Unsocial

https://t.me/noxicous عضو شید این کانال

موضوع این است که دیگران می‌توانستند وقایع را به مستی و شوخی بگذرانند، اما برای من همه چیز بیش از حد جدی بود، من همیشه رنج ها و ترس ها را بیش از حد حس می‌کردم؛ و این استعداد نحس، راه را بر هر گونه آسودگی و سبک‌ سری می‌بست

Pov: به عقب که نگاه میکنم میبینم هرجا که سخت بوده، بد بوده، هرجا نا امید بودم، احساس تنهایی و‌پوچی کردم، هرجا که حس کردم دارم کم میارم، پشت سرمو که نگاه کردم؛ فقط تورو دیدم بابا. فقط تورو.

خدایا از من دور مباش چرا که رنج ها نزدیک هستند و من جز تو یاوری ندارم. سیلاب در جانم نفوذ کرده، در باتلاق عمیقی غوطه‌ور شده‌ام که در آن نمی‌توان ایستاد. در ژرفای آب‌ها فرو رفتم و تندبادها مرا به کام خود کشیدند.‌

همیشه فکر می‌کرده‌ام و حالا هم فکر می‌کنم که دردها، انگار هیولایی در گوشه گوشه‌ بدن آدم‌ها خوابیده‌اند و تنها کافی است چیزی آن‌ها را بیدار کند. بیدار که شدند دیگر کسی نمی‌تواند در برابرشان تاب بیاورد

Pov: درست وقتی که فکر می‌کنم دیگه حالم بهتره و می‌تونم به مسیرم ادامه بدم، غم دو دستی پامو می‌گیره و می‌کشتم پایین پیش خودش.

در رنج، نوعی آگاهی نهفته است که در شادی‌های سطحی هرگز پیدا نمی‌شود. رنج به ما یاد می‌دهد که خودمان را ببینیم، و آنچه واقعاً در زندگی اهمیت دارد را بازشناسیم. بدون رنج، انسان تنها در سطح زندگی می‌کند، نه در عمق آن.

‏دلم یه خوشحالی بی اندازه میخواد. مثل وقتی که یه چیزی رو که مدت‌ها میخواستی به دست آوردی، مثل شبی‌ که فرداش میخواستی بری مسافرت و از خوشحالی خوابت نمی‌برد، مثل وقتی که یه خبری که مدت‌ها بود منتظرش بودی رو شنیدی

اینکه فقط برای مورد پذیرش واقع شدن توسط بقیه چیزی رو اعتقاد و علاقه‌ی خودت معرفی کنی، فاقد‌ هرگونه ارزشی و صرفاً یه کار سطحی و ناجالبه. آدم‌ها راحت‌تر از چیزی که فکر می‌کنی متوجه غیرواقعی بودن چیزها‌ می‌شن.

Pov: من کسی‌ هستم که درونم تقریباً مرده، اما هنوز کمی امید به چیزی خارق‌العاده دارم،که همان‌طور که گفتم، این بدترین نوع انسان است. چون یعنی می‌دانم همه‌چیز مزخرف و بی‌معناست، ولی در خفا امیدوارم روزی برسد که شاید این‌طور نباشد.

او یاد گرفته بود چطور قوی باشد، اما نه از روی شجاعت بلکه از روی اجبار... چون هیچ‌کس نیامده بود نجاتش دهد و خودش هم دیگر باور نداشت که نجاتی در کار باشد.

از اینها که بگذریم من فکر میکنم کتابها معنای زندگی رو به هرکسی با توجه به خودش یاد میدن. چون کتاب خوندن یعنی تجربه‌ی زندگی های بیشتر و متفاوت و هرچقدر که ما بیشتر زندگی می کنیم بهتر معنای زندگی رو درک می کنیم