🌱نامه های سبز🌱

چقدر دلم برای نوجوونیم تنگ شده..

چقدر خستم.. دخترم از دیروز سرما خورده. دیشب تا صبح نه خودش خوابیده نه من. امروز مدام غر زده و گریه کرده. جون تو تنم نیست.. کاش قهوه م تموم نشده بود..چرا همیشه توی شرایط سخت ظرف قهوه هم یادش میفته که خالی بشه ؟..

از دست رفته ها سوم ابتدایی که بودم، خانه مان را جابه جا کردیم و رفتیم به خانه ای دیگر. بعد از مدتی فهمیدم همسایه طبقه بالایی مان هم یک دختر دارد هم سن خودم. کم کم با هم رفیق شدیم. نامش نازنین بود.همه چیزمان اما برخلاف هم بود. من لاغر بودم و او تپل. من بی ریخت و گندمی بودم و او خوشگل و سفید. من نوبت صبح می رفتم مدرسه و او تا لنگ ظهر می خوابید و بعد بلند می شد و به مدرسه می رفت. آن اوایل یک بار رفتم خانه شان باهاش ب…

چند هفته ایه که حال متفاوت تری رو تجربه میکنم.. یه احساس جدید که هنوز خودم هم باورش نکردم.. چند هفته ایه که فهمیدم، یه جوونه ی کوچولو توی دلم دارم.. یه جوونه که هنوز هیچ حسی از حرکت هاش ندارم. گاهی حتی یادم میره که توی وجودمه. همیشه فکر می کردم وقتی بفهمم که دارم مادر میشم، از روز اول حسابی باهاش حرف بزنم. هرروز براش شعر بخونم و کلی دلنوشته داشته باشم.. اما این روزا بیشتر توی بُهت و ناباوری ام.. گاهی اصلا یادم میره …

خیلی وقته اینجا نبودما... :)

. ❤ بسم الله الرحمن الرحیم ❤ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنينَ دعایش را مستجاب کردیم و او را از اندوه رهانیدیم و مؤمنان را این چنین نجات می دهیم. 🌹 سوره انبیاء ، آیه ۸۸ 🌱 کـانال آیـه قـرآن : 🆔️ @ayeghoran1

از اون روزهاست امروز... که از لحظه ی چشم باز کردن حالت یه جوری عجیبی بده و بدبختانه خودتم نمیفهمی چته.. از اونا که سر تا پا استرسی... از اونا که باید دعا کنی بگذره..

سر سفره ی سحری، وقتی توی بشقاب های گل سرخی لوبیا پلو می کشیدم و ریحان هارا از توی ظرف سبزی جدا می کردم، یادم آمد که بعدها، چه چیزهایی را باید برای فرزندم تعریف کنم. مثلا بگویم مادرت یک زمانی مدام می‌نوشت. از همه جا. هر آنچه که در ذهنش بود می‌نوشت. رویاها و خیال هایش را. بگویم آن قدیم تر ها مادرت وبلاگ داشت و بعدها کانالی زد برای نوشته هایش. یک روز از این و آن می‌نوشت و یک روز از لوبیا پلو. بگویم آن وقتی که این متن ها…

حس خوبی ندارم.. خوب که چی بگم.. تقریبا افتضاحم.. قطره های اشکم آروم از کنار چشمم لیز میخوره. بغض به قدری گلومو فشرده کرده که حتی نمیتونم آب دهانمو قورت بدم.. خستم.. هیچ وقت اندازه ی الان خسته نبودم.. دلم میخواد داد بزنم.. گریه کنم.. درست مثل بچه ها.. احساس می‌کنم اگر احساساتمو بروز بدم لقب بچه بودن بهم میزنن اما دارم از این همه فشرده شدن احساسات خفه میشم.. بهت زده م.. از این همه تلاشی که نتیجه ش هیچی نمیشه.. حتی انگا…

اسفند همانقدر که تلاش می‌کند تا زود بگذرد، همان قدر سخت و پرکار می‌گذرد. فکر های توی سرم که زیاد می شود، مغزم فرمان به استرس کشیدن و خوابیدن و هیچ کاری نکردن می دهد! چیزی که دقیقا با اسفند در تناقض است. هوا بود عید می دهد. از بوی عید استرس میگیرم. از لیست بلند و بالای کارهایی که دیر به دیر انجام می شوند. از انباشت فکرهایی که با گذر زمان، یکی یکی خط شان میزنم و واگذارشان میکنم به سال جدید. و بعد خودم را شماتت میکنم که…

بسم الله الرحمن الرحیم وَ لا تَسْتَوِی الْحَسَنَةُ وَ لاَ السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذی بَيْنَکَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَميمٌ هرگز نیکی و بدی یکسان نیست بدی را با نیکی دفع کن ، ناگاه ( خواهی دید ) همان کس که میان تو و او دشمنی است، گویی دوستی گرم و صمیمی است. 🌷 سوره فصلت ، آیه ۳۴ 🌱@ayeghoran1

احساس می کنم روابط سمیم با آدم های اطرافم، غیر قابل پیش بینی پیش رفته و داره از پا دَرَم میاره. احساس می کنم نیاز شدیدی دارم به قطع ارتباط و غربال کردن هرکسی که حتی یک بار در سال قراره ببینمش. کاش انسان ها در کنار این همه ادعا، کمی بیشتر مراقب حرف هایی بودن که بی هوا از دهان بیرون می ریزن و ذهن و روح طرف مقابل رو برای مدت ها درگیر میکنه.. بغض دارم.. یه بغض شدید.. از دیشب که برگشتیم، خیلی زیاد با هم حرف نزدیم. شاید 20…