شعرهای نورانی

#مجله_ادبی_هنری_روزآمد دیگر کسی را به یاد نمی‌آورم، گاهی فقط جنازهٔ خستهٔ خود را به سختی از این شانه به آن شانه جابه‌جا می‌کنم. آخر این چه روزگاری‌ست که حروف از کنار آمدن با هر کلمه‌ای احتیاط می‌کنند. حالا متوجه می‌شوی… آدمی چرا از آدمی هراسان است؟! وقتی که شب با هزار دست تاریک تکانم می‌دهد: بیدار شو ! من چطور به روشناییِ لرزانِ این شمعِ مُرده اعتماد کنم!؟ تنهایی تنهایی تنها… تنهایی خوب است، هر چند تنهایی تاوا…

بازمی‌گردم از شهری که از تمام رازهای خود شانه خالی می‌کند از پدری که که کوچه‌هاش را نشناخته فروخته است آیا به دو گندم یا چیزی فروتر این را با یادهای هراسیده‌ام در رنگ‌رنگِ آجرها در سردسردِ سنگ‌ها ته‌نشت شده‌ام و مانده‌ام بر خاکی که از یادهاش می‌ترسد و خجالتش به باد می‌سپرد به چون اذان بی‌وقت که در صحرا گفته شود این ظلمِ آفتابی را خانه به خانه سوخته‌ام خالی دست از پا درازتر دانسته‌ام دانسته‌ام چیزی در این شهر می‌سوز…

. من آمده‌ام تا به جای پنجه‌های مرده‌ی پاییز پنجه‌های زنده‌ی تو را بپذیرم. من آمده‌ام تازه‌تر از هر روز تا تو را با پیشانیت بخاهم که بلند‌تر از رگبار است. می‌خاهم دوباره بیآغازم این بهاری که خاهی نخاهی خون مرا در راه‌ها می‌دواند و به دل‌ها می‌برد. این بهاری که چه عاشقانه‌ست. و من در برابر همه‌ی دستهایش که گشوده‌ست ناگزیر به پاسخم. #بیژن_الهی جوانی‌ها @andishebedunemarz

از کجا که از چه معلوم که باران نیاید از چه که چکه نکند این سقفِ بارانی و سیل نَبَرَد این متن را که اگر قرار بود مثلِ همیشه آفتابی باشد این اتاق ابر این‌همه بر شانه‌های تاق‌چه نمی‌نشست و این پنجره‌ها هم که به هم می‌خورَد حال‌شان لابد از احتمالِ آمدنِ باد می‌لرزند این پرده‌ها که همین‌طور حالا که حدس می‌زنی احتمالِ باران را لااقل قایقی بساز با همین شعر تا بارانی‌ات نکرده! یا موشکی که از پنجره بیرون رَوَد و باز کند تای…

تعادل + نوسان گفت : طور دیگری بنویس از جنگ که قورباغه بفهمد گاو بخندد عنترانگی کند میمون و رم کند آهو از بی معنایی اش ! سربازء دراز کشیده در پوست پلنگ هم فرصت کندو فهم کند و ماشه را بچکاند شیپور جنگ را به زبان عبری در آورد به صدا اصوات" حماس" ی شقه شقه می کند می فرستد به هوا --گروگان ها رستگار شدند! و تعادل دنبال کودکان نقلی در نوسان است ! این جنگ به فلاسفه ی جنگ گریز هم نیاز دارد تا صلح را تقریر کنند ! جس…

تو زمانی خدا را پیدا میکنی که بدانی نیازی به جست و جوی او نیست. اکهارت_تول صبح است ... باید بلند شد در امتدادِ وقت قدم زد؛ گل را نگاه کرد، ابهام را شنید! باید دوید تا تهِ بودن ... سهراب سپهری به تو گفته بودیم: گاهی برای ادامه‌ی روزهای تو سکوت کردیم هرجا باران بارید ما در کنارت ایستاده‌ایم و برای مرگ و تاریکی که به دنبال تو بودند گلی پرتاب کردیم که تو را از یاد ببرند. به تو گفته بودیم : درختان در تنهایی می‌رویند…

