خدا زده"

اگه همین فردا فراخوان بدن بریزید بیرون بازم میرم، اینقدر میرم که یا من بمیرم یا این حروم زاده ها.

طرحواره‌ی انزوای اجتماعی مثل یه دیوار نامرئیه که بین آدم و بقیه کشیده میشه. آدم حس می‌کنه با همه فرق داره، جاش هیچ جا نیست و حتی وقتی وسط جمعه باز تنهاست. همین باعث میشه عقب بکشه، سکوت کنه یا خودش رو قایم کنه. این حس معمولاً از بچگی شروع میشه. وقتی بچه تو خونه صمیمیت و تعلق رو تجربه نمی‌کنه، یا والدینش سرد و انتقادگرن. گاهی هم تفاوت‌های فرهنگی یا شرایط خاص بدنی این حس رو بیشتر می‌کنه. حتی تجربه‌های تلخ مدرسه مثل مسخر…

چجوری طاقت آورد چجوری تحمل کرد

نه اخلاق خوبی دارم نه شخصیت جالبی دارم نه خوب حرف میزنم نه انرژی مثبت دارم نه استایل خوبی دارم نه خوش قیافم نه درسم خوبه نه اراده دارم نه برای آینده تلاش میکنم نه به چیزی امید دارم نه همدرد و همراه خوبیم نه کسی بهم اهمیت میده نه مامانم ازم راضیه نه بابام بله هیچ چیز جالبی راجب من وجود نداره دور شو، برو، قطع ارتباط کن.

من درگیر اینم تروماهامو چجوری هندل کنم بعد از تو.

دوستی رو جدی بگیرین، دوستی به این معناست که تعهد متقابلی وجود داره برای اهمیت دادن به رنج همدیگه درسته لزوماً قرار نیست کاری برای هم بکنید ولی برای اینکه از پا نیفتی لازمه بدونی که یکی هست که براش رنجت مهمه. ‏من نمیتونم قبول کنم کسی که یه تایم طولانی ازت خبر نگیره، دوستت باشه. بنده هم بسیار آدم «پیام نداد حتما نمیخواد در ارتباط باشیم پس منم مزاحمش نمیشم و هیچ ارتباطی باهاش نمیگیرم ای هستم» بهم مسیج بده، برام پست بفر…

حس میکنم واسه هیچکس ارزشی ندارم، حس میکنم تو هر جمعی و پیش هرکسی مزاحمم و همه بدون من شاد ترن. -دوستان و آشنایان و انسان ها همیشه با رفتار های شاهکار تاییدیه بر این حس بنده بودن، هیچوقت هیچکس سعی نکرده خلافش رو بهم ثابت کنه

واقعا از اینکه تو دومین سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱ هنوز زنده ام و نفس میکشم داره اذیتم میکنه.

هیچوقت یادمون نمیره چون قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان.

فکر میکنی به ینفر خیلی نزدیکی ولی بعد میبینی شمارت رو با اسم و فامیل تو گوشیش سیو کرده.

‏صدای هدفون اصلا زیاد نیست کاش میشد اهنگ رو بکنم تو کونم

راه ارتباطی ناشناس: @spelBOT 🫤