امید استیفا

ای قادر مطلق ای خداوند جهان از سینه ی ما غبار غم را بتکان با سرقت و فقر و جنگ و غم درگیریم ما را تو ازین همه مصیبت برهان

با موشک و بمب و خون گلاویز وطن از فقر و گرسنگیست لبریز وطن تن زخمی جاودانه ی تاریخ است از ترکش و داغ جنگ لبریز وطن

گفتند کلام عاشقانه ممنوع شادی و غزل و شعر و ترانه ممنوع دستور بلا تعقل دیو شب است لبخند به هر شکل و بهانه ممنوع امید استیفا

مات و متحیر دهنم وامانده روحم متلاشی شده تنها مانده از دیدن عکسی به خودم لرزیدم کفشی که میان خاک و خون جا مانده؟ امید استیفا

در خشم و عزا و اشک و غم غوطه وریم از کثرت داغ لاله ها خون جگریم ای مزدوران در لباس خفقان یکروز حجاب مکرتان را بدریم امید استیفا

به شب نشسته ی غمگینم دچار لعنت و نفرینم هزار وسوسه ی سرکش نموده رخنه به آیینم غریو سرکش عصیانست به مرز یورش طغیانست شرار غصه چه عریانست به خوشه خوشه ی پروینم به ظلمت همه شب هایم به سوز و لرزش تب هایم میان حرکت لب‌هایم غم است واژه ی تحسینم به جز وفا نکنم کاری که عشق در نفسم جاری اگرنه کافر بی کیشم وگرنه ملحد بی دینم امید جاری در جانم نفس دمنده ی بر جانم قشنگ من گل زیبارو کجا کنار تو بنشینم روان شدست به خونم…

گره و رج گلیمم کج و معوج و کلافم به جدال سخت و سنگین زمانه در مصافم به چم و خم نهانم لم وا شدن ندانم چم انعطاف میلم خم رشته ی کلافم من و فرش و دارقالی نخ تارو پود عالی به چه عشق و شور و حالی غم سینه را ببافم همه شب به چشم گریان هم صبح زار و نالان همه لحظه با غم نان به نزاع و اختلافم پی مثنوی سراغ از غزل و قلم گرفتم دوران به گرد کعبه ی قصیده در طوافم‌ ((نفسی بیا و بنشین، سخنی بگوی و بشنو)) که به شعر شیخ سعدی …

تو شب تولد تو جشن چشماتو میگیرم تو با اینکه خیلی دوری به تو افتاده مسیرم تو شب تولد تو کنج خاطره میشینم چشمامو رو هم میذارم همه جا تورو میبینم من و اشک و بغض و گریه دعوتیم به این تولد هق هق دوباره ی من نرسید به جشن و گم شد هدیه میدم به نگاهت غزل و شعر و ترانه پای چشمای قشنگت جون میدم من عاشقانه تو شب تولد تو میگیرم از تو سراغی میخونم‌ آواز حسرت غزلای کوچه باغی تو شب تولد تو جونمو هدیه میارم کاش میشد مثل ق…

بر سنگ سیاه غم حکم خواهی کرد در صفحه ی غصه ها تکم خواهی کرد انگار نه انگار امیدت هستم بی هیچ بهانه ای دکم خواهی کرد امید استیفا

در چشم سیاه او تنفذ کردم در عشق به نزد او تلمذ کردم با قافیه های سخت و پشم افکن سا سرویس شدم ولی تلذذ کردم امیداستیفا

سرریز عذاب و مرز طغیان هستم ناسور رمیم درد عریان هستم تن خسته و زار و از نفس افتاده پایان طناب خط عصیان شده ام امید استیفا

نگام تو چشمات دوید صدام نکردی امید اشک چشام می‌چکید صدام نکردی امید رنگ رخم پروندی دلم رو خوب شکوندی غمت به دل میدوید صدام نکردی امید یخ زده دست سردم پریده رنگ و زردم دلت ازم دل برید صدام نکردی امید پر بودم از گفتگو یه بار نگفتی بگو نگات تا چشمامو دید صدام نکردی امید صدای عاشق من ناله و هق هق من به گوش تو می‌رسید صدام نکردی امید ترانه هام حروم شد دیدنت آرزوم شد دلت صدامو شنید صدا نکردی امید رفتی و دل شکستی ب…