من.. که تنهایی بهتر است از سایه انتظار گرمی و نور نیست...... کدام دایه ای مهربان تر ز مادر است شمعی که گریه میکند از بیگانه ها که نیست از آتش درون ست که چشمان او …

یک ساعت دیواری ام از کار افتاده چون آفتابی از لب دیوار افتاده گنجی گران درسینه دارم کاش می بودی پیدا کنی این خمره را در غار افتاده حالم مثال مجرمی در صف اعدام است ..که قرعه فالش به نام دار افتاده مثل پدر وقتی خجالت می کشید ازفقر از چشم اهل خانه چندین بار افتاده مانند ایران غرق در خودسوزی خویشم کارم دوباره دست استکبار افتاده بالا و پایین می پرم جایی سکونم نیست انگار آتش در دل نیزار افتاده یک جسم سرگردان میان ب…

#روزگار انگار در سرنوشتِ ما بهار نیست بهار در طالعِ این روزگار نیست دلتنگِ قمری و کبوتر و سینه سُرخهام در باغ به جُز صدای قار قار نیست از لُپِ سرخ ِ سیب هایمان به جز.... ..لب های ترک خُورده ی اَنار نیست ما مُرده ایم، ای پیر کفتارِ بَدسرشت رجز به پیکرِ مُردگان اقتدار نیست فکری به حال خودت کن، نه بهرِ ما ای روزگار...شکستن دل افتخار نیست دل کنده ایم ما ازاین شهر بی ثُبات... رفتیم..ولی ظلم تو هم پایدار نیست مثل م…

آرزو دارم بگردد روزگارت مثل برف روی تو در زندگانی نیز باشد مثل برف روسیاهی زود یا دیر رونمایی میشود روسفید خواهیم شدمثل همیشه مثل برف

مثل غم در چهره‌ی یک پیرمرد موسپید مثل رؤیایی که در دلهای ما شد ناپدید فصل پاییز آمد و این باغ را تسخیرکرد خنده از لب های ما مثل پرستویی پرید شب سیه شد،ترس آمدباد گلدان را شکست شادی وحشت زده در کنج پستویی خزید زخم دستم درکشاکش های دست و روزگار زخم پاهایم برای ..بس که هر سویی دوید روی دنیا در مصاف جنگ باما روسیاه روی ما درصبر مثل برف کوهستان سفید حال باید گفت در این گیرودار روزگار خوش به حال آن که دنیا را ندید #…

بَر نمی آید چرا از دستمان کاری دگر؟ آتشی خامُش نگشته،روی آن ناری دگر هَر گران باری به دوشِ خستهِ ما بارشد نارسیده تا به مقصد،رویِ آن باری دگر ماگنه کارانٰ هدایت گشته ایم بَرراه راست زاهدا ..پیدا بکُن ،خیلِ گنه کاری دگر تا که دشمن را به خانه راه دادی جای دوست بعدِ هَر ماری ببین ، در آستین ماری دگر صبر یعنی مدّتی تعویق در فریادخشم صبرکردیم و بِرفت درپایِمان خاری دگر بذرها را در زمستان کاشتیم شاید بهار از دل این …

من همان مرغ اسیرم که شکسته دو پرم سال ها از تو..و حتی زِ خودم بی خبرم تنه ی زخمی دل ،رنگ مداوا نگرفت خسته از جور زمان خسته ز زخم تبرم در مسیر غم سیلاب درختی کهنم.. سالیان ست که درمعرض خوف وخطرم پدر عشق بسوزد ..نه ولش کن اصلا..! چه کسی خواسته اینگونه درآید پدرم؟ نیمه ام سوخته نیمم به تماشاست هنوز این زمستان برود آه..نیابی اثرم از عقابی که به کس باج نمیداد چه ماند؟ حال انبوه کلاغ ست فقط دور وبرم! بارها مردم این ک…

غمینم،خسته ام،دلتنگُ و دل آزرده ام مانند ایرانم شبیه خانه ای تاریخی اَم از ریشه ویرانم اگر چه قیمتم بالاست،اما جایم اینجا نیست! شبیه تابلو اصلِ کمال المک هستم زیر بارانم شبیه آدمی هستم که از دِه رفته شهرستان.. ازاین تصمیم کُبرایِ عجیبِ خودپشیمانم همیشه در بدست آوردنِ دل نابلَد بودم بَلد هرگزنبودم که بگویم عشقِ من، جانَم زمین اُفتاده هستم..زیر پای عابرانم من چه فرقی میکند جاجیمِ کرمانشاه یا قالی کرمانم بهر حال ر…