ناپیرو

وقتی کسی روی قضاوتی که داری صحه می‌ذاره شعور داشته باش و با قضاوتت مثل فکت برخورد نکن. چون یکی پیدا شده که باهات موافقه دلیل نمی‌شه حق حتمن با تو باشه میمون.

اون‌قدر بچه کشته‌ن که دیگه یادمون رفته هیچ بچه‌ای نباید زودتر از پدر و مادرش بمیره. اون‌قدر بچه کشته‌ن که انگار از اولم بچه‌ها قرار بوده کمتر از مامان باباشون زندگی کنن. من روزی بود نمی‌تونستم تصورم کنم غم از دست دادن بچه یعنی چی. کسی رو اگر می‌دیدم که بچه‌ش مُرده، مثل آدم فضایی بهش نگاه می‌کردم. مثل پدیده‌ای که زیست و چیستی‌ش رو نمی‌فهمم و نیاز دارم مطالعه‌ش کنم. حالا اون‌قدر زندگی کردم این غم رو که انگار بچه‌م رو ک…

برای مثال پست بالا ده دقیقه طول کشید سند شه و اگر سرم رو از پنجره برده بودم بیرون پست رو داد می‌زدم هم به گوش آدم‌های بیشتری می‌رسید هم لازم نبود سی‌ودو بار پنجره رو باز و بسته کنم تا بتونم سرم رو ببرم بیرون هم ده دقیقه زمان نمی‌برد.

نت اون‌قدر قطع بوده مردم یادشون رفته وصل‌ش چه شکلی‌ه اینی که دارین بهش می‌گین وصل کاملن قطعه.

هرطوری بلدم هرچقدر کم و کوچک مبارزه می‌کنم چون مبارزه نکنم چی‌کار کنم؟

تعارف نداریم وقتی می‌گین «نه بابا اینا هیچ‌جا نمی‌رن!» می‌خوام با پشت دست بزنم توی دهنتون. این جمله رو بلند نگین حتی اگه فکرش می‌کنین. انگار وسط آشوویتس زندانی باشی بغل دستی‌ت هی بگه ببین فردا هم برنامه همینه‌ها! باشه خب خفه‌شو الان چی‌کار کنم من؟!

بیشتر از هر چیز دیگه‌ای، خسته‌م. یعنی حتی بیشتر از این‌که آدم باشم خسته‌م. یه آدم خسته نیستم یه خسته‌ی خسته‌م. یه خسته‌ی خسته از مردمی که فرقی نمی‌کنه چقدر همه‌چی به روشون می‌آد باز روشون رو برمی‌گردونن.

یه‌جایی از Vampire Diaries استفان رو یکی فرو می‌کنه توی گاو‌صندوق و می‌اندازتش ته یه دریاچه. سه ماه طول می‌کشه بفهمن گم شده و در اون سه ماه هی غرق و خفه می‌شده ولی نمی‌مرده با توجه به این‌که ومپایره. این خلاصه‌ای از احساسی‌ه که ایرانی بودن بهم می‌ده ولی خب سی ساله نه سه ماه و میلیون‌ها نفر دیگه هم دارن باهام خفه و غرق می‌شن. به این چیزها داشتم فکر می‌کردم که شروع کردین خوشحالی کردن از وصل شدن اینترنت. سرم رو دیگه نمی…

لبخند مسعود ذات‌پرور قلبم رو آتیش می‌زنه. مهر و عاطفه‌ی توی چشم‌هاش ته نداره انگار.

رقصیدن و دست زدن، سفید پوشیدن و کبوتر آزاد کردن، موسیقی و eulogy چقدر قشنگ نشستن جای روضه‌خونی و قرآن. چطوری این‌قدر ناگهان و هماهنگ رسمی اون‌قدر قدیمی و پذیرفته‌شده رو عوض کردیم؟ خیلی زیبا و جالب‌ایم ما ایرانی‌ها.

Stop waiting for “the system” to change before allowing yourself to live.

«کاش با هم این‌و تجربه می‌کردیم و کنار هم، یا تجربه نمی‌کردیم اصلن. یا نه، همون بهتر که کاش با هم بودیم توی هر حالی.» خلاصه‌ای از مهاجرت برگرفته از حرف‌های دوست دورم.