لیلا درخش

. میانِ غبارِ غم‌گرفته‌ی دهه‌ی شصت، در گذار از کنارِ سنگ‌های سرد و قطعه‌های خاموشِ بهشت‌زهرا، پرسشی گنگ اما ریشه‌دار در ذهنِ کودکانه‌ام جوانه می‌زد چه مرزِ ناپیدا و چه شکافِ عمیقی میانِ مادرِ یک اعدامی و مادرِ یک شهید فاصله می‌اندازد؟ این مادران که در اقلیمِ بی‌پیرایه‌ی سوگ، زبانی مشترک دارند و در جغرافیای اندوه، هم‌وطن‌ترینِ هم‌اند، چرا با دانستنِ علتِ مرگِ فرزندانشان از یکدیگر دور می‌شوند؟ تلخ‌تر آن‌که چرا جامعه ب…

سال‌ها طول کشید تا بفهمم مسئله فقط یک حاکم یا یک نام نیست؛ مسئله خودِ «قدرت» است. قدرت، هر جامه‌ای که بپوشد، پیش از هر چیز به دوام خویش می‌اندیشد. این نه بدبینی است و نه افسانه‌ی توطئه؛ این خصلتِ سازوکارهایی است که برای ماندن ساخته می‌شوند. هر نظمی که بر بقای خود بنا شود، دیر یا زود می‌آموزد که انسان‌ها را نه به عنوان غایت، بلکه به عنوان وسیله ببیند. شاید ریشه‌اش در ترس کهن ما باشد؛ در هراسِ بی‌پناهی. ما از ناامنی می…

من دختر گرگم تمام شب خشم در رگم پشت به پشت دماوند خون خواهِ خورشید به زوزه نشسته . در سال مار، تن به بلوغ داد خرد و باد بوسه زنان شکوفه چید از پستان زندگی حجله در آب بست ماه وخورشید نطفه ی رود ریخت در آئینه ی پندار و من زاده شدم من خشمگین زاده شدم به درد زاده شدم پی داد زاده شدم بی ترس زاده شدم در یخبندان فصلی سرد پیراهنم آبستن نگاه ِ دلتنگِ بهاری خسته شد تپش جنین حادثه در تاریکی شب آتش در سوز زمستان زد و …

احمدی نژاد که روی کار آمد بسیاری شروع به تمسخر چهره و پوشش و لودگی بی حدش کردند و درد از همین نقطه برای من وسعت گرفت .دردم شوخی مردم با پدیده ای بود که باید می ایستادند به مبارزه و اعتراض با آن، و حالا در وانهاده ترین حالت ممکن خو کرده بودند به مزاح با ظاهر او؛ نه خود او که طاعون عصر ما بود .نه اینکه فکر کنید آن دیگران بهتر بودند ، نه ! اتفاقا معتقدم پیشتر و بعدتر از او هر که آمد مخرب بود و این توهم ِامیدواری ِعبث…

خلیج تا ابد فارس میان هیاهوی تغییر نام خلیج فارس ،بیش از آنکه دشمنی فرضی در ذهنم بیابم و به او متذکر شوم این نقشه میراثی بر جای مانده از نیاکان من و گواه هویت ملی و تمدن ایران است ،نیم نگاهی به دشمنان داخلی این خاک می اندازم از امثال صادق خلخالی که در پی تغییر نام خلیج فارس به خلیج اسلامی بود تا آن شاعر و نویسنده ای که احمقانه جهانی بی تعصبِ بی مرز و هویت را فقط برای ایران و ایرانی آرزو داشت و خود به گاه مهاجرت یک…

بی هراسیِ مرگ . به روح و تنم آگاهم و با خود می اندیشم حتما به رهایی از آخرین کالبدم در پس قرن‌ها تناسخ رسیده ام . شاید همسویی روحم با رنجِ هر جاندار ،راز ِزیستی پر رمز در خود دارد شاید درندگی روحم از پس ِزیستن ماده گرگ خاکستری یا ماده شیری کهن تر یا یوزپلنگ و ببری رو به انقراض،است که در من جا مانده . شاید پنهان شدن گاه و بی گاهم و تنبلی توجیه ناپذبرم بعد از روزها تکاپو بیش از رفع خستگی ،یادگار آن لاک پشت کهن سالِ …

