فراسپید (بی وطتن کردن کلمه )

@ta1400sher

مطالب خود را به [email protected] ارسال نمایید

دارم کمی بیشتر از جدی به هر چه آویزتان شده فحش می دهم ودادن را جدی بگیرید نه اینکه از ته تاریخ خارج شده اید و سر کلمه را نوازش !شاید طبیعی باشد البته ! یادمان بماند که طببعی خیلی پهن است این را حتمن می دانید ... مصالح مورد اعتماد یک دیوار را معمولا با انگشت نمی شمارند و این به مصلحت هواست وقتی تند تند حرص می خورد گویا زمین حریص شده زمین است دیگر ؛ اگر احتمال را حاشیه ننامیم ، دریک گزاره منطقی می توانید خیال را ت…

“نمی توان گفت ، با تو این راز نمی توانم گفت ـ در کجای دشت نسیمی نیست که زلف را پریشان کند آرام آرام از کوه اگر می گویی آرام تر بگوی! برکه ای که شب از آن آغاز می شود ماهی اندو هگین می گردد و رشد شبانه ی علف پوزه اسب را مرتعش می کند آرام ! آرام ! از دشت اگر می گویی. گیاهی که در برابر چشم من قد می کشد در کدامین ذهن است به جز گوسفندی که اینک پیشاپیش گله می آید آه میدانم اندوه خویشتن رامن صیقل ندا…

موم را کنار زدم زنم لهجه لهجه از تنم شرّه می رفت باقی استخوان چنار است و چند پلک سر به تو ... جر خورده ام به خرده عقل های پراکنده، رگبار سه ضربی ی لوس ها با فا حال می کند، کوچه با سؤال حال نمی کند!...تحریر انحنای دال ها بدنی که می شود هشدادم به تیز و هیز و لیز: لق کلام وی قایقی پوشیده ام و خرده های درختی ام با فه ی ملایم فوجی یالطیف تکان می دهد؛ بماند پشم و پیله ی جهان که ریخت زنم رها می شود در سرزمینی که گورهایش...د…

تقطیع تو به تکثیر زیبایی انجامید... رویش هندسه از اضلاع اندیشه حقیقت انحنا را خدشه دار می کند ... کشف از تاخیر شهود به خمیازه می افتد ( پرانتز ام آرزوست )... ازین غارهای مدرن فراوان دیده ام در دهان فیلسوف ( یکی هم «هوسرل» که می گفت: دانایی را آن بِه که در زنبیل یک خیابان دراز به تکرار عدم مشغول شود ) ... در نادانی گام ها همین بس که لو می رود در ضرب- آوازِ دل... ای یوسف خوش نام ما از بام اگر اُفتی، ما وُ طشت بی صدا، …

Channel photo updated

Channel name was changed to «فراسپید (بی وطتن کردن کلمه )»

هی هی ! هی ! درباره هایت را پس از مچاله شدن داشت تا کشباف به کلمه می بافت تا قدی بلند تر از سایه وقتی ماتحت اش برِ خیابان برهنه شده است ،سایه را می گویم ، پس ! درِگوشی لبخند را خرفت نخارانید ... بدون شک بین یوهان کریستین فریدریش هولدرلین و ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بن عبدالخالق یا همان بیدل خودمان رابطه خونی نه از نوع گروه اُ های منفی نه از طبقه ی متوسط دهان گشاد ؛ دراین جا که شما کمی قبل تر نشسته بودید رویت نش…

نخست ، زندگی ما ایرانی ها از آن مدار بسته خارج می شد که شد تا آدم هایی نظیر نیما هم در پی آن ظهور کنند که کردند . اما یادمان نرود که نیما ، بسیار بسیار تنها بود . شاید برای تعیین حد ِ نوجویی و خلاقیت هر شاعری ، بهترین و کارآمد ترین متر و معیارها ، نگاه "من شعری" و نیز رفتار زبانی اش در شعر باشد که نیما در این هر دو قلمرو ، بسیار جسورانه و نوآورانه عمل کرد . چیزی که کار نیما را به ویژه ارزشمند می کند ، این است که او د…

‍ فراسپید ۳۹ همیشه فاعل‌اش می‌گیرد...مفعول را برای تقدسِ چیزهای دیگر صرف. چشمان‌اش که از دیوارِ بغلی لو می‌رود...شکلِ پستانِ یار را با لب‌هایش قیچی. زبانِ اردک‌ها را در مدرسه تدریس... امضای حق به جانبِ مَن‌اش تکثیر. هزار وُ یک اما در سر...پا به پای قبیله‌ای در دام. مفاعلن فعلاتن فع را استفراغ...می‌رود...تا نمی‌رودَش را...برود. نمی‌رودَش زنگِ کلیسا را قورت...خدا را بیرون می‌کشد از رؤیا. سایه‌اش را چال می‌کند وُ...خو…

بازنشستگیِ نور برگور می بارد در جماعتی سیاه که شکل مرحومشان نور دیده اند ... سیاه این همانیِ سپید است حاصل ، خاکستری بر باد که اهالی قلم کوریِ سپیدش می خوانند ... رژه ساراماگو این همانیِ رُژِ سارا مونگولی می شود در تقصیرِ کسی که ریخته ... قیام وحدتِ اگوها از شکاف های کوریِ سپیدی که سپید خوانی اش هم نجات کلمه نیست ... کلیدِ کلمه گمگشته ی معنا در قهرمانِ مرده و رییس جمهورِ قفل ها ... ____ #مهری_رحمانی #فراسپید @penhans…