رمان آریغ - به قلم سورا

ارسال نظرات و انتقادات به صورت ناشناس از طریق: https://t.me/BiChatBot?start=sc-394404-OPxOibJ

#پارت_96 دستم را دراز کردم: -حال من با پیدا کردن اون گوشی بهتر میشه؛ نه با استراحت! اما بهانه‎ی تو حال بد من نیست. تو می‎خوای من‎و منصرف کنی که دیگه دنبالم نیای. اگه نمی‎خوای بهم کمک کنی مهم نیست. خودم تنها میرم. پیش از دوباره گرفتن مانتو، دو قدم به عقب برداشت: -چرا نباید بهت کمک کنم؟ من از خدامه! اما امروز نمیشه. مامانت و ایلیا تو رو سپردن دست من. نمی‎تونم چنین اجازه‎ای بدم. چند روز صبر کن تا حالت بهتر بشه. اون وقت…

#پارت_95 اما او بیشتر به من چسبید: -پس چرا انقدر بی‎تابی می‎کنی؟ مرگ من اینطوری نکن با خودت! به خدا الآن اگه ایلیا سر برسه و تو رو اینـ... ثانیه‎ای سکوت کرد و باز گفت: -ای بابا! عجب نفهمی‎ام من! فقط دارم گند می‎زنم! باور کن اگه اصرار مامان و بابا نبود، مجبورت نمی‎کردم. من فقط می‎خواستم یه کاری کنم که این چند ساعت باقی مونده رو با خیال راحت اون‎جا باشن. به خدا... به جون هومان... اصلاً به روح همون بچه‎ت، شک کرده بودن!…

#پارت_94 گلی با هیجانی وافر مشت آهسته‎ای به شانه‎ی خسرو زد: -نه که تو بدت می‎اومد! کی بود که می‎گفت باید از هر چیزی دوتا بخریم؟ رو به من کرد و ادامه داد: -نمی‎دونی آرام! مثل بچه‎ها شده بود! می‌گفت دوتا می‎خرم که از یکی استفاده کنن، اون یکی‌و برای یادگاری قایم کنن. جملات بعدی خسرو با قهقهه‎ای مستانه همراه شد و در حالی که همسرش را به آغوش می‎کشید، گفت: -یه جوری حرف نزن که آرام فکر کنه حسادت می‎کنی! اصلاً حالا فکر می‎ک…

ارسال نظرات و انتقادات به صورت ناشناس از طریق: https://t.me/BiChatBot?start=sc-394404-OPxOibJ

#پارت_93 اما ثانیه‎ای بعد از فکرم پشیمان شدم. چه اتفاقی می‎افتاد فردا که به ایران می‎آمدند و با سدی در برابر آرزوی‎شان مواجه می‎شدند؟ آن وقت هنوز خیال آسوده‎ای وجود داشت؟ دریا سکوت کوتاه میان‎مان را شکست: -خیلی خب. پس من‎و فروختید به یه بچه‌ی نیم وجبی که اصلاً... گلچهره با تشر صدایش زد: -دریا مامان؟ اینطوری حرف نزن دیگه! یه موقع خدای نکرده آرام فکر می‎کنه برادرزاده‎ت‎و دوست نداری. آخه نمی‎دونه که شوخی می‎کنی! خسرو ب…

#پارت_92 متوجه منظورم شد. بازدمی رها کرد و ضربه‎ای به روی صفحه‎ی گوشی زد. در همان حال با لحن کلافه‎ای گفت: -خیلی خب! اینم عجله! فقط آرام... تو رو خدا یه وقت حرفی از بچه نزنیا. دو هفته به سختی دست به سرشون کردیم. زحمات‎مون‎و به باد ندی! نیشخندی چاشنی کلامم کردم: -واقعاً این همه زحمت لایق تشکره؛ نه این‌که به باد بره! با بلند شدن صدای بوق، انگشت سبابه‎اش را جلوی بینی نسبتاً پهن خود گذاشت: -هیـس... الآن جواب میده. وقت ا…

#پارت_91 انگار آن شب بعد از رسیدن به خانه، تازه توانستم به عمق فاجعه‎ی مرگ دخترکم فکر کنم. احاطه‎ی درد طاقت‎فرسایی که از هر طرف به جسم و روحم وارد می‎شد، در آن شب به اوج خود رسیده بود. و دقیقاً میان آن بحبوحه‎ای که پنجه‎های بغض به دور گریبانم پیچیده بود، ایلیا پا به اتاق گذاشت. شاید مقصودش از حرف‎های نامربوط و بی سر و تهی که می‎زد، آرام کردن من بود؛ اما همان حضورش برای من و اعصاب مخدوشم تلنگری شد تا راهی برای تخلیه…

ارسال نظرات و انتقادات به صورت ناشناس از طریق: https://t.me/BiChatBot?start=sc-394404-OPxOibJ

#پارت_90 رو به چشمان گشاد شده‎اش با عصبانیت گفتم: -چرا داد و بیداد می‎کنی؟ خوبه همین الآن بهت گفتم نمی‎خوام ایلیا بدونه! اینطوری بهم قول دادی؟ دستم را کنار زد و عصبی‎تر از من گفت: -تو چرا وحشی‎بازی در می‎آری؟ ایلیا که اون موقع داشت از خونه می‎رفت بیرون. حتماً تا الآن رفته دیگه. اصلاً معنی این کارا چیه؟ تو چرا نمی‎خوای از فکر اون گوشی بیای بیرون؟ بی‎توجه به پرسشش، چشم ریز کردم: -کجا می‎خواست بره؟ -چی؟ از کوره در رفتم…

#پارت_89 چشمانم را در کاسه تاب دادم و رو به دریایی که با چشمانی ملتمس به من زل زده بود، با لحنی عادی گفتم: -خیلی خب. قبول می‎کنم. از گوشه‎ی چشم متوجه کشیده شدن لبانش از دو طرف شدم. ادامه دادم: -ولی بعدش باید باهام تا یه جایی بیای! پس از بالا کشیدن بینی‎اش، گوشه‎ی شال چروک قرمزرنگی که دور گردنش افتاده بود را تند و تند به زیر چشمانش کشید. با همان صدای گرفته گفت: -باشه. باشه، میام. هر جا بخوای باهات میام. نگاهی به در ا…

#پارت_88 این بار اخم‎هایش را در هم برد: -یه جوری حرف می‎زنی که انگار از اول قرارمون این بوده! تقصیر ماها چی بود که این بار انقدر سَفرشون طولانی شد؟ خسته از توجیهات بی‎ربطش گفتم: -خیلی خب. حالا از من چی می‎خوای؟ لبخند کمرنگی زد: -باور کن اگه مجبور نبودم... کلافه گفتم: -می‎دونم. اگه مجبور نبودی از من کمک نمی‎گرفتی. حالا فقط بگو چه کمکی ازم می‎خوای؟ -قبل از اومدنم باز تلفن زدن. فکر می‎کنن باهاشون مشکلی پیدا کردی. نگران…