... دیگر نوشته های من عصیان نمی کنند نه بر شما و نه بر سربازان . باور کنید من تیر باران را ندیده ام من در باران تنها جسدها را دیده ام آه آه دستم را آزاد بگذارید تا آسمان را پاک کنم #احمدرضااحمدی @andishebedunemarz

. ما چون دو قطره‌ی باران یک صدا داریم چون دو قطره‌ی باران به سپیدی می‌انجامیم تو بر دستهای من می‌ریزی و من از خود رها می‌شوم جدا از بی‌کرانی‌ی دریاها و گذران جویبار چون دو قطره‌ی باران چشم به هم داریم چون دو قطره‌ی باران که به هم آغشته شده‌ند و یکی شده‌ند چون دو قطره‌ی باران بر دورترین برگِ یک بید چون دو قطره‌ی باران که روزی می‌چکد می‌پاشد از خود هزار زوج می‌سازد چون دو قطره‌ی باران که فقط یک قلب دارند تا یکدیگر را…

به کنار آینه می‌¬برمت، می‌¬بوسمت صبح که من برای تکه‌¬ای نان از خانه به کوچه می¬‌روم تو در خواب هستی در شب¬های بمباران چنان ترا بوسیدم که گمانم ابر باران شد در آن بندر مه آلود نه گُل بود - نه امید بود ما غرق شدن زنان و مردان را در مه می‌¬دیدیم بوسه¬‌های ما نه گزاف بود، نه دروغ بود پناه بود در برف و بوران دختر ما تب داشت تب چهل درجه چگونه او را بردیم - کجا بردیم صاحبخانه می‌¬خواست ما خانه و شهر آنان را ترک گوییم در تب …

می‌ترسم باران ببارد و پنج کودک نشسته در آستانه‌ی درگاه هیبت هوا را با شانه‌های شکسته روی نقشه‌ی بی‌نام امضا کنند * می‌ترسم کلمات کوچک قانون رفتن را از رود بگیرند و تن به تقدیر خود بسپارند و آسمان را با نام کبوتران سیاه کنند * می‌ترسم که ترس روی آینه هلاک شود و هزاران هجای کوتاه عطر دریا را در هم بریزند رو ‌به‌روی پنجره‌ی باز زنده‌یاد #منصور_خورشیدی دفتر #…

#شعر_معاصر سقوط این مهتاب امروز چه روزی است از صبح هوا ابری است بادها از صبح زود در پشت درختان پنهان شده‌اند آیا باید در انتظار خبر ناگواری باشیم از پنجره کفش‌های در گل مانده‌ی دیشب را می‌بینیم صاحبان این کفش‌ها الان کجا هستند آنان که زود از خواب بیدار شده‌اند به دفن مردگان رفته‌اند خدایا کمک کن تا صبح ما بیدار باشیم سقوط این مهتاب بهاری را در لیوان‌های خالی ببینیم امروز چه روزی است. می‌گویند بیرون از این اتاق بر…

آینه را بگذار! میانِ اجساد که می‌گذری چهره‌ات را فراموش کن و کودکی را به خاطر بسپار - با لباسِ پُر از ستاره - که آینده‌ی تو را می‌دانست و برای تمامِ ثانیه‌های‌ات در دفترش شعری کشیده بود نوشته‌ها را بخوان! سالِ تولدت را به خاطر بسپار و سالِ عاشق شدن‌ات را سالی‌که باد خوابِ تو را دید نگاه کن! ببین چه‌گونه ثانیه‌ها تو را بر دست می‌بَرَند میانِ اجساد که می‌گذری آینه را فراموش کن همیشه کسی خوابِ تو را می‌بیند لباسِ سرخ‌…