حضرت خورشید

دفتر خیال نشست و دفتر خود را گشود و اینگونه نوشت اول خط که : سلام جانِ جهان و بعد پودِ نگاهش به پنجره گره خورد و بست دفتر خود را به حالت باران دوباره خیره به دنیای پنجره زل زد شبیه مردِ درون‌ِ نگاره ی بهزاد واین که دلبرش از او به عشق داناتر و خود که برده ی مهر است اهل مهرآباد و باز دفتر خود را گشود و غرق خیال نوشت : حضرت دلبر ! چگونه ای ، چه خبر؟ بدون تو همه ی من ترک ترک شده است شبیه دشت کویرم ، کمی ولی بدتر شبیه…

Photo, posted without a caption

دختر ایران سلام حضرت باران ! سلام راحتِ جان سلام دختر ابرو کمانِ موی افشان تو مثل مستی نابِ شراب شیرازی و خوشه های طلاییِ تاکِ تاکستان حریر ساری و کاشان ، تن تو ترمه ی یزد لب تو چون عسل اردبیل و کردستان زبان و لهجه ی تاریخ سرزمین منی زبان آذری و تات و خطه ی گیلان تو پیش از این به کسی دل نداده ای هرگز حصار شهر دلت در شمار اکباتان ضریح مشهد جانی که قلب یک شهری و در کنار تو بودن ، محل امن و امان مغول به دست تو …

Video, posted without a caption

جان پناه من نفس می کشم هوای تو را در هوایت شمیم باران است عطر تو آشناست در ذهنم نکهت زعفران و ریحان است آشنا بوده ای تو پیش از این مهربان ، بی قرار ، بی تکرار پیش چشم خدا در عالم ذر من تو را دیده ام هزاران بار یادم آمد به روزگار الست جفت قلبم نشسته بودی تو از همان لحظه بود ، حس کردم که هبوط مرا صعودی تو جمله " قالوا بلی " که می گفتیم محضر او که ناظر ما بود در فضا عطر عشق جاری شد از قضا این به خاطر ما بود عاشق رن…

میهمانی صلح روزگار غریبی ست ! به هر کس سلام می کنی ، خنجری در آستین دارد . باید برادرانم را ... به کتاب ... به شعر ... و به موسیقی مهمان کنم . شاید جهان ، رنگ آرامش و صلح را فراموش کرده است . #محمدپازوکی @Hazratekhorshid

سهم من از تو تو فتنه گر شده ای از دو چشم تو پیداست و این که دیده ی خیسم همیشه باران زاست مرا به صاعقه ی مهر خود بسوزانم به برق شعله ی چشم و دلی که پر ز عطاست در آن جهت که تو هستی نماز می خوانم که میله میله ی پلک تو عین قبله نماست به حکم آیه ی، ، لا تقربوا،، به لب هایت مدام بر لبم آه و درون من غوغاست تو خود فقیه زمانی بگو به این مردم که می ز جام تو خوردن برای من فتواست ز روی دست تو حافظ سروده شعر و شکر روایت من …

کافه نبات در دورترین فاصله هستم از تو نزدیک ترین فاصله تا تنهایی در گوشه ی کافه جای دنجی ست که من حس کرده ام امروز تو هم آنجایی می آیم و روبروی تو در خلوت خندان و شکسته می نشینم با شوق از برق نگاه خسته ام می فهمی از برق نگاه خسته ات دارم ذوق تو عاشق چای دارچینی و نبات من عاشق چشمان سیاه تو نبات در چایی تلخ من هم انگار که باز افتاده دوباره از نگاه تو نبات من زل زده ام به چشم تو با لبخند تو زل زده ای به چشم من با ل…

بگذار موهایت دوباره تاب بردارد بیتاابی اش دست از سر مهتاب بردارد دلتنگم و این بار مولانای جان باید ترتیب حرف از حیطه ی آداب بردارد با خنده ات دریا گرفتار تو خواهد شد وقتی لبانت هیئت گرداب بردارد کو نوشدارویی بجز آغوش یاری که آشوب از تنهایی سهراب بردارد ؟ بر گونه هایت سرخی یک شرم جامانده دست از نوازش باید این سرخاب بردارد وقتی کمانت در کمین مردم شهر است باید مهندس سازه ی محراب بردارد چشمان گیلانی من دنبال ماه …

لب های یاقوتی لبت انگور یاقوتی ست یا قوت است لبهایت * یقین دارم که هم قوت است و یاقوت است لب هایت شراب ارغوانی رنگ شیراز است در جامت به رنگ و طعم و شیرینی شاتوت است لب هایت نوید معجزه دارد عصای حضرت موسا ولی افسانه ی هاروت و ماروت است لب هایت شکارم کرده چشمان پلنگ تیز چنگالت به چشمانت قسم سردار طالوت است لب هایت برای انفجار عشق در قلبم همین کافیست که انباری پر از ذرات باروت است لب هایت تو خاموش و من از ناگفته‌ه…

عشق ممنوع تا می کشد چون سرو سیمین پیش چشمم قد من از عطش تب می کنم، تب می کنم ممتد خم می شود تا او به روی گونه های من که همسفر باشیم از تبریز تا مشهد... گل می کند خورشید در پستوی چشمانم گل می دهد صحرای مینودشت تا گنبد هی می گریزم، می گریزم، می گریزم...او سد می‌کند راه مرا ، سد می کند، هی سد در خویش می پیچد مرا نیزار گیسویش چون گردبادی می برد تا آخرین مقصد از حد گذر چون می کند ، من چشم می بندم من چشم می بندم …

در انتظار تجلی چون می همه در جوشیم ، بی زمزمه خاموشیم در قید حیات اما ، با مرگ هماغوشیم دلخسته ز یارانیم ، اندوه بیابانیم با این همه آبادی، از آب فراموشیم دل گرچه چو آیینه، از آتش هر کینه شبرنگ سوارانیم، انگار سیاووشیم تلخیم ولی شیرین ، بی خسرو مهر آیین فرهاد صفت غرقِ اندیشه ی مغشوشیم زهرست همه نوش و ، صد وصله به تن پوش و نقشیم به دیوار و ، دیواره ی منقوشیم ای مرد عدالت جو ، ای پادشه خوشخو برخیز و تجلی کن ، …