«خشونت و تحمل مداوم آن » آدمی بزرگترین خود فریب این هستی ست .تا آنجاییکه این خودفریبی زمانی تبدیل به پذیرش خشونت مداوم در اکثر روابط فرد می شوند موضوع فقط رابطه ی زن و مرد نیست. آغاز این پذیرش ریشه در خلقت بشر و کودکی افراد دارد و بسترهای فرهنگی اجتماعی و نهادها عمدتا فاقد تربیتِ «انسان سالم یا همان هویت مستقل افراد »است. گم گشتگی ِهویت فردی ابتدا از نهاد خانواده آغاز می شود دقیقا از نخستین فریاد و تنبیه بدنی و سرکو…

. بخشی از هفت سین و شین را زودتر می چینم می خواهم کمی بیشتر رنگ به خانه بزنم کمی آرامتر کاملشان کنم شهد و شراب و شیرینی کنار سیب و سبزه و سماق کافی ست تا حس کنم بهار با طنازی بیشتر بر سر سفره می نشیند. می خواهم دست به دامن تمام نمادها باشم تا شاید رهایی و شادی روانه ی سرزمینم شود.نه فکر کنید اهل خرافاتم نه! فقط دل بسته ام به امید به نجات و رهایی از غم برای همه .دل داده ام به زیستن با تمام توان. ذهنم نوروزنامه ها…

در جدال با سرطان ..... . گاهی به مواجهه افراد با سرطان دقیق می شوم .سرطان از دیدِ من یک آغاز است آغاز راهی پیچیده، پر از دلهره و حتی پر از حس ناخوبِ ناامیدی و ترس .آخ که این ترس بیش از باقی حس‌ها در تنت ماندگار می‌شود .حتی بعد از بهبودی یک حس مبهم ِترس ،از بازگشت آن ، هر شش ماه یکبار همراه تو هست که همه ی این ها طبیعت این واقعه است .این جملات انگیزشی و سراسر امید بخش درباره ی سرطان ، اصلا برای لحظه ی آغاز این راه …

دردی وزوز کنان در تمام جانم زوزه می کشد .سرم سنگین است و نفسم تنگ تنگ .چشم به اتوبان دوخته ام و هر بیلبورد توهینی ست به من. به ما .به تمام سالهای سختی که گذراندیم و تمام سختیهای عظیمی که پیش رو داریم .دلم با دیدن تصویر آن جوان که راهی جبهه است و زیرش نوشته با هم بدرقه کردیم ریش می شود این هم دروغ بزرگی ست آنها هرگز با ما جوانی را راهی جبهه نکردند فقط جوانانمان را دسته دسته به مرگ سپردند تا خوب تر غارت کنند .این عبارت…

. پدری اهل زاهدان است .کارگر ، با وضع معیشتی بسیار نابه سامان ،شنبه ی هفته ی پیش برای عمل چشم ِ پسر بیست ساله اش که در اثر اصابت ساچمه آسیب دیده بود به زنجیره ی مهربانی و امید که بعد از ویدیوی دردناک غزاله چلابی راه انداختم معرفی شد هنوز بعد از سه عمل وضعیت بینایی چشم فرزندش مشخص نیست فقط می داند و می دانیم از عفونت و تخلیه ی چشم جسته است ...امروز تماس گرفته و می گوید از مبلغ اهدایی،که یک میلیون و صد باقی مانده شماره…

. چند خطی در نقد حاشیه های بی ارزش امروز و اهمیت اتحاد و همبستگی در اعتراضها . امروز مشکل جامعه ی ما نه عبدالکریم سروش است(همانکه در دهه ی شصت در انقلاب فرهنگی دست داشت تا دانشگاه به عنوان نهادی اعتراضی بسته شود ) نه دلجویی او از زیدآبادی(شرف سابق اهل قلم که همان زمانی که صاحب این لقب بود هم آنچه باید فاش می گفت را نگفت .امروز هم ننوشت ننوشت و در نهایت بعد از اینهمه فاجعه به جای اعتراض به تولید کنندگان این خشم و داغ…